Allefin: skład i postać farmaceutyczna
Allefin to żel przeznaczony do stosowania na skórę, zawierający dwie substancje czynne. Jeden gram żelu zawiera 20 mg difenhydraminy chlorowodorku i 10 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego. Składnik przeciwalergiczny dwukrotnie przewyższa zatem zawartością składnik miejscowo znieczulający.
Połączenie dwóch substancji określa przeznaczenie leku: jedna z nich ingeruje w mechanizm reakcji alergicznej, druga przerywa przewodzenie impulsu nerwowego, z którym wiążą się odczucia świądu i bólu. Poza substancjami czynnymi podłoże żelowe zawiera substancje pomocnicze, a nadwrażliwość na którąkolwiek z nich wyklucza stosowanie leku.
Jak działa Allefin
Lek wykazuje działanie przeciwhistaminowe i miejscowo znieczulające — po jednym od każdej substancji czynnej. Ponadto zmniejsza nadmierną przepuszczalność naczyń włosowatych, dzięki czemu w leczonym miejscu zmniejszają się zaczerwienienie, obrzęk i wysięk skórny.
Difenhydramina
Difenhydramina to pochodna etanoloaminy należąca do leków przeciwhistaminowych I generacji. Hamuje reakcję alergiczną, blokując receptory histaminowe H1: histamina przestaje działać na tkanki, a objawy reakcji słabną. Poza tym substancja ta ma własne działanie przeciwświądowe i przeciwbólowe, dlatego w składzie żelu działa jednocześnie w dwóch kierunkach.
Lidokaina
Lidokaina zapewnia znieczulenie miejscowe, hamując zarówno powstawanie, jak i rozprzestrzenianie się impulsów nerwowych. Mechanizm polega na odwracalnym wiązaniu z kanałami sodowymi znajdującymi się w błonie komórki nerwowej: kanały zostają zablokowane, przez co niemożliwe stają się depolaryzacja i wytworzenie potencjału czynnościowego. Impuls elektryczny niezbędny do przewodzenia nerwowego nie rozprzestrzenia się dalej, a leczony fragment skóry przestaje wysyłać sygnały świądu i bólu.
Wskazania do stosowania
Allefin stosuje się w leczeniu objawowym zapalnych i alergicznych zmian skórnych przebiegających ze świądem. W ulotce wymieniono dwie typowe przyczyny takich zmian: ukąszenia owadów i kontakt z roślinami, na przykład z pokrzywą.
Określenie „objawowe” ma tu zasadnicze znaczenie: lek zmniejsza objawy reakcji — świąd, zaczerwienienie, obrzęk — ale nie usuwa jej przyczyny i nie chroni przed ponownym kontaktem z czynnikiem drażniącym. Lek jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat.
Sposób stosowania i dawkowanie
Na zmienioną chorobowo powierzchnię skóry nanosi się niewielką ilość żelu i ostrożnie ją rozprowadza. Nanoszenie powtarza się w zależności od potrzeby — od dwóch do trzech razy na dobę. Schemat jest prosty, jednak należy go ściśle przestrzegać: stosowanie leku niezgodnie z zaleceniami może prowadzić do reakcji charakterystycznych dla przedawkowania lidokainy.
- żel nanosi się wyłącznie na skórę i wyłącznie na zmienione chorobowo miejsce;
- ilość żelu powinna być niewielka, rozprowadza się go delikatnymi ruchami;
- częstość nanoszenia — od dwóch do trzech razy na dobę, w zależności od potrzeby;
- leczonego miejsca na skórze nie wystawia się na działanie promieni słonecznych;
- u dzieci poniżej 2 lat leku nie nanosi się;
- w razie wystąpienia nietypowych odczuć stosowanie przerywa się i zgłasza do lekarza.
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania są trzy. Pierwsze to nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą leku. Drugie to dermatozy wysiękowe i pęcherzykowe, czyli choroby skóry z sączeniem i pęcherzykami: na takie ogniska żelu się nie nanosi.
Trzecie ograniczenie dotyczy wieku: leku nie stosuje się u dzieci poniżej 2 lat. Dla tej grupy wiekowej preparat nie jest przeznaczony i nie należy obchodzić tego ograniczenia, zmniejszając ilość żelu. Jeśli świąd i zapalenie skóry wystąpiły u dziecka poniżej 2 lat, odpowiedni preparat dobiera lekarz.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ostrożność jest wymagana u pacjentów po przebytych porażeniach neurologicznych, a także w niewydolności mięśnia sercowego. Te dwa stany zostały wprost wymienione w ulotce jako wymagające uwagi nawet przy zewnętrznym stosowaniu leku, dlatego należy poinformować o nich lekarza z wyprzedzeniem.
Drugie ostrzeżenie dotyczy słońca: skóry, na którą naniesiono lek, nie należy wystawiać na działanie promieni słonecznych. Trzeba to uwzględniać właśnie w ciepłej porze roku i na wypoczynku, gdy ukąszenia owadów i kontakt z roślinami są najbardziej prawdopodobne — leczone miejsce warto osłonić ubraniem. Na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie.
Interakcje z innymi lekami
Lek nanosi się na skórę, ale jego substancje czynne mogą wchodzić w interakcje z lekami przyjmowanymi doustnie, dlatego lekarz powinien znać pełną listę takich preparatów.
- difenhydramina hamuje enzym CYP2D6 biorący udział w metabolizmie szeregu leków, w szczególności metoprololu i wenlafaksyny;
- lidokaina osłabia przeciwbakteryjne działanie sulfonamidów;
- jednoczesne stosowanie lidokainy z lekami przeciwarytmicznymi klasy IB lub innymi lekami miejscowo znieczulającymi może prowadzić do sumowania się działań niepożądanych tych leków;
- ostrożność jest konieczna przy łączeniu z inhibitorami monoaminooksydazy;
- ostrożność jest konieczna przy łączeniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi;
- ostrożność jest konieczna przy łączeniu z pochodnymi fenotiazyny;
- ostrożność jest konieczna przy łączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi.
Praktyczny wniosek jest prosty: jeśli pacjent stale przyjmuje leki stosowane w chorobach serca, depresji lub innych zaburzeniach psychicznych, a także preparaty wpływające na krzepnięcie krwi, o zamiarze stosowania żelu powinien powiedzieć lekarzowi prowadzącemu.
Ciąża i karmienie piersią
Lidokaina przenika przez łożysko, jednak w badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego wpływu na płód. Mimo to nie przeprowadzono badań, które potwierdzałyby bezpieczeństwo stosowania właśnie tego leku w okresie ciąży, dlatego w tym czasie zaleca się unikać jego stosowania.
Do mleka matki lidokaina również przenika, ale w bardzo małych ilościach, co z reguły nie stwarza ryzyka dla dziecka. Mimo to brak jest badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet karmiących piersią, dlatego w okresie karmienia piersią również zaleca się go nie stosować. Jeśli świąd i zapalne zmiany skórne dokuczają kobiecie w ciąży lub karmiącej piersią, odpowiedni preparat warto dobrać wspólnie z lekarzem.
Działania niepożądane
Nasilonych działań niepożądanych po miejscowym zastosowaniu difenhydraminy i lidokainy dotychczas nie odnotowano. Ze strony skóry i tkanki podskórnej z nieznaną częstością opisano rumień, czyli zaczerwienienie leczonego miejsca, oraz reakcję alergiczną.
Trudność polega na tym, że reakcja alergiczna na sam lek wygląda z zewnątrz podobnie do stanu, z powodu którego żel nanoszono: w obu przypadkach jest to zaczerwienienie i świąd. Dlatego jeśli po naniesieniu objawy nasilają się, rozprzestrzeniają poza leczone miejsce lub nie ustępują, stosowanie leku przerywa się i zgłasza do lekarza.
Przedawkowanie
Jeśli lek stosuje się niezgodnie z zaleceniami, możliwe są reakcje związane z przedawkowaniem lidokainy. Lidokaina może zaburzać pracę ośrodkowego układu nerwowego, a także układu sercowo-naczyniowego, dlatego objawy przedawkowania dotyczą tych dwóch układów.
Zaniepokoić powinny zawroty głowy i drętwienie wokół ust, trudności z ostrością widzenia i szum w uszach, a także nudności, wymioty i obniżenie ciśnienia tętniczego. W razie wystąpienia takich objawów stosowanie leku przerywa się i kontaktuje z lekarzem. Właśnie dlatego ważne jest, aby nanosić niewielką ilość żelu i nie przekraczać zalecanej częstości nanoszenia.
Jak otrzymać receptę na Allefin online
Mimo zewnętrznego stosowania lek ma przeciwwskazania, ograniczenie wiekowe i interakcje z innymi lekami, dlatego jego zastosowanie warto omówić z lekarzem.
Konsultacja online pozwala zdalnie opisać charakter reakcji skórnej i wymienić przyjmowane przez pacjenta leki, a przy istniejących wskazaniach lekarz wystawia receptę elektroniczną, którą można zrealizować w wybranej aptece.
