Alumag®: skład i postać farmaceutyczna
Jedna tabletka Alumag® zawiera 200 mg glinu tlenku uwodnionego i 200 mg magnezu wodorotlenku. Obie substancje czynne należą do leków zobojętniających, czyli środków neutralizujących kwas soku żołądkowego, i występują w tabletce w równych ilościach.
Wśród substancji pomocniczych w składzie wymieniono sorbitol — 14,70 mg w jednej tabletce. Właśnie z powodu zawartości sorbitolu leku nie powinni stosować pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy.
Jak działa Alumag®
Efektem działania leku jest zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego dzięki zobojętnieniu kwasu solnego. Glinu tlenek uwodniony i magnezu wodorotlenek, reagując z żołądkowym kwasem solnym, tworzą sole — chlorki. Reakcja ta podnosi pH soku żołądkowego i zmniejsza uszkadzające działanie kwasu na błonę śluzową żołądka, czym tłumaczy się szybkie ustępowanie zgagi i innych dolegliwości związanych z nadmiarem kwasu.
Podniesienie pH ma jeszcze jedno następstwo: zmniejsza się aktywność pepsyny — enzymu soku żołądkowego rozkładającego białka. Ponadto glin zawarty w leku jest w stanie wiązać pepsynę i kwasy żółciowe, co korzystnie wpływa na leczenie choroby wrzodowej. Lek działa więc nie tylko na sam kwas, ale i na związane z nim agresywne czynniki treści żołądkowej.
Wskazania do stosowania
Alumag® stosuje się w leczeniu objawowym zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadmierną kwaśnością soku żołądkowego. Należą do nich zapalenie błony śluzowej przełyku i żołądka, zgaga, niestrawność, refluksowe zapalenie przełyku wywołane zarzucaniem treści żołądkowej, a także przepuklina rozworu przełykowego przepony.
Ponadto lek stosuje się pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Leczenie pozostaje przy tym objawowe: lek łagodzi objawy nadmiernej kwaśności, ale nie zastępuje diagnostyki i leczenia choroby podstawowej, dlatego przy uporczywych lub nawracających dolegliwościach konieczna jest konsultacja lekarska.
Sposób stosowania i dawkowanie
Zwykle przyjmuje się 2 tabletki 3 razy na dobę — mniej więcej półtorej godziny po każdym głównym posiłku, a także 2 tabletki bezpośrednio przed snem. Dodatkowo lek można przyjąć w razie wystąpienia bólu. Nie wolno w żadnych okolicznościach przekraczać 12 tabletek na dobę.
Nie należy stosować leku nieprzerwanie dłużej niż 4 tygodnie: sole glinu przy długotrwałym przyjmowaniu mogą zmniejszać wchłanianie fosforanów. Jeśli dolegliwości utrzymują się dłużej niż ten okres, właściwym rozwiązaniem jest zgłoszenie się do lekarza i ustalenie przyczyny objawów, a nie kontynuowanie przyjmowania leku zobojętniającego, a tym bardziej nie samodzielne zwiększanie dawki.
Przeciwwskazania
Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w ciężkiej niewydolności nerek, w hipofosfatemii — obniżonym stężeniu fosforanów we krwi — oraz przy zwężeniu jelita grubego.
Osobnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne przyjmowanie leków lub suplementów diety w postaci tabletek musujących zawierających kwas cytrynowy. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: kwas cytrynowy znacznie zwiększa wchłanianie glinu z przewodu pokarmowego, a więc i ryzyko jego działania toksycznego.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podstawowe środki ostrożności wiążą się z gromadzeniem jonów glinu i magnezu w organizmie. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek, a także u osób dializowanych takie gromadzenie jest całkiem możliwe, dlatego lek stosuje się ostrożnie. Długotrwałe stosowanie dużych dawek związków glinu u pacjentów dializowanych może wywołać lub nasilić osteomalację — rozmiękanie kości — oraz zwiększyć ryzyko encefalopatii, czyli uszkodzenia mózgu.
Osobno zaznaczono, że przyjmowanie leku może doprowadzić do niewydolności nerek wskutek odkładania się fosforanu magnezowo-amonowego. To kolejny argument za ograniczeniem czasu kuracji i uważnym podejściem do stanu nerek u osób przyjmujących lek regularnie.
- u dzieci poniżej 6. roku życia lek stosuje się ostrożnie, zwłaszcza gdy dziecko jest odwodnione lub ma łagodną albo umiarkowaną niewydolność nerek;
- ostrożnie — przy łagodnej i umiarkowanej niewydolności nerek oraz przy hemodializie z powodu możliwego gromadzenia magnezu i glinu;
- u pacjentów dializowanych długotrwałe przyjmowanie dużych dawek związków glinu wiąże się z ryzykiem osteomalacji i encefalopatii;
- ze względu na zawartość sorbitolu leku nie stosuje się przy rzadkiej dziedzicznej nietolerancji fruktozy;
- nieprzerwane przyjmowanie dłużej niż 4 tygodnie nie jest zalecane, ponieważ sole glinu zmniejszają wchłanianie fosforanów.
Interakcje z innymi lekami
Główna zasada przy stosowaniu leku zobojętniającego to zachowanie odstępu czasowego. Glinu tlenek uwodniony wraz z magnezu wodorotlenkiem mogą opóźniać wchłanianie innych leków: powstają z nimi trudno rozpuszczalne sole i związki kompleksowe (chelaty) albo lek adsorbuje się na powierzchni tabletki. Dlatego wszystkie pozostałe leki, poza wymienionymi niżej osobno, należy przyjmować 2–3 godziny po Alumag®.
| Lek lub grupa | Odstęp w przyjmowaniu |
|---|---|
| Cyprofloksacyna | 2 godziny przed lub 4 godziny po Alumag® |
| Lewofloksacyna, norfloksacyna | 2 godziny przed lub 2 godziny po Alumag® |
| Moksyfloksacyna | 6 godzin przed lub 6 godzin po Alumag® |
| Ofloksacyna, pefloksacyna | 2 godziny przed przyjęciem Alumag® |
| Tetracykliny | Alumag® przyjmuje się 2–3 godziny przed nimi lub 2–3 godziny po nich |
| Ketokonazol | Alumag® nie wcześniej niż 2 godziny po ketokonazolu |
| Izoniazyd, etambutol | Alumag® 1–2 godziny po izoniazydzie i 4 godziny po etambutolu |
| Glikozydy naparstnicy, rozuwastatyna | odstęp co najmniej 2 godzin, przy czym Alumag® przyjmuje się nie wcześniej niż 2 godziny po rozuwastatynie |
Sens tych odstępów jest prosty: przy jednoczesnym przyjmowaniu wchłanianie wymienionych leków zmniejsza się, a więc spada również ich skuteczność. W przypadku chinolonów opisano ponadto możliwe nasilenie działania neurotoksycznego. U większości statyn zmniejszenie wchłaniania jest klinicznie nieistotne, jednak dla rozuwastatyny odnotowano znaczące obniżenie skuteczności. Jednoczesne przyjmowanie tabletek musujących z kwasem cytrynowym jest nie tylko niewskazane, lecz przeciwwskazane — wyraźnie zwiększa wchłanianie glinu i ryzyko jego toksyczności, zwłaszcza przy zaburzeniach czynności nerek.
Ciąża i karmienie piersią
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego działania glinu tlenku uwodnionego i magnezu wodorotlenku przy stosowaniu w czasie ciąży, jednak badań kontrolowanych u ludzi nie prowadzono. Dlatego kobietom w ciąży lek przepisuje się ostrożnie i nie stosuje się go długotrwale.
To samo dotyczy okresu karmienia piersią: badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego działania, a badań kontrolowanych u ludzi brak, dlatego kobiety karmiące piersią również powinny stosować lek ostrożnie i przez krótki czas. Decyzję w obu przypadkach podejmuje lekarz, oceniając konieczność leczenia i możliwe alternatywy.
Działania niepożądane
Ogólnie lek jest dobrze tolerowany. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, a także zmianę wyglądu stolca, która sama w sobie nie jest groźna i wiąże się ze składem leku.
- zaparcie;
- biegunka;
- nudności;
- wymioty;
- jasne zabarwienie stolca;
- przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach — niewydolność nerek, osteomalacja i encefalopatia.
Pierwszych pięć działań należy do najczęstszych i zwykle nie wymaga odstawienia leku, choć gdy się utrzymują, warto omówić leczenie z lekarzem. Ciężkie następstwa — uszkodzenie nerek, rozmiękanie kości i encefalopatia — wiążą się właśnie z długotrwałym przyjmowaniem dużych dawek, dlatego ograniczenie kuracji do czterech tygodni nie jest formalnością, lecz środkiem bezpieczeństwa.
Przedawkowanie
Przypadki ostrego przedawkowania i objawy ostrej toksyczności u ludzi nie są znane. Nie oznacza to, że przekraczanie zalecanych dawek jest bezpieczne: dobowy limit 12 tabletek ustalono właśnie po to, by uniknąć nadmiernego dostarczania glinu i magnezu do organizmu.
Przy długotrwałym stosowaniu leku w dużych dawkach mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe — zwiększenie stężenia magnezu i glinu albo zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi. Dlatego jeśli dolegliwości utrzymują się dłużej niż zalecany czas leczenia, należy zgłosić się do lekarza, a nie zwiększać dawki ani samodzielnie przedłużać przyjmowania.
Jak otrzymać receptę na Alumag® online
Choć lek stosuje się objawowo, przed jego zaleceniem lekarz musi ocenić charakter dolegliwości, stan nerek i całą listę przyjmowanych leków, dla których trzeba zachować odstępy czasowe. Konsultacja online pozwala omówić te kwestie zdalnie i dobrać odpowiedni schemat przyjmowania. Przy istnieniu wskazań lekarz wystawia e-receptę, którą można zrealizować w wybranej aptece.
