Auglavin PPH: skład i postać farmaceutyczna
Jedna saszetka zawiera amoksycyliny trihydrat w ilości odpowiadającej 875 mg amoksycyliny oraz klawulanian potasu w ilości odpowiadającej 125 mg kwasu klawulanowego. Klawulanian potasu stosowany jest w postaci trituracji – mieszaniny z koloidalnym dwutlenkiem krzemu, uwodnionym lub bezwodnym, która zapewnia stabilność tej niestabilnej substancji w proszku.
Produkt jest dostępny także w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej: 5 ml gotowej zawiesiny zawiera amoksycyliny trihydrat w ilości odpowiadającej 400 mg amoksycyliny oraz klawulanian potasu w ilości odpowiadającej 57 mg kwasu klawulanowego. Obie postacie oparte są na stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1. Saszetki dodatkowo zawierają aspartam i maltodekstrynę jako źródło glukozy, co ma znaczenie dla niektórych grup pacjentów.
Jak działa Auglavin PPH
Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną, czyli antybiotykiem beta‑laktamowym. Hamuje jeden lub kilka enzymów określanych jako białka wiążące penicylinę w łańcuchu biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu – strukturalnego rusztowania ściany komórkowej. Gdy synteza peptydoglikanu zostaje zahamowana, ściana komórkowa bakterii ulega osłabieniu, co zazwyczaj prowadzi do jej zniszczenia i śmierci drobnoustroju.
Wiele bakterii broni się przed amoksycyliną poprzez wytwarzanie beta‑laktamaz – enzymów rozkładających antybiotyk, dlatego sama amoksycylina nie działa na takie drobnoustroje. Kwas klawulanowy ma budowę zbliżoną do penicylin, lecz sam praktycznie nie wykazuje klinicznie istotnego działania przeciwbakteryjnego. Jego rola jest inna: nieodwracalnie wiąże część beta‑laktamaz i w ten sposób chroni amoksycylinę przed rozkładem, przywracając jej aktywność wobec szczepów opornych.
Wskazania do stosowania
Połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym stosuje się u dorosłych i dzieci w leczeniu bakteryjnych zakażeń o różnej lokalizacji. Zastosowanie antybiotyku jest uzasadnione wyłącznie wtedy, gdy bakteryjny charakter choroby został potwierdzony, i powinno opierać się na oficjalnych zaleceniach dotyczących racjonalnego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
- ostre bakteryjne zapalenie zatok przynosowych przy potwierdzonej diagnozie;
- ostre zapalenie ucha środkowego;
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli przy potwierdzonej diagnozie;
- pozaszpitalne zapalenie płuc;
- zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek;
- zakażenia skóry i tkanek miękkich, przede wszystkim cellulitis i zakażenia po ugryzieniach przez zwierzęta;
- ciężki ropień przyzębny z szerzącym się zapaleniem tkanek miękkich;
- zakażenia kości i stawów, w pierwszej kolejności zapalenie kości i szpiku (osteomyelitis).
Niniejsza postać leku ze stosunkiem składników 7:1 nie jest przeznaczona do leczenia zakażeń wywołanych przez pneumokoki oporne na penicylinę: w takich przypadkach wybiera się preparaty z wyższą dawką amoksycyliny w stosunku do kwasu klawulanowego.
Sposób stosowania i dawkowanie
Dawki wyraża się w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny i kwasu klawulanowego. Dobierając dawkę, lekarz uwzględnia prawdopodobnych patogenów i ich przewidywaną wrażliwość, ciężkość i lokalizację zakażenia, a także wiek, masę ciała i czynność nerek pacjenta. Czas trwania leczenia określa się na podstawie odpowiedzi na terapię: w niektórych zakażeniach, na przykład w zapaleniu kości i szpiku, jest on wyraźnie dłuższy, lecz nie należy kontynuować leczenia dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny stanu chorego.
| Grupa pacjentów | Schemat | Dawka |
|---|---|---|
| Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg | standardowy, we wszystkich wskazaniach | 1 saszetka 2 razy na dobę |
| Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg | zwiększony, w zapaleniu ucha środkowego, zapaleniu zatok, zakażeniach dolnych dróg oddechowych i dróg moczowych | 1 saszetka 3 razy na dobę |
| Dzieci o masie ciała < 40 kg | zwykły | od 25 mg + 3,6 mg do 45 mg + 6,4 mg na kg masy ciała na dobę w 2 dawkach podzielonych |
| Dzieci o masie ciała < 40 kg | zwiększony, w zapaleniu ucha środkowego, zapaleniu zatok, zakażeniach dolnych dróg oddechowych | do 70 mg + 10 mg na kg masy ciała na dobę w 2 dawkach podzielonych |
Jak stosować
Aby zmniejszyć możliwe dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego i poprawić wchłanianie, lek przyjmuje się przed posiłkiem. Zawartość saszetki rozpuszcza się w połowie szklanki wody, dokładnie miesza i natychmiast wypija. W razie potrzeby leczenie można rozpocząć od postaci do podawania pozajelitowego, a następnie kontynuować preparatem doustnym.
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Przy klirensie kreatyniny powyżej 30 ml/min dawki nie zmienia się. Przy klirensie poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci ze stosunkiem 7:1, ponieważ brak jest zaleceń dotyczących modyfikacji dawki dla tych preparatów. W zaburzeniach czynności wątroby dawkę dobiera się ostrożnie i regularnie kontroluje parametry wątrobowe. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania. Dane dotyczące stosowania postaci ze stosunkiem 7:1 u dzieci poniżej 2. miesiąca życia są niewystarczające, a u dzieci do 2. roku życia nie badano dawek powyżej 45 mg + 6,4 mg na kg masy ciała na dobę.
Przeciwwskazania
Leku nie stosuje się u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, kwas klawulanowy, inne penicyliny lub jakąkolwiek substancję pomocniczą. Przeciwwskazaniem jest także przebyta w przeszłości ciężka, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, czyli anafilaksja, na jakikolwiek inny lek beta‑laktamowy – cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam.
Kolejne przeciwwskazanie to przebyty wcześniej epizod żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby wywołanych przez amoksycylinę i kwas klawulanowy. Ponowne zastosowanie leku w takiej sytuacji jest niedopuszczalne, dlatego przed rozpoczęciem leczenia ważne jest, aby lekarz znał wszystkie wcześniejsze reakcje na antybiotyki.
Środki ostrożności i szczególne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie wypytać pacjenta o wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne leki beta‑laktamowe. U osób otrzymujących penicyliny opisywano ciężkie reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne i ciężkie reakcje skórne, niekiedy zakończone zgonem; ryzyko jest większe u pacjentów z alergią na penicyliny w wywiadzie oraz u chorych z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy przerwać i zastosować terapię alternatywną.
- rozsiana erytrodermia z krostami i gorączką na początku leczenia może wskazywać na ostry uogólniony wykwit krostkowy – lek należy odstawić, a dalsze stosowanie amoksycyliny jest przeciwwskazane;
- biegunka w trakcie lub po zakończeniu antybiotykoterapii wymaga wykluczenia rzekomobłoniastego zapalenia jelit związanego ze stosowaniem antybiotyków, przy którym leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane;
- w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej należy unikać stosowania leku ze względu na ryzyko wysypki odropodobnej;
- jednoczesne przyjmowanie allopurynolu zwiększa prawdopodobieństwo skórnych reakcji alergicznych;
- zaburzenia czynności wątroby częściej występują u mężczyzn i osób w podeszłym wieku i mogą ujawnić się po kilku tygodniach od zakończenia leczenia;
- u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz przy dużych dawkach mogą wystąpić drgawki;
- podczas długotrwałego leczenia należy okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby oraz parametry morfologii krwi;
- jedna saszetka zawiera 20 mg aspartamu – źródła fenyloalaniny, co stanowi zagrożenie w fenyloketonurii, a także maltodekstrynę, dlatego lek nie jest odpowiedni w zespole złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Przy przyjmowaniu dużych dawek należy zapewnić odpowiednią podaż płynów i prawidłową diurezę, aby zmniejszyć ryzyko powstawania kryształów amoksycyliny w moczu. Lek może zaburzać wyniki badań laboratoryjnych: przy oznaczaniu glukozy w moczu preferowana jest metoda enzymatyczna z glukozo‑oksydazą, możliwe są fałszywie dodatnia próba Coombsa oraz fałszywie dodatni test na galaktomannan Aspergillus. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, zawrotów głowy i drgawek zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zmniejszona.
Interakcje z innymi lekami
Penicyliny i doustne leki przeciwzakrzepowe od dawna są stosowane łącznie bez doniesień o interakcjach, jednak w piśmiennictwie opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego u pacjentów otrzymujących acenokumarol lub warfarynę po włączeniu amoksycyliny. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest konieczne, po rozpoczęciu i po zakończeniu antybiotykoterapii należy uważnie kontrolować czas protrombinowy lub INR, a dawkę leku przeciwzakrzepowego w razie potrzeby dostosować.
Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu i zwiększać jego toksyczność. Jednoczesne stosowanie probenecydu nie jest zalecane: zmniejsza on kanalikowe wydzielanie amoksycyliny, przez co stężenie antybiotyku we krwi wzrasta i utrzymuje się dłużej, natomiast nie wpływa na kwas klawulanowy. U pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu po włączeniu amoksycyliny z kwasem klawulanowym stężenie czynnego metabolitu – kwasu mykofenolowego – przed przyjęciem kolejnej dawki zmniejszało się mniej więcej o połowę; zwykle nie ma potrzeby zmiany dawki, jednak podczas leczenia skojarzonego i wkrótce po jego zakończeniu stan pacjenta należy obserwować ze szczególną uwagą.
Ciąża i karmienie piersią
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania tego połączenia u kobiet w ciąży nie potwierdzają zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Jednocześnie w jednym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych profilaktyczne stosowanie amoksycyliny z kwasem klawulanowym wiązano z większym ryzykiem martwiczego zapalenia jelit u noworodków. Dlatego w ciąży należy unikać stosowania leku, chyba że lekarz uzna jego zastosowanie za konieczne.
Obie substancje czynne przenikają do mleka kobiecego; wpływ kwasu klawulanowego na dziecko nie jest znany. U niemowlęcia mogą wystąpić biegunka i zakażenia grzybicze błon śluzowych, co może wymagać przerwania karmienia piersią. Stosowanie leku w okresie laktacji jest dopuszczalne jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza.
Działania niepożądane
Najczęściej obserwuje się biegunkę, nudności i wymioty. Nudności są bardziej typowe dla wysokich dawek doustnych; jeśli objawy ze strony przewodu pokarmowego są nasilone, można je złagodzić, przyjmując lek na początku posiłku. Reakcje skórne wymagają szczególnej uwagi: w przypadku jakiejkolwiek skórnej reakcji nadwrażliwości leczenie należy przerwać.
- bardzo często: biegunka; często: nudności, wymioty, kandydoza skóry i błon śluzowych;
- niezbyt często: niestrawność, ból głowy, zawroty głowy, zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, wysypka, świąd, pokrzywka;
- rzadko: przemijająca leukopenia, w tym neutropenia, małopłytkowość, rumień wielopostaciowy;
- częstość nieznana: przemijająca agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, wydłużenie czasu krwawienia i czasu protrombinowego;
- częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, choroba posurowicza, alergiczne zapalenie naczyń;
- częstość nieznana: drgawki, przemijająca nadaktywność, aseptyczne zapalenie opon mózgowo‑rdzeniowych;
- częstość nieznana: zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyków, w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne, czarny włochaty język, zapalenie wątroby, cholestatyczna żółtaczka;
- częstość nieznana: zespół Stevens‑Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, ostry uogólniony wykwit krostkowy, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria.
Umiarkowane zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych obserwowano u pacjentów otrzymujących antybiotyki beta‑laktamowe, a znaczenie kliniczne tego zjawiska jest niejasne. W przypadku pojawienia się wysypki z pęcherzami i złuszczaniem skóry, żółtaczki, ciężkiej lub krwistej biegunki lek należy natychmiast odstawić i zgłosić się po pomoc medyczną.
Przedawkowanie
W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz zaburzenia gospodarki wodno‑elektrolitowej. Opisywano powstawanie kryształów amoksycyliny w moczu, które w pojedynczych przypadkach prowadziło do niewydolności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz przy dużych dawkach mogą wystąpić drgawki. Istnieją doniesienia o wytrącaniu się amoksycyliny w cewnikach moczowych, głównie po dożylnym podaniu dużych dawek, dlatego drożność cewnika należy regularnie kontrolować.
Leczenie jest objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem równowagi wodno‑elektrolitowej. Amoksycylina z kwasem klawulanowym są usuwane z krwiobiegu podczas hemodializy, co wykorzystuje się w ciężkich przypadkach przedawkowania.
Jak uzyskać receptę na Auglavin PPH online
Auglavin PPH jest antybiotykiem wydawanym z przepisu lekarza i powinien być ordynowany wyłącznie przez lekarza: ocenia on, czy zakażenie ma rzeczywiście charakter bakteryjny, dobiera postać leku, dawkę i czas trwania terapii z uwzględnieniem wieku, masy ciała i czynności nerek. Konsultacja online pozwala omówić objawy, wcześniejsze reakcje alergiczne na penicyliny oraz przyjmowane leki na odległość. W razie istnienia wskazań lekarz wystawia e‑receptę, na podstawie której lek można odebrać w aptece.
