Distreptaza®: skład i postać leku
Jeden czopek o masie 2 g zawiera 15 000 j.m. streptokinazy i 1250 j.m. streptodornazy. Czopek po wyjęciu z foremki blistra wprowadza się głęboko do odbytnicy.
Jednostki podano tu nie w miligramach, lecz w międzynarodowych jednostkach aktywności, i nie jest to formalność: obie substancje czynne są enzymami, a znaczenie ma właśnie ich aktywność enzymatyczna, nie masa. Drogę doodbytniczą wybrano dlatego, że lek ma zadziałać na ognisko zapalne w miednicy mniejszej i w okolicy odbytnicy.
Jak działa Distreptaza®
Produkt zawiera dwie substancje czynne o różnych zadaniach. Streptokinaza jest aktywatorem proenzymu zawartego we krwi ludzkiej, zwanego plazminogenem, który pod jej wpływem przechodzi w plazminę odznaczającą się zdolnością rozpuszczania skrzepów krwi ludzkiej. Streptodornaza jest enzymem wykazującym zdolność rozpuszczania lepkich mas nukleoprotein, martwych komórek lub ropy, nie wywierając wpływu na żywe komórki i ich czynności fizjologiczne.
Razem daje to zrozumiały sens praktyczny. Ognisko zapalne z fibryną, ropą i rozpadłymi komórkami jest słabo przenikalne dla leków: antybiotyk po prostu nie dociera tam, gdzie namnażają się bakterie. Preparat stosuje się jako lek samodzielny lub pomocniczy, który swoim działaniem umożliwia o wiele lepszy dostęp antybiotyków lub chemioterapeutyków do ogniska zapalnego. Zmniejsza dolegliwości subiektywne i wybitnie skraca okres leczenia — ale właśnie jako uzupełnienie terapii podstawowej, a nie jej zamiennik.
Wskazania do stosowania
Lek jest wskazany jako leczenie wspomagające w zapaleniu narządów miednicy mniejszej — zespole chorób zapalnych jajników, jajowodów i błony śluzowej macicy. Drugim wskazaniem jest choroba zrostowa po operacjach w obrębie miednicy mniejszej. Trzecim — ostra i przewlekła choroba hemoroidalna. Czwartym — zastosowanie wspomagające w ropniu okołoodbytniczym i przetokach z rozległym naciekiem zapalnym.
Wszystkie cztery wskazania łączy jedno: obecność zbitego ogniska zapalnego, fibryny lub mas ropnych, które przeszkadzają w wyzdrowieniu. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało odpowiednio udokumentowane, dlatego lek nie jest im zlecany.
Sposób stosowania i dawkowanie
Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia nasilenia stanu zapalnego i ustala je lekarz. Zwykle w kuracji stosuje się 8–18 czopków, a przeciętne leczenie trwa 7–10 dni.
| Nasilenie stanu | Schemat |
| Stany ciężkie | 1 czopek 3 razy na dobę przez pierwsze 3 dni, następnie 1 czopek 2 razy na dobę przez kolejne 3 dni, następnie 1 czopek raz na dobę przez kolejne 3 dni |
| Stany lżejsze, wariant 1 | 1 czopek 2 razy na dobę przez 3 dni, następnie 1 czopek na dobę przez kolejne 4 dni |
| Stany lżejsze, wariant 2 | 1 czopek 2 razy na dobę przez 2 dni |
Ogólna logika schematów to zmniejszanie częstości podawania w miarę wygasania zapalenia, a nie stosowanie „do poprawy”. U pacjentów powyżej 65 lat nie ma informacji o konieczności zmiany dawkowania. Przy niewydolności wątroby korekta nie jest potrzebna: lek podaje się w postaci czopków doodbytniczych i nie jest on metabolizowany w wątrobie. Informacji o konieczności modyfikacji dawkowania przy niewydolności nerek również nie ma.
Przeciwwskazania
Lista przeciwwskazań jest przy tym leku dłuższa, niż można by się spodziewać po czopkach, i niemal wszystkie wiążą się z jedną cechą — zdolnością do rozpuszczania skrzepów krwi.
- Świeże rany i szwy. Leku nie stosuje się, jeśli pacjent ma rany pokryte świeżym strupem lub szwy chirurgiczne w okolicy podania: kontakt może spowodować rozluźnienie szwów i następowe krwawienie z rany.
- Niedawne krwawienie. Po krwotokach leku nie stosuje się przez około 10 dni, ponieważ może to wywołać ponowne krwawienie.
- Zaburzenia krzepnięcia i antykoagulanty. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obniżoną krzepliwością krwi oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych — ze względu na ryzyko miejscowego krwawienia.
- Pozostałe. Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; jednoczesne stosowanie produktów zawierających sole wapnia; ostre zapalenie tkanki łącznej bez oznak ropienia.
Środki ostrożności i szczególne zalecenia
Produkt może powodować miejscowe podrażnienia. Na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma wpływu lub wywiera wpływ nieistotny.
Część ulotki poświęcona ostrzeżeniom jest krótka, ale z przeciwwskazań wynika kilka zasad praktycznych. Po pierwsze, o każdej niedawnej operacji, urazie czy krwawieniu trzeba powiedzieć lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia: odstęp 10 dni po krwawieniu to nie zalecenie, lecz warunek. Po drugie, przy pojawieniu się nietypowego krwawienia, nasilenia bólu albo obrzęku w miejscu podania leczenie się przerywa i zgłasza do lekarza. Po trzecie, ponieważ preparat jest środkiem wspomagającym, nie znosi zleconego antybiotyku i nie powinien być stosowany zamiast niego.
Interakcje z innymi lekami
Produktu nie należy stosować łącznie ze środkami przeciwzakrzepowymi ze względu na ryzyko miejscowego krwawienia.
To jedyna wskazana interakcja i wynika ona wprost z mechanizmu: streptokinaza nasila rozpuszczanie skrzepów, a antykoagulant przeszkadza w ich powstawaniu — razem działają w tę samą stronę i zwiększają ryzyko krwawienia. Do tej samej grupy należą leki, o których pacjenci często nie myślą jak o lekach wpływających na krzepnięcie: warfaryna i inne doustne antykoagulanty oraz wszelkie środki zlecone po zakrzepicy. Osobno na liście przeciwwskazań wymieniono produkty zawierające sole wapnia, których nie wolno stosować jednocześnie.
Ciąża i karmienie piersią
Leku nie należy stosować w okresie ciąży. Nie należy go stosować także podczas karmienia piersią.
Sformułowania w ulotce są krótkie i kategoryczne, bez zastrzeżeń o stosunku korzyści do ryzyka. W praktyce oznacza to, że przy chorobach zapalnych narządów miednicy mniejszej u kobiety ciężarnej lub karmiącej lekarz dobierze inne leczenie. O ciąży, jej planowaniu i karmieniu piersią trzeba powiedzieć przed rozpoczęciem leczenia.
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych jest krótka: rzadko występują objawy alergiczne, podwyższenie temperatury ciała, skłonność do krwawień oraz miejscowa bolesność i obrzęk.
Dwa punkty z tej listy zasługują na uwagę. Skłonność do krwawień jest bezpośrednim następstwem działania streptokinazy i właśnie dlatego lek jest niezgodny ze świeżymi ranami, szwami, niedawnymi krwawieniami i lekami przeciwzakrzepowymi. Podwyższenie temperatury ciała przy chorobie zapalnej łatwo wziąć za pogorszenie choroby podstawowej, dlatego warto zgłosić je lekarzowi: to on rozstrzygnie, czy chodzi o reakcję na lek, czy o postęp zakażenia.
Przedawkowanie
Nie są znane objawy przedawkowania.
Nie znaczy to, że przekraczanie zleconego schematu jest bezpieczne. Brak opisanych objawów przedawkowania tłumaczy się raczej tym, że lek stosuje się w postaci czopków według wyraźnego schematu, a przypadki znacznego przekroczenia dawki są rzadkie. Skoro głównym ryzykiem preparatu jest krwawienie, dodatkowych czopków „dla przyspieszenia efektu” podawać nie należy, a przy pominięciu wraca się do zleconego rozkładu.
Jak uzyskać receptę na Distreptaza® online
Choroby zapalne narządów miednicy mniejszej, ropień okołoodbytniczy i przetoki wymagają badania i diagnostyki, a nierzadko także leczenia przeciwbakteryjnego. Preparat jest środkiem wspomagającym i zlecanie go bez ustalonego rozpoznania nie ma sensu.
Konsultacja online nadaje się, gdy rozpoznanie jest już postawione, a także do kontynuacji zleconej kuracji. W ankiecie podaj chorobę i to, kto postawił rozpoznanie, zlecony schemat i dzień leczenia, na którym jesteś, a także czy przyjmujesz równocześnie antybiotyk. Koniecznie zgłoś niedawne operacje w obrębie miednicy mniejszej i odbytnicy, obecność szwów i niezagojonych ran, krwawienia w ciągu ostatnich 10 dni, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych — przy wszystkim wymienionym lek jest przeciwwskazany. Osobno podaj stosowanie produktów z solami wapnia oraz ciążę, jej planowanie i karmienie piersią. Lekarz analizuje dane i przy wystarczających podstawach wystawia e-receptę do apteki w Polsce.
