Belogent - (IR): skład i postać leku
Jeden gram kremu zawiera 0,5 mg betametazonu w postaci betametazonu dipropionianu i 1 mg gentamycyny w postaci gentamycyny siarczanu. Oznaczenie „IR” oznacza import równoległy: lek sprowadzono z innego kraju Unii Europejskiej i przeoznakowano na rynek polski, a skład i wytwórca pozostają te same.
Krem zawiera substancje pomocnicze, o których warto wiedzieć wcześniej. Alkohol cetostearylowy może powodować miejscową reakcję skórną, na przykład kontaktowe zapalenie skóry, a chlorokrezol — reakcje alergiczne. Jeśli po rozpoczęciu leczenia pojawiły się świąd, pieczenie lub zaczerwienienie, przyczyną może być nie tylko substancja czynna.
Jak działa Belogent - (IR)
Preparat zawiera silnie działający kortykosteroid betametazonu dipropionian oraz antybiotyk gentamycynę, czyli rozwiązuje od razu dwa zadania: hamuje zapalenie i hamuje zakażenie bakteryjne, które to zapalenie powikłało.
Betametazonu dipropionian to syntetyczny fluorowany kortykosteroid do stosowania miejscowego w dermatologii; działa silnie przeciwzapalnie i przeciwświądowo oraz obkurcza naczynia krwionośne, a dokładny mechanizm działania miejscowo stosowanych kortykosteroidów jest nieznany. Obkurczanie naczyń zmniejsza przy tym przenikanie kortykosteroidu do surowicy — lek po części sam ogranicza więc własne wchłanianie ogólnoustrojowe. Gentamycyny siarczan to antybiotyk aminoglikozydowy działający na paciorkowce grupy A, α- i β-hemolizujące, na gronkowca złocistego, w tym szczepy koagulazododatnie i koagulazoujemne oraz niektóre szczepy wytwarzające penicylinazę, a także na bakterie Gram-ujemne: Pseudomonas aeruginosa, Aerobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus vulgaris i Klebsiella pneumoniae.
Wskazania do stosowania
Preparat jest wskazany w miejscowym leczeniu powikłanych zakażeniem bakteryjnym chorób skóry, reagujących na leczenie kortykosteroidami, u pacjentów w wieku powyżej 13 lat. Stosuje się go w przypadku podejrzenia lub bakteriologicznego potwierdzenia zakażenia skóry, jeśli drobnoustrój jest wrażliwy na gentamycynę.
Sformułowanie wskazania zawiera od razu trzy warunki i wszystkie trzy są istotne. Choroba skóry musi reagować na kortykosteroidy, musi się do niej dołączyć zakażenie bakteryjne, a drobnoustrój wywołujący to zakażenie musi być wrażliwy na gentamycynę — w zakażeniach skóry bakteriami opornymi na gentamycynę lek jest przeciwwskazany. Krem jest wskazany u dorosłych i dzieci w wieku od 13 lat.
Sposób stosowania i dawkowanie
Dorosłym i dzieciom powyżej 13 lat cienką warstwą preparatu pokrywa się chorobowo zmienione miejsca na skórze 1–2 razy na dobę. Opatrunku zamkniętego stosować nie wolno. W niektórych przypadkach do utrzymania odpowiedzi terapeutycznej wystarczające jest rzadsze stosowanie preparatu. U dzieci w wieku do 12 lat stosowanie nie jest zalecane.
Cienka warstwa i rezygnacja z opatrunku to nie porady dotyczące oszczędzania leku, lecz ograniczniki wchłaniania ogólnoustrojowego. Obie substancje czynne przenikają przez skórę, więc wszystko, co nasila przenikanie, zwiększa ryzyko ogólnych działań niepożądanych. Poniższa tabela zbiera te czynniki razem.
| Co zwiększa wchłanianie | Co z tym zrobić |
| Opatrunek okluzyjny, okłady | Nie stosować w ogóle |
| Duża powierzchnia nanoszenia, uszkodzona skóra | Unikać; ograniczać się do zmian chorobowych |
| Duże dawki i długotrwałe leczenie | Unikać; leczenie dłuższe niż 2 tygodnie zwiększa ryzyko przedawkowania |
| Fałdy skórne — pachy i pachwiny | Stosować tylko w przypadkach bezwzględnie koniecznych |
| Wiek dziecięcy, zaburzenia czynności wątroby | U dzieci do 12 lat niezalecane; przy chorobach wątroby unikać |
Przeciwwskazania
Pierwszym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Pozostałe wygodnie podzielić według przyczyny zakazu: część wiąże się z tym, że kortykosteroid pogarsza przebieg choroby, część — z bezużytecznością lub szkodliwością na konkretnych okolicach skóry.
| Grupa | Stany |
| Zakażenia, na które lek nie działa lub które pogarsza | Gruźlica skóry, zakażenia wirusowe skóry, grzybicze zakażenia skóry, zakażenia skóry bakteriami opornymi na gentamycynę |
| Stany, które kortykosteroid nasila | Trądzik, zapalenie skóry wokół ust, trądzik różowaty |
| Okolice ciała | Okolica odbytu i narządów płciowych, pieluszkowe zapalenie skóry |
Środki ostrożności i szczególne zalecenia
Na owłosioną skórę głowy preparatu się nie nanosi. Należy unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi: do oczu ani wokół oczu stosować nie wolno. Na skórę twarzy nanoszenie nie jest zalecane ze względu na ryzyko zapalenia skóry podobnego do zmian trądzikopodobnych, zapalenia skóry wokół ust, zaniku skóry i trądziku. Jeśli po zastosowaniu wystąpi skórna reakcja alergiczna — świąd, pieczenie lub zaczerwienienie — lek należy natychmiast odstawić. W razie wystąpienia grzybiczego zakażenia skóry dodatkowo stosuje się miejscowe leczenie przeciwgrzybicze.
Osobnej uwagi wymagają trzy sytuacje. U dzieci do 12 lat stosowanie nie jest zalecane ze względu na częste doniesienia o zahamowaniu czynności osi podwzgórzowo-przysadkowej, zespole Cushinga i wzroście ciśnienia wewnątrzczaszkowego po miejscowym stosowaniu silnie działających kortykosteroidów; jeśli zastosowanie jest jednak konieczne, zachowuje się szczególne środki ostrożności. Przy łuszczycy potrzebna jest szczególna ostrożność: miejscowe kortykosteroidy mogą tu być niebezpieczne z powodu nawrotu choroby spowodowanego rozwojem tolerancji, ryzyka uogólnionej łuszczycy krostkowej i ogólnego działania toksycznego wynikającego z zaburzenia czynności skóry. Wreszcie długotrwałe miejscowe stosowanie gentamycyny siarczanu prowadzi do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów i może spowodować pojawienie się bakterii opornych na antybiotyki aminoglikozydowe.
Interakcje z innymi lekami
Badań interakcji nie przeprowadzono i żadne interakcje z innymi lekami stosowanymi na skórę nie są dotąd znane.
Brak opisanych interakcji nie oznacza, że na jedną okolicę skóry można nanosić cokolwiek. Praktyczna zasada wynika ze składu: preparat zawiera już silnie działający kortykosteroid, więc dokładanie do niego innego steroidu miejscowego na tę samą powierzchnię jest niewskazane. Istotne jest też inne połączenie, opisane nie w interakcjach, lecz w części o przedawkowaniu: jednoczesne stosowanie ogólnoustrojowych leków nefrotoksycznych zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek przez wchłoniętą gentamycynę.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie u kobiet ciężarnych dozwolone jest jedynie wtedy, gdy korzyść dla kobiety przewyższa ryzyko dla płodu, przy czym leczenie powinno być krótkotrwałe i ograniczać się do małej powierzchni ciała. Nie ma wyników badań dotyczących bezpieczeństwa miejscowego stosowania kortykosteroidów i gentamycyny u ciężarnych, wiadomo jednak, że substancje te mogą się wchłaniać przez skórę, a w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych wykazano teratogenne działanie silnie działających kortykosteroidów stosowanych na skórę.
W okresie laktacji należy rozważyć, czy zaprzestać karmienia piersią, czy stosowania produktu, biorąc pod uwagę możliwość działań niepożądanych u dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Na skórę piersi przed karmieniem preparatu nanosić nie wolno. Nie wiadomo, czy miejscowo stosowane kortykosteroidy, w tym betametazonu dipropionian, wchłaniają się przez skórę w takim stopniu, by przenikać do mleka kobiet karmiących; istnieją natomiast dane, że ogólnie działające kortykosteroidy przenikają do mleka matki, a gentamycyna po zastosowaniu na skórę może wchłaniać się do organizmu.
Działania niepożądane
Miejscowe stosowanie betametazonu dipropionianu może spowodować zanikowe zmiany skóry, nieodwracalne rozstępy, suchość skóry, rozszerzenie drobnych tętniczek, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, zmiany trądzikopodobne, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry z pieczeniem, obrzękiem i zapalnymi pęcherzykami na skórze, zapalenie skóry wokół ust, swędzenie, odbarwienie skóry, hamowanie czynności gruczołów potowych z potówką oraz wystąpienie wtórnych zakażeń.
Miejscowe stosowanie gentamycyny może spowodować reakcje nadwrażliwości: wysypkę, świąd, zaczerwienienie, obrzęk; możliwe są także inne reakcje alergiczne. W wyniku wchłaniania substancji czynnych do krwi mogą wystąpić również ogólne działania niepożądane betametazonu i gentamycyny. Objawy ogólne występują rzadko — przede wszystkim przy długotrwałym stosowaniu, nanoszeniu na dużą powierzchnię skóry, pod opatrunkiem zamkniętym i u dzieci — i zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Przedawkowanie
Przedawkowanie przy leczeniu miejscowym jest możliwe i nie następuje po jednym nadmiernym nałożeniu, lecz wskutek kumulacji wchłoniętej substancji: przy stosowaniu dłużej niż 2 tygodnie, na dużych powierzchniach lub na uszkodzonej skórze, pod okładami zamkniętymi i u dzieci.
Objawy przedawkowania kortykosteroidu to zahamowanie czynności osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, zespół Cushinga, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, hamowanie wzrostu i rozwoju u dzieci, hiperglikemia i cukromocz. Objawy przedawkowania gentamycyny to zagrożenie uszkodzenia słuchu, szumy uszne i uszkodzenie nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych albo przy już występujących zaburzeniach czynności nerek. W przypadku przedawkowania stosowanie produktu się przerywa, a leczenie jest objawowe. Jeśli wystąpią gorączka, bóle mięśniowe i stawowe oraz ogólne osłabienie, rozważa się zastosowanie kortykosteroidu o działaniu ogólnym.
Jak uzyskać receptę na Belogent - (IR) online
Lek nie nadaje się do każdej wysypki: choroba musi reagować na kortykosteroidy i być powikłana zakażeniem bakteryjnym, a przy zakażeniu grzybiczym, wirusowym lub gruźlicy skóry jest przeciwwskazany. Odróżnienie tych stanów bez badania nie jest możliwe, dlatego pierwsze zlecenie na podstawie ankiety jest nieracjonalne.
Konsultacja online nadaje się do kontynuacji rozpoczętego leczenia. W ankiecie podaj rozpoznanie i to, kto je postawił, umiejscowienie i powierzchnię zmian, ile razy na dobę nanosisz krem i od ilu dni trwa leczenie — kurs dłuższy niż 2 tygodnie omawia się z lekarzem osobno. Koniecznie zgłoś łuszczycę, choroby wątroby i nerek, zaburzenia słuchu, cukrzycę, ciążę lub karmienie piersią oraz wiek, jeśli lek jest potrzebny nastolatkowi. Osobno wymień inne preparaty miejscowe, zwłaszcza kortykosteroidy, oraz leki ogólnoustrojowe wpływające na nerki. Powiedz też, czy w trakcie leczenia pojawiały się świąd, pieczenie lub zaczerwienienie: przyczyną może być alkohol cetostearylowy albo chlorokrezol zawarty w kremie. Lekarz analizuje dane i przy wystarczających podstawach wystawia e-receptę do apteki w Polsce.
