Alburex 5: skład i postać farmaceutyczna
Alburex 5 to roztwór do podawania dożylnego zawierający 50 g/l białka całkowitego, czyli 5 g białka na każde 100 ml. Nie mniej niż 96% tego białka stanowi albumina ludzka; pozostała część białka całkowitego nie wpływa istotnie na właściwości roztworu.
Stężenie to jedyna, ale zasadnicza różnica między tym lekiem a stężonymi roztworami albuminy 200 g/l, których działanie koloidoosmotyczne jest około czterokrotnie większe niż działanie osocza krwi. Roztwór 50 g/l jest bliższy osoczu pod względem zawartości białka, dlatego do wyrównania tego samego niedoboru objętości potrzeba go wyraźnie więcej.
Jak działa Alburex 5
Albumina to główne białko osocza krwi: przypada na nią ponad połowa białka całkowitego osocza i około 10% białek syntetyzowanych przez wątrobę. Fizjologiczna rola albuminy wynika z dwóch jej właściwości. Po pierwsze, wpływa ona na ciśnienie onkotyczne krwi i tym samym stabilizuje objętość krwi krążącej. Po drugie, albumina pełni funkcję transportową, przenosząc hormony, enzymy, substancje lecznicze i toksyny.
Podana dożylnie albumina działa tak samo jak własne białko osocza — nie jest dla organizmu związkiem obcym. Działanie hiperonkotyczne cechuje roztwory stężone 200 g/l; roztwór o zawartości białka 50 g/l wyrównuje objętość głównie dzięki podawanemu płynowi, dlatego zmiana objętości krwi krążącej przebiega łagodniej.
Wskazania do stosowania
Alburex 5 stosuje się w celu uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej przy wystąpieniu objawów niedoboru objętości, jeżeli zastosowanie koloidów jest dopuszczalne. Wskazaniem jest właśnie klinicznie ujawniony niedobór objętości.
Wybór roztworu albuminy zamiast roztworu koloidu syntetycznego zależy od stanu klinicznego każdego pacjenta i dokonywany jest w oparciu o oficjalne zalecenia. Żadnych innych wskazań ulotka leku nie podaje.
Sposób stosowania i dawkowanie
Lek nie ma ustalonej dawki. Stężenie roztworu albuminy, dawkę i szybkość infuzji ustala się indywidualnie: zależą one od masy ciała pacjenta, ciężkości urazu lub choroby oraz od utrzymujących się strat płynów i białka. Przy obliczaniu dawki kierują się objętością krwi krążącej, a nie stężeniem albuminy w osoczu. U dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat dawkę dobiera się odpowiednio do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Kontrola równowagi hemodynamicznej
| Co się ocenia | Parametry |
|---|---|
| Praca serca i naczyń | ciśnienie tętnicze krwi i tętno |
| Ciśnienie napełniania | ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej |
| Czynność wydalnicza | objętość wydalanego moczu |
| Parametry laboratoryjne | stężenie elektrolitów, hematokryt i hemoglobina |
Podawanie i rozcieńczanie
Lek podaje się dożylnie w postaci nierozcieńczonej lub po rozcieńczeniu w roztworze izotonicznym, na przykład w 5% roztworze glukozy albo w 0,9% roztworze chlorku sodu. Szybkość infuzji dobiera się do indywidualnego stanu pacjenta i do wskazania, a przy zabiegu wymiany osocza dostosowuje się ją do szybkości usuwania osocza.
Przeciwwskazania
Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na preparaty albuminy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. W razie podejrzenia reakcji alergicznej lub anafilaktycznej podawanie leku natychmiast się przerywa, a przy rozwoju wstrząsu postępuje się według ogólnie przyjętych zasad leczenia przeciwwstrząsowego.
Odrębnie od przeciwwskazań stoi wykaz stanów, w których lek stosuje się ostrożnie. Formalnego zakazu w nich nie ma, ale właśnie w tych sytuacjach decyzję o podaniu albuminy i o tempie infuzji lekarz podejmuje szczególnie rozważnie.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ponieważ 5% roztwór wyrównuje niedobór objętości głównie dzięki podawanemu płynowi, przy nasilonej utracie objętości przetacza się go w dużych ilościach. Stąd też główny środek ostrożności: dawka i szybkość infuzji muszą odpowiadać stanowi układu krążenia pacjenta, w przeciwnym razie może rozwinąć się hiperwolemia. Pacjent podczas podawania leku powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją, aby nie dopuścić do przeciążenia krążenia lub nadmiernego gromadzenia płynu.
- szczególna ostrożność jest potrzebna tam, gdzie nadmierne rozcieńczenie krwi albo hiperwolemia i jej następstwa stanowią duże zagrożenie: w niewyrównanej niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym, żylakach przełyku, obrzęku płuc, skazie krwotocznej, ciężkiej niedokrwistości, bezmoczu pochodzenia nerkowego i pozanerkowego;
- infuzję natychmiast się przerywa przy pierwszych objawach przeciążenia krążenia — bólu głowy, duszności, poszerzeniu żył szyjnych, wzroście ciśnienia tętniczego lub żylnego, obrzęku płuc;
- przy konieczności uzupełnienia dużych objętości płynów kontroluje się parametry krzepnięcia krwi i hematokryt;
- należy upewnić się, że uzupełnione zostały również pozostałe składniki krwi — czynniki krzepnięcia, elektrolity, płytki krwi i krwinki czerwone;
- rozcieńczanie roztworu albuminy wodą do wstrzykiwań jest zabronione: może to doprowadzić do hemolizy krwinek czerwonych pacjenta;
- stężenie elektrolitów kontroluje się przy każdym podaniu albuminy i dąży się do przywrócenia lub utrzymania ich równowagi; w roztworach 40–50 g/l elektrolitów jest stosunkowo więcej niż w roztworach stężonych 200–250 g/l;
- przy każdym podaniu obok nazwiska pacjenta zapisuje się nazwę leku i numer serii, aby zachować powiązanie między zużytą serią a konkretnym pacjentem;
- wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie stwierdzono.
Alburex 5 wytwarzany jest z osocza ludzkiego. Standardowe procedury zapobiegania zakażeniom obejmują dobór dawców, badania przesiewowe pojedynczych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażeń oraz włączenie do procesu wytwarzania etapów skutecznej inaktywacji i usuwania wirusów. Mimo to możliwości przeniesienia czynników zakaźnych przy stosowaniu preparatów otrzymywanych z krwi lub osocza ludzkiego nie da się całkowicie wykluczyć — dotyczy to zarówno wirusów nieznanych, jak i nowo odkrytych, a także innych patogenów. Nie odnotowano potwierdzonych przypadków przeniesienia wirusów przez preparaty albuminy wytworzone zgodnie z zaleceniami Farmakopei Europejskiej z zastosowaniem sprawdzonych technologii.
Interakcje z innymi lekami
Nie są znane przypadki interakcji albuminy ludzkiej z innymi produktami leczniczymi. Nie znosi to zwykłej zasady: lekarz powinien dysponować pełnym wykazem leków, które otrzymuje pacjent, ponieważ leczenie infuzyjne planuje się całościowo, a nie osobno dla każdego roztworu.
Praktyczne ograniczenie wiąże się nie z innymi lekami, lecz z rozpuszczalnikiem. Do rozcieńczania leku nadają się roztwory izotoniczne; woda do wstrzykiwań jest nieodpowiednia, gdyż może wywołać hemolizę. Przy podawaniu dużych objętości roztworu lekarz dodatkowo ocenia zapotrzebowanie na inne składniki krwi i na wyrównanie elektrolitów.
Ciąża i karmienie piersią
Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych nad bezpieczeństwem leku w czasie ciąży u ludzi. Doświadczenie kliniczne ze stosowania albuminy wskazuje jednak, że lek nie wywiera szkodliwego wpływu ani na przebieg ciąży, ani na płód i noworodka.
Nie prowadzono badań wpływu leku na płodność na modelach zwierzęcych. Jednocześnie albumina ludzka jest prawidłowym składnikiem krwi człowieka, co uwzględnia się przy ocenie bezpieczeństwa. Stosowanie leku w czasie ciąży i karmienia piersią jest możliwe na podstawie decyzji lekarza, który ocenił sytuację kliniczną.
Działania niepożądane
Działania niepożądane przy podawaniu albuminy występują rzadko i zwykle są słabo nasilone. Należą do nich nagłe zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, wzrost temperatury ciała i nudności; objawy te z reguły szybko ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub po jej przerwaniu.
W bardzo rzadkich przypadkach mogą pojawić się objawy wstrząsu. Wówczas infuzję natychmiast się przerywa i wdraża odpowiednie leczenie. Ponieważ lek podaje się dożylnie i pod nadzorem personelu medycznego, o wszelkich nowych odczuciach w trakcie infuzji — trudności w oddychaniu, dreszczach, bólu głowy, wykwitach skórnych — należy informować od razu.
Przedawkowanie
Za przedawkowanie w przypadku tego leku uznaje się podanie zbyt dużej dawki lub zbyt szybkie podanie: jedno i drugie może doprowadzić do hiperwolemii. Przy przetaczaniu dużych objętości 5% roztworu tempo infuzji odnosi się do możliwości układu krążenia pacjenta z wyprzedzeniem.
Pierwsze objawy przeciążenia krążenia to ból głowy, duszność, poszerzenie żył szyjnych, a także wzrost ciśnienia tętniczego, wzrost ośrodkowego ciśnienia żylnego i obrzęk płuc. Przy ich wystąpieniu infuzję natychmiast się przerywa, a parametry hemodynamiczne pacjenta pozostawia pod ścisłą kontrolą.
Jak otrzymać receptę na Alburex 5 online
Alburex 5 to lek na receptę do podawania dożylnego, którego dawkę i szybkość infuzji lekarz dobiera indywidualnie, kierując się objętością krwi krążącej i parametrami hemodynamicznymi. Konsultacja online pozwala zdalnie omówić z lekarzem stan pacjenta, wyniki badań i plan leczenia. Jeśli wskazania zostaną potwierdzone, lekarz wystawia e-receptę, którą można zrealizować w aptece.
