Vinpoven®: skład i postać farmaceutyczna
Vinpoven® jest dostępny w postaci tabletek do stosowania doustnego. Jedna tabletka zawiera 5 mg lub 10 mg winpocetyny — w zależności od dawki. Dostępność dwóch dawek pozwala dobrać wygodny schemat przyjmowania bez zmiany dobowej ilości substancji czynnej.
W skład tabletek wchodzi substancja pomocnicza laktoza: 70 mg w tabletce 5 mg i 140 mg w tabletce 10 mg. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni to uwzględnić, a przy rzadkich dziedzicznych zaburzeniach przyswajania węglowodanów leku się nie stosuje.
Jak działa Vinpoven®
Substancją czynną leku jest winpocetyna, związek o złożonym mechanizmie działania. Korzystnie wpływa ona na metabolizm w mózgu i na przepływ mózgowy, a także na właściwości reologiczne krwi, czyli na jej płynność. Ponadto winpocetyna działa ochronnie na tkankę nerwową: łagodzi szkodliwy wpływ reakcji cytotoksycznych wywołanych przez aminokwasy.
W zależności od stężenia winpocetyna blokuje kanały sodowe i wapniowe, a także hamuje działanie receptorów NMDA i AMPA. Blokowanie kanału sodowego może wiązać się z neuroprotekcyjnym i przeciwdrgawkowym działaniem substancji. Poza tym winpocetyna nasila neuroprotekcyjne działanie adenozyny.
Wskazania do stosowania
Vinpoven® stosuje się w leczeniu przewlekłej niewydolności krążenia mózgowego, łącznie ze stanami po przebytym udarze niedokrwiennym i otępieniem naczyniowym. Lek jest przepisywany również w celu złagodzenia objawów psychicznych i neurologicznych wywołanych niewydolnością krążenia mózgowego.
Odrębnym wskazaniem są zaburzenia słuchu pochodzenia naczyniowego. Wszystkie trzy wskazania zakładają wcześniejsze badanie, ponieważ podobne z pozoru dolegliwości mogą mieć zupełnie różne przyczyny. Dzieciom leku się nie przepisuje: brakuje wystarczających danych klinicznych w tej grupie wiekowej.
Sposób stosowania i dawkowanie
Tabletki przyjmuje się doustnie po posiłku. Dawka dobowa wynosi 15–30 mg i jest rozłożona na trzy podania w ciągu dnia. Dawka podtrzymująca to 1 tabletka 3 razy na dobę.
| Dawka tabletki | Podanie jednorazowe | Częstość | Dawka dobowa |
|---|---|---|---|
| 5 mg | 1–2 tabletki, czyli 5–10 mg | 3 razy na dobę | 15–30 mg |
| 10 mg | 0,5–1 tabletki, czyli 5–10 mg | 3 razy na dobę | 15–30 mg |
U pacjentów z chorobami wątroby lub nerek zmiana dawki nie jest konieczna. Wymóg przyjmowania tabletek po posiłku dotyczy obu dawek. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i nie należy go dzieciom przepisywać z powodu braku danych klinicznych.
Przeciwwskazania
Przed przepisaniem leku lekarz wyklucza szereg stanów, w których przyjmowanie winpocetyny jest niedopuszczalne.
- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą;
- ciąża;
- okres karmienia piersią;
- wiek dziecięcy — z powodu braku wystarczających danych z badań klinicznych;
- ostra faza udaru krwotocznego;
- ciężka choroba niedokrwienna serca;
- ciężkie zaburzenia rytmu serca.
Dwa ostatnie punkty wymagają szczególnej uwagi: wśród działań niepożądanych leku opisano zmiany w elektrokardiogramie i zaburzenia rytmu serca, dlatego przy ciężkiej chorobie niedokrwiennej serca i nasilonych arytmiach nie jest on przepisywany. Ważne jest również to, jakiego typu był przebyty udar: wskazaniem są stany po udarze niedokrwiennym, a ostra faza udaru krwotocznego stanowi przeciwnie — przeciwwskazanie.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjentom z zespołem wydłużonego odstępu QT, a także tym, którzy jednocześnie przyjmują leki wydłużające odstęp QT, zaleca się wykonywanie kontrolnych badań elektrokardiograficznych. Pozwala to w porę zauważyć zmiany ze strony serca.
Ze względu na zawartość laktozy leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Nie prowadzono badań wpływu winpocetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego w razie wystąpienia zawrotów głowy lub senności rozsądnie jest powstrzymać się od takich czynności.
Interakcje z innymi lekami
W badaniach klinicznych nie obserwowano interakcji przy jednoczesnym stosowaniu winpocetyny z beta-adrenolitykami chloranololem i pindololem, z klopamidem, a także z glibenklamidem, digoksyną, acenokumarolem i hydrochlorotiazydem.
W pojedynczych przypadkach winpocetyna nasilała hipotensyjne działanie alfa-metylodopy, dlatego przy takiej terapii skojarzonej zaleca się systematyczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Ostrożność jest konieczna również przy jednoczesnym przepisywaniu winpocetyny z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, a także z lekami przeciwarytmicznymi i przeciwzakrzepowymi.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie winpocetyny w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane. Winpocetyna przenika przez barierę łożyskową, przy czym jej stężenie w łożysku i we krwi płodu jest niższe niż we krwi matki. Działania teratogennego i embriotoksycznego u kobiet otrzymujących winpocetynę w czasie ciąży nie obserwowano, jednak w badaniach na zwierzętach, którym podawano duże dawki, w pojedynczych przypadkach odnotowano krwawienie z łożyska i poronienie — prawdopodobnie wskutek zwiększenia przepływu łożyskowego.
Winpocetyna przenika do mleka kobiet karmiących. W badaniach ze znakowaną winpocetyną radioaktywność w mleku była 10 razy większa niż we krwi, a w ciągu pierwszej godziny do mleka przenika 0,25% przyjętej dawki. Brak wiarygodnych danych o wpływie substancji na niemowlęta, dlatego kobietom karmiącym piersią leku się nie przepisuje.
Działania niepożądane
Większość opisanych działań niepożądanych występuje niezbyt często, a część objawów ze strony układu nerwowego może być związana nie z lekiem, lecz z chorobą podstawową.
- ze strony układu nerwowego, niezbyt często: zaburzenia snu — bezsenność lub senność, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie;
- ze strony serca, niezbyt często: obniżenie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, przyspieszone bicie serca, dodatkowe skurcze serca;
- ze strony naczyń, niezbyt często: zmiany ciśnienia tętniczego, przeważnie jego obniżenie, uderzenia krwi do głowy;
- ze strony przewodu pokarmowego, niezbyt często: nudności, zgaga, suchość w jamie ustnej;
- ze strony przewodu pokarmowego, rzadko: bóle brzucha;
- ze strony wątroby i dróg żółciowych, niezbyt często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
- ze strony skóry, niezbyt często: alergiczne reakcje skórne;
- ze strony krwi, rzadko: leukopenia.
Wymienione objawy sercowe występowały samoistnie, dlatego ich związek z przyjmowaniem leku nie jest uznawany za potwierdzony. Mimo to w razie pojawienia się zaburzeń pracy serca, wyraźnego obniżenia ciśnienia tętniczego lub reakcji skórnej warto zgłosić się do lekarza.
Przedawkowanie
Długotrwałe stosowanie winpocetyny w dawce dobowej 60 mg jest bezpieczne. Nawet jednorazowe doustne przyjęcie 360 mg winpocetyny — czyli dawki 6 razy większej niż zalecana w praktyce klinicznej — nie wywoływało działań niepożądanych.
Dane te nie oznaczają, że przekraczanie przepisanej dawki jest dopuszczalne: schemat przyjmowania określa lekarz i trzymać się należy właśnie jego. Jeśli nadmierna liczba tabletek została przyjęta przypadkowo, zwłaszcza przez pacjenta z chorobą serca, rozsądnie jest zwrócić się po konsultację medyczną.
Jak otrzymać receptę na Vinpoven® online
Przepisanie leku wymaga udziału lekarza: trzeba potwierdzić naczyniowy charakter dolegliwości, ustalić rodzaj przebytego udaru, stan serca i rytmu, a także listę przyjmowanych leków, w tym środków wpływających na ciśnienie tętnicze i krzepnięcie krwi.
Konsultacja online pozwala omówić te kwestie zdalnie, a przy istnieniu wskazań lekarz wystawia e-receptę, którą można wykorzystać w wybranej aptece.
