Coxitex - ulotka, cena, sposób stosowania i przeciwwskazania leku

Coxitex: skład i postać farmaceutyczna

Coxitex jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w czterech dawkach: 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg etorykoksybu. Taki zestaw nie jest przypadkowy — dla każdego wskazania przewidziana jest osobna dawka i dobiera się ją przez wybór odpowiedniej mocy tabletek, a nie przez ich dzielenie.

Jedna tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, dlatego produkt uznaje się za wolny od sodu. Ma to znaczenie dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.

Jak działa Coxitex

Substancją czynną leku jest etorykoksyb, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2. Cyklooksygenaza odpowiada za wytwarzanie prostaglandyn i wyróżnia się w niej dwa izoenzymy: COX-1 i COX-2. COX-2 jest indukowana przez czynniki zapalne i odpowiada za syntezę prostanoidowych mediatorów bólu, zapalenia i gorączki. W badaniach farmakologii klinicznej etorykoksyb w dawkach do 150 mg na dobę w sposób zależny od dawki hamował COX-2, nie wpływając na COX-1.

Praktyczną konsekwencją takiej wybiórczości jest to, że etorykoksyb nie hamował syntezy prostaglandyn w żołądku i nie wpływał na czynność płytek krwi. Nie oznacza to jednak pełnego bezpieczeństwa dla przewodu pokarmowego. COX-2 uczestniczy również w owulacji, implantacji komórki jajowej, zamykaniu przewodu tętniczego u płodu, regulacji czynności nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego, co tłumaczy część przeciwwskazań.

Wskazania do stosowania

Coxitex stosuje się u dorosłych i młodzieży od 16. roku życia w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, a także w leczeniu bólu i objawów zapalenia stawów w ostrej fazie dny moczanowej. W tej samej grupie wiekowej lek jest zalecany do krótkotrwałego leczenia bólu o umiarkowanym nasileniu związanego z zabiegami chirurgii stomatologicznej.

Decyzję o zastosowaniu selektywnego inhibitora COX-2 podejmuje się po ocenie indywidualnych czynników ryzyka pacjenta — przede wszystkim ze strony serca, naczyń i przewodu pokarmowego. Konieczność leczenia objawowego i reakcję na nie należy okresowo weryfikować, zwłaszcza w chorobie zwyrodnieniowej stawów.

Sposób podawania i dawkowanie

Ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych w trakcie leczenia etorykoksybem może wzrastać wraz ze zwiększaniem dawki i czasu stosowania, dlatego lek stosuje się możliwie najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce dobowej. Tabletkę przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków; na czczo początek działania może nastąpić szybciej, co uwzględnia się w sytuacjach wymagających szybkiego efektu przeciwbólowego.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Wskazanie	Zalecana dawka	Maksymalna dawka
Choroba zwyrodnieniowa stawów	30 mg raz na dobę; w przypadku niewystarczającego działania — 60 mg raz na dobę	60 mg na dobę
Reumatoidalne zapalenie stawów	60 mg raz na dobę; w przypadku niewystarczającego działania — 90 mg raz na dobę	90 mg na dobę
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa	60 mg raz na dobę; w przypadku niewystarczającego działania — 90 mg raz na dobę	90 mg na dobę
Ostry napad dny moczanowej	120 mg raz na dobę, wyłącznie w okresie ostrych objawów	120 mg na dobę, nie dłużej niż 8 dni
Ból po zabiegach stomatologicznych	90 mg raz na dobę	90 mg na dobę, nie dłużej niż 3 dni

Po ustabilizowaniu stanu w reumatoidalnym zapaleniu stawów i zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa zasadne jest zmniejszenie dawki do 60 mg na dobę; jeśli zwiększenie dawki nie przynosi dodatkowych korzyści, należy rozważyć inne metody leczenia. U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna, jednak leczenie wymaga ostrożności. W łagodnej niewydolności wątroby (5–6 punktów w skali Childa–Pugha) dawka nie powinna przekraczać 60 mg na dobę, w umiarkowanej (7–9 punktów) — 30 mg na dobę, w ciężkiej (10 punktów i więcej) lek jest przeciwwskazany. Przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min stosowanie jest również przeciwwskazane, natomiast przy wartości 30 ml/min i wyższej modyfikacja dawki nie jest wymagana.

Przeciwwskazania

Lista przeciwwskazań do stosowania etorykoksybu jest obszerna i wiąże się przede wszystkim z jego wpływem na przewód pokarmowy, serce i naczynia. Leku nie należy stosować w następujących sytuacjach:

• nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
• czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy albo krwawienie z przewodu pokarmowego;
• skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub reakcje alergiczne w odpowiedzi na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne;
• ciąża i karmienie piersią;
• ciężka niewydolność wątroby (stężenie albuminy w surowicy poniżej 25 g/l lub 10 i więcej punktów w skali Childa–Pugha), szacunkowy klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min;
• zapalne choroby błony śluzowej jelit;
• zastoinowa niewydolność serca w klasie czynnościowej II–IV wg klasyfikacji NYHA;
• choroba niedokrwienna serca, choroby tętnic obwodowych i (lub) naczyń mózgowych.

Osobno wyróżnia się niekontrolowane nadciśnienie tętnicze: leku nie należy stosować, jeśli ciśnienie stale przekracza 140/90 mm Hg i nie zostało odpowiednio wyrównane. Etorykoksyb jest także przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia.

Środki ostrożności i szczególne ostrzeżenia

U pacjentów otrzymujących etorykoksyb obserwowano perforacje, owrzodzenia i krwawienia w górnym odcinku przewodu pokarmowego, z których część zakończyła się zgonem. Szczególnej ostrożności wymagają osoby z podwyższonym ryzykiem takich powikłań: w podeszłym wieku, stosujące równocześnie inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas acetylosalicylowy, z przebytą chorobą wrzodową lub krwawieniem z przewodu pokarmowego w wywiadzie. Połączenie nawet z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego zwiększa częstość owrzodzeń i innych zaburzeń ze strony żołądka i jelit.

Serce, naczynia i nerki

Dane kliniczne wskazują, że selektywni inhibitorzy COX-2 mogą być związani ze zdarzeniami zakrzepowymi, przede wszystkim z zawałem mięśnia sercowego i udarem mózgu. Ryzyko zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania terapii, dlatego stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres, a u pacjentów z istotnymi czynnikami ryzyka — nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, paleniem tytoniu — leczenie wdraża się dopiero po dokładnej ocenie jego zasadności. Leki te nie mają działania przeciwpłytkowego i nie zastępują kwasu acetylosalicylowego, dlatego nie wolno przerywać terapii przeciwpłytkowej. Ciśnienie tętnicze należy kontrolować przed rozpoczęciem leczenia, w ciągu pierwszych 2 tygodni oraz okresowo później; w razie istotnego wzrostu ciśnienia należy rozważyć inną metodę leczenia. U pacjentów z upośledzonym przepływem nerkowym etorykoksyb może zmniejszać syntezę prostaglandyn w nerkach i pogarszać ich czynność, dlatego wymaga ona monitorowania; obserwowano także zatrzymanie płynów, obrzęki oraz pojawienie się lub nawrót zastoinowej niewydolności serca.

Inne środki ostrożności

• u około 1% pacjentów leczonych do roku dawkami 30, 60 lub 90 mg na dobę aktywność AlAT i (lub) AspAT zwiększała się co najmniej trzykrotnie względem górnej granicy normy; w przypadku utrzymujących się odchyleń leczenie należy przerwać;
• bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje skórne — złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka — najczęściej w pierwszym miesiącu leczenia;
• przy pierwszych objawach wysypki, zmian na błonach śluzowych lub innych przejawach nadwrażliwości stosowanie leku należy przerwać;
• etorykoksyb może maskować gorączkę oraz inne objawy stanu zapalnego lub zakażenia;
• połączenie z warfaryną i innymi doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ostrożności;
• przed rozpoczęciem leczenia pacjenta należy w miarę możliwości odpowiednio nawodnić;
• kobietom planującym ciążę lek nie jest zalecany;
• w razie wystąpienia zawrotów głowy lub senności podczas leczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje z innymi lekami

Etorykoksyb wchodzi w interakcje z dość szeroką grupą leków, a część z nich wymaga kontroli laboratoryjnej.

• warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe: dawka 120 mg na dobę zwiększała międzynarodowy współczynnik znormalizowany (INR) o około 13%, dlatego czas protrombinowy należy kontrolować w pierwszych dniach leczenia i po zmianie dawki;
• diuretyki i leki przeciwnadciśnieniowe: niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać ich działanie;
• inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II: u odwodnionych i w podeszłym wieku pacjentów z zaburzoną czynnością nerek może dojść do jej dalszego, zazwyczaj odwracalnego pogorszenia;
• kwas acetylosalicylowy: etorykoksyb nie wpływał na działanie przeciwpłytkowe małych dawek, jednak skojarzenie zwiększa częstość owrzodzeń; stosowanie z dużymi dawkami oraz z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi nie jest zalecane;
• cyklosporyna i takrolimus: możliwe jest nasilenie ich nefrotoksycznego działania, dlatego konieczna jest kontrola czynności nerek;
• lit: niesteroidowe leki przeciwzapalne zmniejszają jego wydalanie przez nerki i zwiększają stężenie w osoczu;
• metotreksat: dawka 120 mg w jednym z badań zwiększała jego stężenie w osoczu o 28% i zmniejszała klirens nerkowy o 13%, dlatego należy obserwować pacjenta pod kątem objawów toksyczności;
• ryfampicyna zmniejszała stężenie etorykoksybu w osoczu o 65%, co grozi nawrotem objawów, przy czym zwiększanie dawki leku jest niedozwolone.

Na osobną uwagę zasługują leki hormonalne. Podczas stosowania 60 mg etorykoksybu z doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 µg etynyloestradiolu ekspozycja etynyloestradiolu wzrosła o 37%, a przy dawce 120 mg — o 50–60%, co może zwiększać częstość działań niepożądanych związanych ze stosowaniem antykoncepcji, na przykład żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet z grupy ryzyka. W podobny sposób dawka 120 mg zwiększała ekspozycję wolnych estrogenów podczas hormonalnej terapii zastępczej skoniugowanymi estrogenami. Maksymalne stężenie digoksyny wzrastało o około 33%: u większości pacjentów nie ma to istotnego znaczenia klinicznego, jednak u osób z podwyższonym ryzykiem zatrucia glikozydami nasercowymi konieczna jest obserwacja. Etorykoksyb hamuje sulfotransferazę SULT1E1, dlatego ostrożność jest wskazana przy łączeniu z lekami metabolizowanymi głównie tą drogą — na przykład z salbutamolem do stosowania doustnego oraz minoksydylem.

Ciąża i karmienie piersią

Brak klinicznych danych dotyczących stosowania etorykoksybu u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały jego szkodliwy wpływ na rozrodczość. Podobnie jak inne leki hamujące syntezę prostaglandyn, etorykoksyb może powodować zmniejszenie kurczliwości macicy i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego w III trymestrze ciąży. Stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane, a jeśli ciąża wystąpi w trakcie leczenia, przyjmowanie leku należy przerwać.

Nie wiadomo, czy etorykoksyb przenika do mleka kobiecego; u szczurów potwierdzono jego obecność w mleku. Kobiety przyjmujące etorykoksyb nie powinny karmić piersią. Lek nie jest również zalecany kobietom planującym ciążę.

Działania niepożądane

Profil bezpieczeństwa etorykoksybu oceniano w badaniach z udziałem 9295 osób, z których 6757 cierpiało na chorobę zwyrodnieniową stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa; około 600 pacjentów było leczonych przez rok lub dłużej. Najczęstszą reakcją niepożądaną był ból brzucha — zaliczony do bardzo częstych.

• często: obrzęki i zatrzymanie płynów, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego;
• często: skurcz oskrzeli, zaparcia, wzdęcia, zapalenie żołądka, zgaga i refluks, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej;
• często: zwiększenie aktywności AlAT i AspAT, wybroczyny i siniaki, osłabienie i zmęczenie, objawy grypopodobne, zapalenie zębodołu;
• nieczęsto: niedokrwistość (przede wszystkim związana z krwawieniem z przewodu pokarmowego), leukopenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości;
• nieczęsto: lęk, depresja, omamy, zaburzenia smaku, bezsenność, parestezje, senność, niewyraźne widzenie, szumy uszne;
• nieczęsto: migotanie przedsionków, tachykardia, zastoinowa niewydolność serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia krążenia mózgowego, przełom nadciśnieniowy;
• nieczęsto: owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, w tym z perforacją i krwawieniem, zapalenie trzustki, białkomocz, zaburzenie czynności nerek;
• rzadko: obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne aż do wstrząsu, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, żółtaczka, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka.

Profil działań niepożądanych w chorobie zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnym zapaleniu stawów w trakcie leczenia przez rok i dłużej był podobny; zbliżone wyniki uzyskano również w ostrym napadzie dny moczanowej, w którym 120 mg etorykoksybu podawano przez 8 dni, oraz w badaniach bólu po zabiegach stomatologicznych. Ponadto podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych opisywano uszkodzenia nerek — śródmiąższowe zapalenie nerek i zespół nerczycowy — i nie można ich wykluczyć w trakcie terapii etorykoksybem.

Przedawkowanie

W badaniach klinicznych jednorazowe dawki etorykoksybu do 500 mg i wielokrotne dawki do 150 mg na dobę przez 21 dni nie powodowały istotnych objawów toksyczności. Istnieją doniesienia o ostrym przedawkowaniu, jednak w większości przypadków nie obserwowano działań niepożądanych; stwierdzane objawy odpowiadały znanemu profilowi bezpieczeństwa — dotyczyły przewodu pokarmowego oraz czynności serca i nerek.

W przypadku przedawkowania zasadne są natychmiastowe działania: płukanie żołądka, obserwacja kliniczna oraz, w razie potrzeby, leczenie podtrzymujące. Etorykoksyb nie jest usuwany za pomocą hemodializy; nie wiadomo, czy można go usunąć podczas dializy otrzewnowej.

Jak uzyskać receptę na Coxitex online

Coxitex jest wydawany z przepisu lekarza, a jego zastosowanie może zalecić wyłącznie lekarz: dawka zależy od wskazania, a lista przeciwwskazań ze strony serca, naczyń, nerek, wątroby i przewodu pokarmowego jest dość szeroka. Podczas konsultacji online lekarz doprecyzuje charakter i czas trwania bólu, choroby współistniejące, poziom ciśnienia tętniczego oraz stosowane leki. W razie istnienia wskazań wystawi e-receptę, którą można zrealizować w wybranej aptece.