Zarejestruj się w panelu osobistym i otrzymaj 10% rabatu!Przejdź

Izotek® - ulotka, cena, sposób stosowania i przeciwwskazania leku

Izotek w ciężkich postaciach trądziku. Poznaj szczegółowe wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie i aktualne ceny, kup receptę na lek

wrz 5, 2026

Izotek®: skład i postać farmaceutyczna

Izotek® jest dostępny w kapsułkach elastycznych, z których każda zawiera 10 mg lub 20 mg izotretynoiny. Dwie moce nie są kwestią wygody, lecz istoty rzeczy: dobową dawkę izotretynoiny wylicza się na kilogram masy ciała i koryguje w trakcie kuracji, dlatego możliwość łączenia kapsułek o różnej mocy ma znaczenie zasadnicze.

W skład kapsułek wchodzi olej sojowy oczyszczony, uwodorniony i częściowo uwodorniony. Z tego powodu leku nie stosuje się u osób uczulonych na soję lub orzeszki ziemne — tutaj substancje pomocnicze ważą tyle samo co substancja czynna.

Jak działa Izotek®

Izotretynoina jest stereoizomerem kwasu all-trans-retinowego, czyli tretynoiny. Dokładny mechanizm jej działania nie został do końca wyjaśniony, ustalono jednak rzecz najważniejszą: poprawa w ciężkim trądziku wiąże się z hamowaniem czynności gruczołów łojowych, a zmniejszenie samych gruczołów potwierdzono histologicznie.

Ponadto izotretynoina działa na skórę przeciwzapalnie. Połączenie dwóch efektów — gwałtownego ograniczenia wytwarzania łoju i wygaszenia stanu zapalnego — tłumaczy, dlaczego lek działa tam, gdzie standardowe leczenie środkami przeciwbakteryjnymi okazało się już bezskuteczne.

Wskazania do stosowania

Izotek® stosuje się w ciężkich postaciach trądziku: trądziku guzkowym, trądziku skupionym (conglobata), a także w trądziku z ryzykiem powstawania trwałych blizn.

Istotne zastrzeżenie: chodzi o postacie oporne na odpowiednio przeprowadzone leczenie standardowe — działającymi ogólnie lekami przeciwbakteryjnymi i preparatami miejscowymi. Izotretynoiny nie stosuje się w trądziku lekkim i umiarkowanym, którego nie próbowano leczyć zwykłą drogą.

Sposób stosowania i dawkowanie

Izotretynoinę może przepisać wyłącznie lekarz mający doświadczenie w stosowaniu retynoidów działających ogólnie w ciężkich postaciach trądziku, znający związane z nimi ryzyko oraz wymogi dotyczące monitorowania pacjenta. Kapsułki przyjmuje się z posiłkiem, raz lub dwa razy na dobę.

SytuacjaDawka
Rozpoczęcie leczenia0,5 mg na kg masy ciała na dobę
Zwykły zakres roboczy0,5–1 mg na kg masy ciała na dobę
Dawka skumulowana kuracji120–150 mg na kg; jej przekroczenie nie przynosi dodatkowych korzyści
Czas trwania kuracjizwykle 16–24 tygodnie
Ciężka niewydolność nerekzaczynać od 10 mg na dobę, następnie zwiększać do 1 mg/kg lub do dawki maksymalnie tolerowanej
Powtórny cykl leczenianie wcześniej niż po 8 tygodniach od zakończenia poprzedniego

Dawkę dobiera się indywidualnie: zarówno odpowiedź na leczenie, jak i część działań niepożądanych zależą od dawki i u poszczególnych osób są różnie nasilone. Długość remisji zależy raczej od łącznej otrzymanej dawki niż od czasu trwania kuracji czy dawki dobowej. U większości pacjentów trądzik ustępuje całkowicie po jednym cyklu, a poprawa może postępować jeszcze do 8 tygodni po jego zakończeniu — dlatego decyzji o powtórnym cyklu nie podejmuje się przed upływem tego czasu. Przy złej tolerancji leczenie kontynuuje się mniejszą dawką: kuracja się wydłuża, a ryzyko nawrotu rośnie, ale terapii się nie przerywa.

Przeciwwskazania

Izotretynoina jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także u kobiet w wieku rozrodczym, jeśli nie są spełnione wszystkie wymagania Programu Zapobiegania Ciąży. Pozostałe zakazy wiążą się z przemianą materii i stanem wątroby.

  • nadwrażliwość na izotretynoinę lub którykolwiek składnik preparatu;
  • ciąża i karmienie piersią;
  • wiek rozrodczy poza warunkami Programu Zapobiegania Ciąży;
  • niewydolność wątroby;
  • znacznie zwiększone stężenie lipidów we krwi;
  • hiperwitaminoza A;
  • jednoczesne przyjmowanie tetracyklin;
  • uczulenie na orzeszki ziemne lub soję.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Izotretynoina jest lekiem teratogennym. Nie jest to jedno z ostrzeżeń w szeregu innych, lecz właściwość rozstrzygająca o sposobie stosowania preparatu: przyjmowanie w ciąży prowadzi do ciężkich wad rozwojowych płodu. Dlatego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym jest możliwe wyłącznie przy pełnym przestrzeganiu Programu Zapobiegania Ciąży.

Stan psychiczny

U pacjentów przyjmujących izotretynoinę opisywano depresję i nasilenie jej objawów, lęk, skłonność do agresji, zmiany nastroju, objawy psychotyczne, a bardzo rzadko myśli samobójcze, próby samobójcze i samobójstwa. Szczególnej ostrożności wymagają osoby, które chorowały na depresję w przeszłości. Nastrój należy monitorować u wszystkich, a w razie pojawienia się objawów depresji — kierować pacjenta na odpowiednie leczenie. Rzecz istotna: samo przerwanie leczenia może nie wystarczyć do złagodzenia objawów, dlatego nierzadko konieczna jest ocena psychiatry i psychologa.

Skóra, oczy i kontrola laboratoryjna

  • na początku leczenia trądzik bywa zaostrzony; zwykle ustępuje to w ciągu 7–10 dni i nie wymaga zmiany dawki;
  • należy unikać intensywnego słońca i promieniowania ultrafioletowego, a w razie potrzeby stosować preparaty z filtrem o współczynniku ochrony co najmniej SPF 15;
  • agresywna dermabrazja chemiczna i laseroterapia skóry są zabronione w trakcie leczenia i przez 5–6 miesięcy po nim, depilacja woskiem — przez co najmniej 6 miesięcy: grozi to bliznami i trwałymi zmianami zabarwienia skóry;
  • miejscowych leków keratolitycznych i preparatów złuszczających nie stosuje się równocześnie z lekiem — skóra ulega nadmiernemu podrażnieniu;
  • od pierwszego dnia kuracji potrzebne są krem lub maść nawilżająca oraz balsam do ust: suchość skóry i warg pojawia się praktycznie zawsze;
  • suchość oczu, zmętnienie rogówki i pogorszenie widzenia w ciemności zwykle ustępują, ale noszenie soczewek kontaktowych może stać się niemożliwe; pogorszenie widzenia nocnego bywa nagłe, co ma znaczenie podczas prowadzenia pojazdów;
  • aktywność enzymów wątrobowych bada się przed leczeniem, po miesiącu i następnie co 3 miesiące; przy utrzymującym się, klinicznie istotnym wzroście dawkę się zmniejsza albo leczenie przerywa;
  • lipidy we krwi na czczo kontroluje się według tego samego schematu; stężenie triglicerydów powyżej 800 mg/dl (9 mmol/l) występuje w przebiegu ostrego zapalenia trzustki, które może zakończyć się zgonem, dlatego przy niekontrolowanym wzroście triglicerydów lub objawach zapalenia trzustki lek się odstawia.

Interakcje z lekami

Równocześnie z izotretynoiną nie wolno przyjmować preparatów zawierających witaminę A: izotretynoina sama jest jej pochodną, a takie połączenie grozi hiperwitaminozą A.

Drugie twarde ograniczenie to tetracykliny. Przy ich jednoczesnym stosowaniu z izotretynoiną opisywano przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, dlatego takie połączenie jest wykluczone. Jego objawy to ból głowy, nudności i wymioty, zaburzenia widzenia oraz obrzęk tarczy nerwu wzrokowego; w razie ich wystąpienia lek odstawia się natychmiast.

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie w ciąży jest bezwzględnie zabronione. Jeżeli ciąża wystąpi w trakcie leczenia lub w ciągu miesiąca po jego zakończeniu, ryzyko bardzo ciężkich wad rozwojowych płodu jest duże. Z ekspozycją na izotretynoinę wiąże się wady ośrodkowego układu nerwowego (wodogłowie, wady rozwojowe móżdżku, małogłowie), zniekształcenia twarzy, rozszczep podniebienia, wady ucha zewnętrznego aż do jego braku, małoocze, wady serca i dużych naczyń, wady grasicy i przytarczyc. Częściej dochodzi także do poronień samoistnych.

Jeżeli mimo wszystko dojdzie do zajścia w ciążę, leczenie natychmiast się przerywa, a pacjentkę kieruje do lekarza specjalizującego się w teratologii w celu przeprowadzenia badań i uzyskania porady. Karmienie piersią jest również wykluczone: izotretynoina jest związkiem silnie lipofilnym i z dużym prawdopodobieństwem przenika do mleka kobiecego.

Działania niepożądane

Najczęściej lek wywołuje suchość błon śluzowych i skóry: suchość i zapalenie warg, suchość błony śluzowej nosa z krwawieniami, suchość oka, zapalenie spojówek, złuszczanie naskórka. Część reakcji zależy od dawki i zwykle słabnie po jej zmniejszeniu lub odstawieniu leku, niektóre jednak utrzymują się po zakończeniu kuracji.

  • bardzo często: niedokrwistość, przyspieszone OB, małopłytkowość lub nadpłytkowość, zwiększenie aktywności aminotransferaz, wzrost triglicerydów i zmniejszenie stężenia lipoprotein o dużej gęstości;
  • bardzo często ze strony oczu i skóry: zapalenie powiek, zapalenie spojówek, podrażnienie oczu, zapalenie skóry, świąd, wysypka rumieniowa, zwiększona wrażliwość skóry;
  • często: bóle głowy, neutropenia, bóle stawów i mięśni, ból pleców (zwłaszcza u młodzieży);
  • rzadko: depresja, lęk, skłonność do agresji, zmiany nastroju, skórne reakcje alergiczne, reakcje anafilaktyczne, łysienie;
  • bardzo rzadko, ale groźnie: myśli i próby samobójcze, zaburzenia psychotyczne, drgawki, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • bardzo rzadko ze strony przewodu pokarmowego: zapalenie okrężnicy, zapalenie jelita krętego, biegunka krwotoczna i choroba zapalna jelit, zapalenie trzustki, krwotoki żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby;
  • bardzo rzadko ze strony skóry: trądzik piorunujący, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka;
  • bardzo rzadko inne: upośledzenie słuchu, zapalenie naczyń, zapalenie kłębuszkowe nerek, zmniejszenie gęstości kości, zwapnienia więzadeł i ścięgien, przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych, cukrzyca.

Ciężka biegunka z krwią, objawy nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, nasilona reakcja alergiczna oraz objawy zapalenia trzustki to powody, by natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza, nie czekając na planową wizytę.

Przedawkowanie

Izotretynoina jest pochodną witaminy A, a jej toksyczność ostra jest niewielka. Po przypadkowym przyjęciu nadmiernej dawki pojawiają się objawy hiperwitaminozy A: silny ból głowy, nudności i wymioty, senność, drażliwość oraz świąd. Objawy przedawkowania przypadkowego i umyślnego są takie same.

Należy się spodziewać, że są one odwracalne i ustępują bez konieczności leczenia. Mimo to o fakcie przedawkowania trzeba powiadomić lekarza — choćby po to, by skorygować dalszy plan kuracji.

Jak otrzymać receptę na Izotek® online

Izotek® wydawany jest na receptę, a przepisać go może wyłącznie lekarz znający retynoidy działające ogólnie oraz zasady monitorowania pacjenta. Podczas konsultacji online lekarz przeanalizuje Państwa sytuację, oceni przeciwwskazania i wyniki badań oraz rozstrzygnie, czy lek jest w tym przypadku wskazany.

Jeżeli wskazania się potwierdzą, lekarz wystawi receptę elektroniczną, na podstawie której lek można odebrać w aptece. Kobietom w wieku rozrodczym lekarz osobno objaśni wymagania Programu Zapobiegania Ciąży — bez ich spełnienia leczenia się nie rozpoczyna.

Zamów receptę na Izotek®

Dowiedz się więcejZamów receptę na Izotek®

Zamów receptę na Izotek®

Dowiedz się więcejZamów receptę na Izotek®