Cavinton® - (IR): skład i postać farmaceutyczna
Cavinton® - (IR) to tabletki do stosowania doustnego. Jedna tabletka zawiera 5 mg lub 10 mg winpocetyny: lek dostępny jest w dwóch mocach, a od wybranej zależy schemat przyjmowania.
Oznaczenie (IR) wskazuje na import równoległy — lek sprowadza do kraju inny dostawca niż główny dystrybutor, przy tej samej substancji czynnej. W składzie tabletek znajduje się laktoza: 83 mg w tabletce 5 mg i 140 mg w tabletce 10 mg. Tabletki przyjmuje się po posiłkach.
Jak działa Cavinton® - (IR)
Winpocetyna to związek o złożonym mechanizmie działania, wpływający korzystnie na metabolizm mózgowy, przepływ krwi w mózgu i właściwości reologiczne krwi. Na tkankę nerwową działa osłonowo: łagodzi szkodliwy wpływ reakcji cytotoksycznych wywołanych przez aminokwasy.
Zależnie od stężenia winpocetyna blokuje kanały sodowe i wapniowe oraz hamuje działanie receptorów NMDA i AMPA. Z blokowaniem kanału sodowego może wiązać się działanie neuroprotekcyjne i przeciwdrgawkowe substancji. Ponadto winpocetyna nasila neuroprotekcyjne działanie adenozyny.
Wskazania do stosowania
Postać tabletkowa leku jest przewidziana przede wszystkim do długotrwałego leczenia stanów przewlekłych związanych z niewydolnością krążenia mózgowego.
- leczenie przewlekłej niewydolności krążenia mózgowego, w tym stanów po udarze niedokrwiennym;
- otępienie naczyniopochodne;
- łagodzenie psychicznych i neurologicznych objawów niewydolności krążenia mózgowego;
- leczenie przewlekłych zaburzeń krążenia w naczyniówce i siatkówce oka;
- leczenie zaburzeń słuchu o podłożu naczyniowym.
Zwróć uwagę: ostra faza udaru krwotocznego należy przeciwnie do przeciwwskazań, dlatego lek stosuje się właśnie w stanach przewlekłych i po przebytym udarze niedokrwiennym, a nie w ostrym okresie krwotoku.
Sposób stosowania i dawkowanie
Schemat przyjmowania zależy od mocy tabletek. Dawkę dobową we wszystkich przypadkach dzieli się na trzy podania, a same tabletki przyjmuje się po posiłkach.
| Sytuacja | Schemat przyjmowania |
|---|---|
| Tabletki 5 mg, początek leczenia | 1–2 tabletki (5–10 mg) 3 razy na dobę, czyli 15–30 mg na dobę |
| Tabletki 5 mg, dawka podtrzymująca | 1 tabletka 3 razy na dobę |
| Tabletki 10 mg | 1 tabletka (10 mg) 3 razy na dobę, czyli 30 mg na dobę |
| Choroby wątroby | Zmiana dawki nie jest konieczna |
| Choroby nerek | Zmiana dawki nie jest konieczna |
| Dzieci i młodzież | Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci |
Ograniczenie wiekowe wiąże się z brakiem wystarczających danych klinicznych w tej grupie: dla mocy 5 mg ulotka podaje, że leku nie należy podawać dzieciom, a dla mocy 10 mg stosowanie u dzieci jest wprost przeciwwskazane.
Przeciwwskazania
Leku nie stosuje się w następujących przypadkach:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
- ciąża;
- okres karmienia piersią;
- wiek dziecięcy — z powodu braku wystarczających danych z badań klinicznych w tej grupie wiekowej;
- ostra faza udaru krwotocznego;
- ciężka choroba niedokrwienna serca;
- ciężkie zaburzenia rytmu serca.
Trzy ostatnie punkty tłumaczą, dlaczego przed rozpoczęciem leczenia ważne jest ustalenie stanu serca: lek wpływa na krążenie, a wśród jego działań niepożądanych zdarzają się zmiany w EKG i wahania ciśnienia tętniczego.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Główne zalecenie dotyczy serca. Pacjentom z zespołem wydłużonego odstępu QT, a także tym, którzy jednocześnie przyjmują leki wydłużające ten odstęp, zaleca się wykonywanie kontrolnych badań EKG.
- każda tabletka 5 mg zawiera 83 mg laktozy, a tabletka 10 mg — 140 mg laktozy: trzeba to uwzględnić przy nietolerancji laktozy;
- leku nie należy stosować przy rzadko występującej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, niedoborze laktazy typu Lapp i zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
- nie przeprowadzono badań wpływu winpocetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn;
- tabletki przyjmuje się po posiłkach — ten reżim podaje ulotka i warto go przestrzegać;
- przy jednoczesnym przyjmowaniu leków przeciwarytmicznych i przeciwzakrzepowych oraz leków działających na ośrodkowy układ nerwowy potrzebna jest ostrożność;
- przy łączeniu z α-metylodopą konieczna jest systematyczna kontrola ciśnienia tętniczego;
- u pacjentów z chorobami wątroby i nerek zmiana dawki nie jest konieczna, ale samo leczenie pozostaje pod nadzorem lekarza;
- dzieciom leku się nie przepisuje z powodu braku danych klinicznych.
Warto osobno odnotować, że część dolegliwości, które mogą pojawić się w trakcie leczenia — zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy oraz osłabienie — może wiązać się nie z lekiem, lecz z samą chorobą podstawową. To nie powód, by lekceważyć objawy, ale też nie powód, by od razu przypisywać je lekowi: rozstrzygnie to lekarz.
Interakcje z innymi lekami
W badaniach klinicznych nie obserwowano interakcji przy jednoczesnym podawaniu winpocetyny z lekami β-adrenolitycznymi — kloranololem i pindololem — a także z klopamidem, glibenklamidem, digoksyną, acenokumarolem i hydrochlorotiazydem. To dość szeroka lista często przepisywanych leków, co ułatwia łączenie z dotychczasową terapią.
W pojedynczych przypadkach winpocetyna nasilała hipotensyjne działanie α-metylodopy, dlatego przy takiej terapii skojarzonej zaleca się systematyczną kontrolę ciśnienia krwi. Ostrożność jest potrzebna również przy jednoczesnym podawaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy oraz leków przeciwarytmicznych i przeciwzakrzepowych.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie winpocetyny w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane. Substancja przenika przez barierę łożyska, przy czym jej stężenie w łożysku i we krwi płodu jest mniejsze niż we krwi matki. Działania teratogennego ani embriotoksycznego u kobiet otrzymujących winpocetynę w ciąży nie obserwowano, jednak u zwierząt otrzymujących duże dawki w niektórych przypadkach odnotowano krwawienie z łożyska i poronienie — prawdopodobnie na skutek zwiększonego przepływu krwi przez łożysko.
Winpocetyna przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Badania ze znakowaną substancją wykazały, że radioaktywność w mleku była dziesięciokrotnie wyższa niż we krwi, a w ciągu godziny do mleka przenika 0,25% podanej dawki. Ponieważ brak wiarygodnych danych o wpływie na niemowlęta karmione piersią, stosowanie u kobiet karmiących jest przeciwwskazane.
Działania niepożądane
Działania niepożądane przy przyjmowaniu tabletek występują niezbyt często, a ulotka dla większości z nich podaje dokładną częstość.
- niezbyt często (0,9%) ze strony układu nerwowego — zaburzenia snu w postaci bezsenności lub senności, zawroty i bóle głowy, osłabienie; objawy te mogą być związane z chorobą podstawową;
- niezbyt często (0,8%) ze strony naczyń — zmiany ciśnienia krwi, głównie jego obniżenie, i uderzenia krwi do głowy;
- niezbyt często (0,6%) ze strony przewodu pokarmowego — nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej;
- niezbyt często (0,52%) ze strony wątroby — zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
- niezbyt często (0,2%) ze strony skóry — alergiczne odczyny skórne;
- niezbyt często (0,1%) ze strony serca — obniżenie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz i dodatkowy skurcz serca; objawy te występowały samoistnie, dlatego związek ich pojawienia się ze stosowaniem leku nie jest pewny;
- rzadko (0,07%) ze strony krwi — leukopenia;
- rzadko — bóle brzucha.
Przedawkowanie
Długotrwałe podawanie winpocetyny w dawce dobowej 60 mg uznaje się za bezpieczne — to dwa razy więcej niż zwykła dawka dobowa 30 mg.
Nawet jednorazowe doustne przyjęcie 360 mg winpocetyny, czyli dawki sześciokrotnie większej od zalecanej w praktyce klinicznej, nie spowodowało wystąpienia działań niepożądanych. Mimo to nie należy przekraczać dawki wyznaczonej przez lekarza.
Jak otrzymać receptę na Cavinton® - (IR) online
Lek wydawany jest na receptę. Leczenie przewlekłej niewydolności krążenia mózgowego jest zwykle długotrwałe, dawkę dobiera się spośród dwóch dostępnych mocy, a przy współistniejących zaburzeniach rytmu serca może być potrzebna kontrola EKG.
Podczas konsultacji online lekarz ustali rozpoznanie, dolegliwości, stan serca i przyjmowane leki, omówi tolerancję laktozy, a przy istniejących wskazaniach wystawi e-receptę — z jej kodem lek można odebrać w aptece.
