Linefor: skład i postać farmaceutyczna
Linefor jest dostępny w postaci twardych kapsułek. Jedna kapsułka zawiera 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny — dostępność kilku dawek umożliwia stopniowe zwiększanie dawki, a następnie jej równie stopniowe zmniejszanie przy odstawianiu leku.
Kapsułki zawierają laktozy jednowodzian, dlatego produktu nie należy stosować u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do stosowania doustnego.
Jak działa Linefor
Substancją czynną leku jest pregabalina, analog kwasu γ-aminomasłowego (GABA); pod względem chemicznym jest to kwas (S)-3-(aminometyl)-5-metyloheksanowy. Pomimo strukturalnego podobieństwa do GABA, mechanizm działania pregabaliny nie jest bezpośrednio związany z receptorami tego mediatora.
Pregabalina wiąże się z podjednostką pomocniczą (białkiem α2-δ) zależnych od napięcia kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Skutkuje to zmniejszeniem nadmiernej pobudliwości neuronów — tym tłumaczy się fakt, że ta sama substancja jest stosowana zarówno w bólu neuropatycznym, jak i w padaczce oraz w zaburzeniach lękowych.
Wskazania do stosowania
Linefor stosuje się u dorosłych w trzech wskazaniach. Pierwsze to ból neuropatyczny pochodzenia obwodowego i ośrodkowego, czyli ból spowodowany uszkodzeniem samych struktur nerwowych, a nie uszkodzeniem tkanek. Drugie — leczenie napadów częściowych, wtórnie uogólnionych lub nie, w ramach terapii skojarzonej, czyli jako uzupełnienie innych leków przeciwpadaczkowych.
Trzecie wskazanie to uogólnione zaburzenie lękowe u dorosłych. We wszystkich przypadkach chodzi o pacjentów dorosłych: bezpieczeństwo i skuteczność pregabaliny u dzieci poniżej 12 lat oraz u młodzieży w wieku 12–17 lat nie zostały ustalone i nie ma możliwości sformułowania zaleceń dotyczących dawkowania w tych grupach wiekowych.
Sposób podawania i dawkowanie
Dawka dobowa wynosi od 150 do 600 mg i jest podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Kapsułki przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków. W padaczce leczenie rozpoczyna się od dawki 150 mg na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych; w zależności od indywidualnej reakcji i tolerancji po tygodniu dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę, a po kolejnym tygodniu — do maksymalnie 600 mg na dobę. W uogólnionym zaburzeniu lękowym również rozpoczyna się od 150 mg na dobę; po tygodniu dawkę można zwiększyć do 300 mg, po następnym tygodniu — do 450 mg i dopiero potem, po kolejnym tygodniu, do maksymalnie 600 mg na dobę; zasadność kontynuacji leczenia należy regularnie weryfikować.
Korekta dawki w zaburzeniach czynności nerek
Pregabalina jest wydalana z organizmu głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a jej klirens jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny, dlatego dawkę zmniejsza się indywidualnie. W trakcie hemodializy z osocza usuwa się około połowy leku w ciągu czterech godzin, dlatego po każdym zabiegu, oprócz dawki dobowej, należy dodatkowo jednorazowo przyjąć kolejną dawkę.
| Klirens kreatyniny, ml/min | Dawka początkowa | Maksymalna dawka | Częstość podawania |
|---|---|---|---|
| 60 i więcej | 150 mg na dobę | 600 mg na dobę | 2–3 razy na dobę |
| od 30 do 60 | 75 mg na dobę | 300 mg na dobę | 2–3 razy na dobę |
| od 15 do 30 | 25–50 mg na dobę | 150 mg na dobę | 1–2 razy na dobę |
| mniej niż 15 | 25 mg na dobę | 75 mg na dobę | 1 raz na dobę |
| dodatkowo po hemodializie | 25 mg | 100 mg | jednorazowo |
W zaburzeniach czynności wątroby nie ma konieczności modyfikowania dawki. U pacjentów w podeszłym wieku powyżej 65 lat może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki z powodu związnego z wiekiem obniżenia czynności nerek. Nie wolno nagle przerywać leczenia: niezależnie od wskazania pregabalinę należy odstawiać stopniowo, w okresie co najmniej tygodnia.
Przeciwwskazania
Jedynym przeciwwskazaniem wymienionym w charakterystyce produktu jest nadwrażliwość na pregabalinę lub na którykolwiek z substancji pomocniczych. Ze względu na skład kapsułek dotyczy to także nietolerancji laktozy w wyżej wymienionych rzadkich dziedzicznych postaciach.
Należy osobno pamiętać o reakcjach nadwrażliwości odnotowanych już po wprowadzeniu leku do obrotu. W przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg lub obrzęku w okolicy górnych dróg oddechowych lek należy natychmiast odstawić i zasięgnąć pomocy medycznej.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Leczeniu pregabaliną towarzyszą zawroty głowy i senność, które zwiększają ryzyko przypadkowych urazów i upadków, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Zgłaszano również utratę przytomności, splątanie i zaburzenia psychiczne, dlatego pacjent powinien zachować ostrożność do czasu ustalenia, jak lek wpływa na niego indywidualnie. Z tego samego powodu lek wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn: do czasu poznania reakcji organizmu lepiej zrezygnować z prowadzenia pojazdów i wykonywania potencjalnie niebezpiecznych prac.
- u pacjentów z cukrzycą przybierających na wadze w trakcie leczenia może być konieczna korekta dawek leków przeciwcukrzycowych;
- w badaniach kontrolowanych częściej niż w grupie placebo obserwowano niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i zaburzenia pola widzenia; w większości przypadków objawy te ustępowały podczas kontynuacji leczenia, a po odstawieniu leku zmniejszały się lub zanikały;
- zgłaszano przypadki niewydolności nerek, która czasami ustępowała po przerwaniu stosowania pregabaliny;
- w trakcie leczenia lub wkrótce po jego zakończeniu mogą wystąpić napady drgawkowe, w tym stany padaczkowe i duże napady drgawkowe;
- opisano przypadki zastoinowej niewydolności serca, głównie u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami sercowo-naczyniowymi;
- u pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe obserwowano myśli i zachowania samobójcze, dlatego konieczna jest kontrola stanu pacjenta;
- w skojarzeniu z lekami wywołującymi zaparcia, w tym z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, mogą wystąpić zaburzenia pracy dolnych odcinków przewodu pokarmowego aż do niedrożności jelit i porażennej niedrożności;
- zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania, nadużywania i uzależnienia od leku, a także encefalopatii, głównie u pacjentów z chorobami współistniejącymi predysponującymi do jej rozwoju.
U części pacjentów po zakończeniu zarówno krótkotrwałej, jak i długotrwałej terapii występowały objawy odstawienne: bezsenność, ból głowy, nudności, lęk, biegunka, objawy grypopodobne, nerwowość, depresja, ból, drgawki, nadmierna potliwość i zawroty głowy. Wskazuje to na rozwój fizycznej zależności i o takiej możliwości należy poinformować pacjenta przed rozpoczęciem leczenia. Dane sugerują, że częstość i nasilenie objawów odstawienia po długotrwałym leczeniu mogą zależeć od dawki, dlatego lek należy odstawiać stopniowo. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali leków.
Interakcje z innymi lekami
Pregabalina jest wydalana z moczem praktycznie w postaci niezmienionej: w postaci metabolitów usuwane jest mniej niż 2% dawki. Nie hamuje metabolizmu innych leków i nie wiąże się z białkami osocza, dlatego farmakokinetyczne interakcje są mało prawdopodobne. W badaniach nie wykazano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z fenytoiną, karbamazepiną, kwasem walproinowym, lamotryginą, gabapentyną, lorazepamem, oksykodonem ani etanolem. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że doustne leki przeciwcukrzycowe, diuretyki, insulina, fenobarbital, tiagabina i topiramat nie wpływały w sposób klinicznie istotny na klirens pregabaliny, a jednoczesne stosowanie z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi noretysteron i etynyloestradiol nie zmieniało farmakokinetyki żadnej z substancji.
Znaczenie praktyczne mają interakcje farmakodynamiczne. Pregabalina może nasilać działanie etanolu i lorazepamu, dlatego spożywanie alkoholu w trakcie leczenia jest niewskazane. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej i śpiączki u pacjentów przyjmujących pregabalinę jednocześnie z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. W połączeniu z oksykodonem działanie pregabaliny prawdopodobnie sumuje się w zakresie zaburzeń funkcji poznawczych i sprawności motoryki dużej. Nie prowadzono specjalnych badań interakcji farmakodynamicznych u ochotników w podeszłym wieku, a interakcje oceniano jedynie u dorosłych.
Ciąża i karmienie piersią
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji, ponieważ potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Dane dotyczące stosowania pregabaliny u kobiet w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. W okresie ciąży leku nie należy stosować, chyba że spodziewane korzyści dla matki zdecydowanie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.
Pregabalina przenika do mleka kobiecego, a jej wpływ na organizm noworodków i niemowląt karmionych piersią jest nieznany. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub o odstawieniu leku należy podejmować po rozważeniu korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki. Brakuje danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność u kobiet; w badaniu u zdrowych mężczyzn stosowanie 600 mg na dobę przez 3 miesiące nie wpływało na ruchliwość plemników, natomiast badania na szczurach wykazały niekorzystny wpływ na rozród i rozwój, którego znaczenie kliniczne pozostaje nieznane.
Działania niepożądane
W programie badań klinicznych pregabalinę przyjmowało ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo. Najczęściej zgłaszano zawroty głowy i senność; nasilenie działań niepożądanych było zazwyczaj łagodne lub umiarkowane. Odsetek pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych, wyniósł 12% w porównaniu z 5% w grupie placebo, a głównymi przyczynami odstawienia były te same zawroty głowy i senność.
- bardzo często: zawroty głowy, senność, ból głowy;
- często: ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenie, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, trudności z koncentracją uwagi, parestezje, zaburzenia równowagi, ospałość;
- często: splątanie, drażliwość, nastrój euforyczny, bezsenność, obniżenie libido, zaburzenia erekcji;
- często: niewyraźne widzenie, podwójne widzenie;
- często: suchość w jamie ustnej, zaparcia, wymioty, wzdęcia, rozdęcie brzucha, zwiększenie łaknienia i masy ciała;
- często: obrzęki obwodowe, zaburzenia chodu, upadki, zmęczenie, kurcze mięśni, ból stawów i ból pleców;
- niezbyt często: omdlenia, neutropenia, omamy, agresja, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, zastoinowa niewydolność serca;
- rzadko: napady drgawkowe, utrata wzroku, niewydolność nerek, wydłużenie odstępu QT, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa–Johnsona, rabdomioliza.
Część wymienionych reakcji może być związana nie z lekiem, lecz z chorobą podstawową lub z jednocześnie stosowanymi lekami. Profil bezpieczeństwa pregabaliny w dwóch badaniach u dzieci był zbliżony do obserwowanego u dorosłych: najczęściej notowano senność, gorączkę, zakażenia górnych dróg oddechowych, zwiększone łaknienie, przyrost masy ciała i nieżyt nosa i gardła. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, obrzęku twarzy i warg, utraty wzroku lub napadów drgawkowych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Przedawkowanie
Z danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu wynika, że w przypadku przedawkowania pregabaliny najczęściej obserwowano senność, splątanie, pobudzenie i niepokój. Zgłaszano również napady drgawkowe, a w rzadkich przypadkach — śpiączkę.
Brak swoistej odtrutki. Leczenie przedawkowania polega na ogólnych zabiegach podtrzymujących, a w razie potrzeby stosuje się hemodializę, ponieważ pregabalina jest w ten sposób skutecznie usuwana z osocza.
Jak uzyskać receptę na Linefor online
Stosowanie pregabaliny wymaga kontroli lekarskiej: dawkę zwiększa się i zmniejsza stopniowo, w zaburzeniach czynności nerek przelicza się ją według klirensu kreatyniny, a nagłe odstawienie może spowodować objawy odstawienne i napady drgawkowe. Lekarz oceni charakter bólu lub napadów, choroby współistniejące, czynność nerek oraz inne przyjmowane leki.
Konsultacja online pozwala omówić te kwestie na odległość, a w razie istnienia wskazań lekarz wystawia e-receptę, którą można zrealizować w wybranej aptece.
