Soolantra: skład i postać farmaceutyczna
Soolantra występuje w postaci kremu do stosowania na skórę. Jeden gram kremu zawiera 10 mg iwermektyny, czyli stężenie substancji czynnej wynosi 1%.
Poza iwermektyną w składzie znajdują się substancje pomocnicze, o których warto wiedzieć zawczasu, bo to właśnie one najczęściej odpowiadają za reakcje skórne: alkohol cetylowy i stearylowy, mogące powodować reakcje skóry aż do kontaktowego zapalenia skóry; metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, także typu późnego; oraz glikol propylenowy, zdolny podrażniać skórę.
Jak działa Soolantra
Iwermektyna należy do leków z grupy awermektyny. Grupa ta wykazuje działanie przeciwzapalne: hamuje indukowane lipopolisacharydem wytwarzanie cytokin zapalnych. Przeciwzapalne właściwości iwermektyny stosowanej na skórę zaobserwowano w zwierzęcych modelach zapalenia skóry.
Drugi kierunek działania to działanie przeciwpasożytnicze. Iwermektyna powoduje śmierć pasożytów, głównie poprzez selektywne wiązanie i wysokie powinowactwo do kanałów chlorkowych bramkowanych glutaminianem, które występują w komórkach nerwowych i mięśniowych u bezkręgowców. Mechanizm działania leku w leczeniu zmian zapalnych w trądziku różowatym nie jest znany, może jednak być powiązany zarówno z przeciwzapalnym działaniem iwermektyny, jak i ze śmiercią roztoczy z rodzaju nużeńców (Demodex), które opisywano jako czynnik powodujący zapalenie skóry. Obie właściwości substancji wpisują się więc w obraz choroby, w której lek jest stosowany.
Wskazania do stosowania
Lek jest wskazany w miejscowym leczeniu zmian zapalnych w trądziku różowatym — postaci grudkowo-krostkowej — u pacjentów dorosłych.
Mowa właśnie o leczeniu miejscowym i właśnie o zapalnych przejawach tej postaci choroby. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały określone, danych na ten temat brak, dlatego w tej grupie wiekowej się go nie stosuje.
Sposób stosowania i dawkowanie
Krem nanosi się raz na dobę przez okres do 4 miesięcy, przy czym w trakcie pierwszego cyklu leczenia stosuje się go codziennie. Cykl można w razie potrzeby powtórzyć. Lek nadaje się i do monoterapii, i do leczenia skojarzonego z innymi środkami.
| Parametr | Wskazówka |
|---|---|
| Częstość nanoszenia | Raz na dobę |
| Czas trwania cyklu | Do 4 miesięcy, codziennie w trakcie pierwszego cyklu |
| Powtórzenie cyklu | Dopuszczalne |
| Brak poprawy po 3 miesiącach | Leczenie się przerywa |
| Zaburzenia czynności nerek | Dostosowanie dawki nie jest konieczne |
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby | Wymagana ostrożność |
| Podeszły wiek | Dostosowanie dawki nie jest konieczne |
| Dzieci i młodzież poniżej 18 lat | Nie stosuje się — brak danych |
Jak prawidłowo nanosić krem
Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę i tylko na skórę twarzy. Jednorazową porcję rozkłada się na pięć okolic: ilość odpowiadającą ziarnku grochu nanosi się na czoło, podbródek, nos oraz na każdy policzek. Następnie krem rozprowadza się cienką warstwą na całej twarzy, unikając oczu, warg i błony śluzowej. Po nałożeniu należy umyć ręce. Kosmetyki można nakładać po wyschnięciu kremu.
Przeciwwskazania
Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą w składzie kremu.
Lista jest krótka, warto ją jednak czytać razem ze składem: reakcję alergiczną mogą wywołać nie tylko iwermektyna, ale też parabeny — metylu i propylu parahydroksybenzoesan — a alkohol cetylowy i stearylowy bywają przyczyną kontaktowego zapalenia skóry. Dlatego przy znanej już nietolerancji tych składników lek nie jest odpowiedni.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby leku nie badano. Praktyczny wniosek z tego jest różny: przy niewydolności nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne, a przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby potrzebna jest ostrożność.
- alkohol cetylowy i stearylowy w składzie mogą powodować reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry;
- metylu parahydroksybenzoesan (E218) i propylu parahydroksybenzoesan (E216) mogą powodować reakcje alergiczne, także typu późnego;
- glikol propylenowy może powodować podrażnienie skóry;
- krem stosuje się wyłącznie zewnętrznie i tylko na skórę twarzy;
- podczas nakładania unika się kontaktu środka z oczami, wargami i błonami śluzowymi;
- po nałożeniu kremu należy umyć ręce;
- kosmetyki nakłada się dopiero po wyschnięciu kremu;
- lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Osobno warto pamiętać o kryterium skuteczności: jeśli po 3 miesiącach leczenia nie ma poprawy, stosowanie leku się przerywa. Zasada ta chroni przed bezcelowym przedłużaniem terapii i jest powodem, by wrócić do lekarza w celu zmiany postępowania.
Interakcje z innymi lekami
Badań interakcji nie przeprowadzono. Jednoczesnego stosowania leku z innymi produktami stosowanymi w trądziku różowatym — miejscowo lub ogólnoustrojowo — nie oceniano, dlatego takie połączenia należy omawiać z lekarzem.
Jedyna teoretycznie istotna interakcja wiąże się z metabolizmem substancji czynnej. Badania in vitro wykazały, że iwermektyna jest metabolizowana głównie z udziałem CYP3A4. W związku z tym przy jednoczesnym podawaniu iwermektyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 zaleca się ostrożność: ekspozycja na lek w osoczu może ulec istotnemu zwiększeniu.
Ciąża i karmienie piersią
Danych klinicznych dotyczących stosowania iwermektyny u kobiet w ciąży brak lub są one niewystarczające. Badania toksyczności reprodukcyjnej po podaniu doustnym wykazały, że iwermektyna ma działanie teratogenne u szczurów i królików. Ekspozycja ogólnoustrojowa po miejscowym zastosowaniu leku zgodnie z proponowanym dawkowaniem jest jednak mała, dlatego nie przewiduje się istotnych zagrożeń dla płodu ludzkiego. Mimo to stosowanie leku w okresie ciąży nie jest zalecane.
Po podaniu doustnym iwermektyna przenika do mleka kobiecego w niewielkich stężeniach; przenikania po zastosowaniu miejscowym nie oceniano. Dane farmakokinetyczne i toksykologiczne z badań na zwierzętach również wykazały, że iwermektyna przenika do mleka matki, dlatego zagrożenia dla dziecka karmionego piersią nie można wykluczyć. Decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać albo nie rozpoczynać leczenia lekiem, podejmuje się z uwzględnieniem korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są uczucie pieczenia skóry, podrażnienie skóry, świąd i suchość skóry. W badaniach klinicznych występowały one u nie więcej niż 1% pacjentów leczonych tym lekiem. Z reguły mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i zwykle zmniejszają się w trakcie dalszego leczenia.
- często — uczucie pieczenia skóry;
- niezbyt często — podrażnienie skóry;
- niezbyt często — świąd;
- niezbyt często — suchość skóry;
- częstość nieznana — rumień;
- częstość nieznana — kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne lub podrażnieniowe.
Nie zaobserwowano istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa między pacjentami w wieku 18–65 lat a pacjentami powyżej 65 lat.
Przedawkowanie
Nie ma doniesień o przedawkowaniu leku. Dane o objawach pochodzą z innej sytuacji: przy przypadkowej lub istotnej ekspozycji człowieka na nieznane ilości weterynaryjnych preparatów iwermektyny — w wyniku połknięcia, wdychania, wstrzyknięcia lub narażenia skóry — najczęściej obserwowano wysypkę, obrzęk, bóle głowy, zawroty głowy, astenię, nudności, wymioty i biegunkę. Odnotowano także drgawki, ataksję, duszność, bóle brzucha, parestezje, pokrzywkę i kontaktowe zapalenie skóry.
W razie przypadkowego połknięcia leczenie wspomagające, jeżeli jest wskazane, obejmuje płyny i elektrolity podawane parenteralnie, wspomaganie oddychania — tlen i w razie potrzeby wentylację mechaniczną — oraz środki presyjne przy klinicznie istotnej hipotonii. Możliwie jak najszybciej należy wywołać wymioty i (lub) wykonać płukanie żołądka, a następnie w razie potrzeby podać leki przeczyszczające i zastosować inne rutynowe działania wskazane w zatruciach, aby zapobiec wchłanianiu połkniętego materiału.
Jak otrzymać receptę na Soolantra online
Krem z iwermektyną wydawany jest na receptę i przepisywany w grudkowo-krostkowej postaci trądziku różowatego u dorosłych. Cykl przewidziany jest na okres do 4 miesięcy z codziennym nanoszeniem, a decyzję o jego kontynuacji podejmuje się na podstawie efektu po 3 miesiącach.
Podczas konsultacji online lekarz ustali charakter zmian i przebieg choroby, zapyta o nietolerancję składników kremu, inne stosowane środki na trądzik różowaty i stan wątroby, a przy istniejących wskazaniach wystawi e-receptę — z jej kodem lek można odebrać w aptece.
