AlleMax: skład i postać farmaceutyczna
AlleMax jest dostępny w postaci tabletek powlekanych. Jedna tabletka zawiera 10 mg dichlorowodorku cetyryzyny — jest to dawka dobowa dla dorosłych, dlatego dzielenie tabletki jest konieczne tylko wtedy, gdy zalecono połowę dawki. Tabletkę połyka się w całości, popijając szklanką płynu.
W skład tabletki wchodzi laktoza. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku — lekarz dobierze im inny preparat.
Jak działa AlleMax
Substancją czynną jest cetyryzyna, która powstaje w organizmie człowieka jako metabolit hydroksyzyny. Jest to silny i wybiórczy antagonista obwodowych receptorów histaminowych H1. Badania wiązania z receptorami in vitro nie wykazały u cetyryzyny istotnego powinowactwa do receptorów innych typów niż H1 — właśnie ta wybiórczość odróżnia tę substancję od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji o szerokim spektrum działania.
Poza antagonizmem wobec receptorów H1 cetyryzyna wykazuje własne działanie przeciwalergiczne. U pacjentów z nadwrażliwością, czyli z atopią, podczas prowokacji alergenem dawka 10 mg przyjmowana raz lub dwa razy na dobę hamuje napływ do skóry i spojówki eozynofilów — komórek późnej fazy reakcji zapalnej. W ten sposób działanie obejmuje nie tylko natychmiastową odpowiedź na alergen, ale i jego fazę opóźnioną.
Sposób stosowania i dawkowanie
Dorosłym podaje się 10 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży powyżej 12 lat dawka jest taka sama — 10 mg raz na dobę, a u dzieci od 6 do 12 lat — 5 mg dwa razy na dobę, czyli po pół tabletki na dawkę. Dzieciom poniżej 6 lat tabletek się nie podaje: ich skład nie pozwala dokładnie dobrać dawki. U pacjentów w podeszłym wieku z zachowaną czynnością nerek zmniejszanie dawki nie jest konieczne.
Dobór dawki przy zaburzeniach czynności nerek
Cetyryzyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego przy niewydolności nerek odstępy między dawkami ustala się indywidualnie. W tym celu oblicza się klirens kreatyniny w ml/min na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi w mg/dl: ClCr = [140 − wiek w latach] × masa ciała w kg / (72 × kreatynina w surowicy), a u kobiet uzyskany wynik dodatkowo mnoży się przez 0,85. Brak danych o stosunku skuteczności do bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dlatego taki schemat stosuje się wtedy, gdy leczenie alternatywne nie jest możliwe.
| Czynność nerek | Klirens kreatyniny, ml/min | Dawka |
|---|---|---|
| Prawidłowa | 80 i więcej | 10 mg raz na dobę |
| Zaburzenia łagodne | 50–79 | 10 mg raz na dobę |
| Zaburzenia umiarkowane | 30–49 | 5 mg raz na dobę |
| Zaburzenia ciężkie | od 10 do 30 | 5 mg co drugi dzień |
| Schyłkowa niewydolność, dializa | mniej niż 10 | przeciwwskazane |
Zaburzenia czynności wątroby
Przy izolowanym zaburzeniu czynności wątroby nie ma potrzeby zmiany dawki. Jeśli natomiast u pacjenta zaburzona jest jednocześnie czynność wątroby i nerek, dawkę dobiera się według przedstawionego wyżej schematu. U dzieci z zaburzeniami czynności nerek dawkę ustala się indywidualnie, na podstawie klirensu nerkowego, wieku i masy ciała.
Przeciwwskazania
Leku nie stosuje się przy nadwrażliwości na cetyryzynę, na którąkolwiek substancję pomocniczą, a także na hydroksyzynę lub pochodne piperazyny. To rozszerzone ograniczenie wynika z pokrewieństwa chemicznego tych substancji: reakcja alergiczna na jedną z nich czyni prawdopodobną reakcję również na cetyryzynę.
Drugim przeciwwskazaniem jest ciężkie zaburzenie czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min. W tej sytuacji wydalanie cetyryzyny jest gwałtownie spowolnione, a hemodializa nie pozwala skutecznie usuwać substancji z krwi, dlatego lek zastępuje się innym leczeniem.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji między alkoholem w stężeniu 0,5 g/l krwi a cetyryzyną w dawkach terapeutycznych, zaleca się jednak unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu w trakcie leczenia. Osobnej uwagi wymagają pacjenci z czynnikami predysponującymi do zatrzymania moczu — na przykład z uszkodzeniem rdzenia kręgowego lub rozrostem gruczołu krokowego: cetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu. Ostrożność jest potrzebna także przy padaczce i przy zwiększonym ryzyku drgawek.
- leki przeciwhistaminowe hamują reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego odstawia się je 3 dni przed badaniem;
- po zaprzestaniu przyjmowania cetyryzyny możliwe są świąd i pokrzywka, nawet jeśli przed leczeniem objawów tych nie było;
- takie objawy bywają czasem nasilone i wymagają wznowienia leczenia, po którym ustępują;
- tabletki nie są zalecane dzieciom poniżej 6 lat — dla nich dobiera się odpowiednią składem postać cetyryzyny;
- obiektywne badania dawki 10 mg nie wykazały klinicznie istotnego wpływu na prowadzenie pojazdów, senność i sprawność psychofizyczną;
- w razie wystąpienia senności należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów, potencjalnie niebezpiecznych zajęć i pracy z maszynami;
- nie wolno przekraczać zalecanych dawek, a reakcję organizmu na lek należy obserwować.
Interakcje z innymi lekami
Biorąc pod uwagę właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne cetyryzyny oraz profil jej tolerancji, nie oczekuje się interakcji z innymi lekami. W przeprowadzonych badaniach nie zgłaszano ani interakcji farmakodynamicznych, ani klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych, w szczególności z pseudoefedryną i teofiliną w dawce 400 mg na dobę.
Posiłek nie zmniejsza stopnia wchłaniania cetyryzyny, ale zmniejsza jego szybkość: lek zadziała nieco później, a nasilenie efektu się nie zmieni. Jednoczesne spożycie alkoholu lub innych środków działających na ośrodkowy układ nerwowy może dodatkowo zmniejszać uwagę i sprawność, choć sama cetyryzyna nie nasila działania alkoholu w stężeniu 0,5 g/l krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Zgromadzone dane dotyczące przypadków ciąży nie wskazują na wady rozwojowe ani na toksyczny wpływ cetyryzyny na płód i noworodka. Badania na zwierzętach również nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój po urodzeniu. Mimo to cetyryzynę należy przepisywać kobietom w ciąży ostrożnie, a decyzję podejmuje lekarz.
Cetyryzyna przenika do mleka kobiecego, gdzie jej stężenie wynosi od 0,25 do 0,90 stężenia w osoczu krwi — konkretna wartość zależy od tego, po jakim czasie od przyjęcia pobrano próbkę. Z tego powodu w okresie karmienia piersią cetyryzynę przepisuje się z taką samą ostrożnością. Dane o wpływie na płodność u ludzi są ograniczone, ale nie wykazano oznak ryzyka, a wyniki badań na zwierzętach nie wskazują na zagrożenie dla zdolności do poczęcia.
Działania niepożądane
Według danych z badań klinicznych działania niepożądane cetyryzyny w zalecanych dawkach dotyczą przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego i są nieznacznie nasilone: to senność, zmęczenie, zawroty głowy i ból głowy. W pojedynczych przypadkach obserwowano paradoksalne pobudzenie. Senność statystycznie częściej występowała przy przyjmowaniu cetyryzyny niż placebo, ale w większości przypadków była łagodna lub umiarkowana; w badaniu wzięło udział ponad 3200 pacjentów otrzymujących lek w dawce 10 mg na dobę. Chociaż cetyryzyna jest praktycznie pozbawiona aktywności antycholinergicznej, opisano pojedyncze przypadki utrudnionego oddawania moczu, zaburzeń akomodacji i suchości błony śluzowej jamy ustnej.
- niezbyt często: pobudzenie, parestezje, biegunka, świąd, wysypka, osłabienie, złe samopoczucie;
- rzadko: reakcje nadwrażliwości, bezsenność, splątanie, depresja, omamy, zachowania agresywne;
- rzadko: drgawki, tachykardia, pokrzywka, obrzęki, zwiększenie masy ciała;
- rzadko: zaburzenia czynności wątroby, przy których rosną aktywność aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i GGTP oraz stężenie bilirubiny;
- bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, małopłytkowość, osutka polekowa;
- bardzo rzadko: omdlenie, drżenie, dystonia, dyskineza, tiki, zaburzenia smaku i akomodacji, niewyraźne widzenie;
- bardzo rzadko: bolesne lub mimowolne oddawanie moczu;
- częstość nieznana: zapalenie wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, zatrzymanie moczu, amnezja i osłabienie pamięci, myśli samobójcze.
Zaburzenia czynności wątroby ze zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny w większości przypadków ustępowały po zaprzestaniu przyjmowania dichlorowodorku cetyryzyny. Osobno opisano nasilony świąd i pokrzywkę po odstawieniu leku. W razie ciężkich reakcji — wstrząsu anafilaktycznego, obrzęku naczynioruchowego, drgawek, myśli samobójczych — przyjmowanie natychmiast się przerywa i zwraca się po pomoc medyczną.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania cetyryzyny wiążą się głównie z działaniem na ośrodkowy układ nerwowy albo wskazują na efekt antycholinergiczny. Jeśli przyjęta ilość leku przekraczała zalecaną dawkę dobową co najmniej 5-krotnie, obserwowano splątanie i przymglenie świadomości, sedację i senność, niepokój ruchowy i drżenie, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie i złe samopoczucie, rozszerzenie źrenic, tachykardię, biegunkę, świąd i zatrzymanie moczu.
Cetyryzyna nie ma swoistej odtrutki. Leczenie jest objawowe lub podtrzymujące; jeśli od przyjęcia nadmiernej dawki minęło niewiele czasu, można rozważyć płukanie żołądka. Hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu cetyryzyny, dlatego główną rolę odgrywa obserwacja stanu pacjenta.
Jak otrzymać receptę na AlleMax online
AlleMax jest wydawany na receptę, a przepisanie go poprzedza konsultacja lekarska: dawka zależy od wieku pacjenta i czynności nerek, a przy ciężkiej niewydolności nerek lek jest przeciwwskazany. Lekarz ustala także nietolerancję laktozy, reakcje na hydroksyzynę i pochodne piperazyny, ciążę i karmienie piersią.
Konsultacja online pozwala omówić te kwestie zdalnie i w razie potrzeby przeliczyć dawkę. Jeśli wskazania się potwierdzą, lekarz wystawia receptę elektroniczną, którą można zrealizować w dogodnej dla pacjenta aptece.
