Alburex 20: skład i postać farmaceutyczna
Alburex 20 to roztwór do podawania dożylnego, w którym zawartość białka całkowitego wynosi 200 g/l. Co najmniej 96% tego białka stanowi albumina ludzka. W stosunku do prawidłowego osocza krwi roztwór jest hiperonkotyczny i ta właśnie właściwość wyznacza całą praktykę jego stosowania.
Co to oznacza w praktyce, pokazuje porównanie: efekt koloidoosmotyczny albuminy ludzkiej w stężeniu 200 g/l jest około czterokrotnie większy niż osocza krwi. Taki roztwór nie tylko uzupełnia podaną objętość, ale też zatrzymuje w łożysku naczyniowym dodatkowy płyn, dlatego podaje się go w znacznie mniejszych objętościach niż roztwory albuminy 40–50 g/l.
Jak działa Alburex 20
Albumina ludzka stanowi ponad połowę białka całkowitego osocza krwi i około 10% wszystkich białek syntetyzowanych przez wątrobę. Najważniejsze funkcje fizjologiczne albuminy wiążą się z jej wpływem na ciśnienie onkotyczne krwi oraz z funkcją transportową: albumina stabilizuje objętość krwi krążącej i przenosi hormony, enzymy, substancje lecznicze i toksyny.
Podanie roztworu albuminy 200 g/l pozwala wykorzystać obie te właściwości. Hiperonkotyczne działanie stężonego roztworu zatrzymuje płyn w łożysku naczyniowym, co pomaga odtworzyć objętość krwi krążącej, a sama albumina pozostaje białkiem fizjologicznym, które organizm wykorzystuje tak samo jak własne.
Wskazania do stosowania
Alburex 20 stosuje się w celu uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej przy pojawieniu się objawów niedoboru objętości, gdy zastosowanie koloidów jest dopuszczalne. Chodzi o niedobór ujawniony klinicznie, a nie o planową korektę stężenia białka.
To, czy zostanie wybrany roztwór albuminy, a nie roztwór koloidu syntetycznego, zależy od stanu klinicznego każdego konkretnego pacjenta i rozstrzygane jest na podstawie oficjalnych zaleceń. Innych wskazań ulotka leku nie podaje.
Sposób stosowania i dawkowanie
Stężenie preparatu albuminy, dawkę i szybkość wlewu ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. Wielkość dawki zależy od masy ciała, ciężkości urazu lub choroby, a także od utrzymujących się strat płynów i białka. Przy ustalaniu dawki kieruje się objętością krwi krążącej, a nie stężeniem albuminy w osoczu. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat również dobiera się zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjenta.
Parametry kontrolowane przed podaniem i w trakcie leczenia
- ciśnienie tętnicze i częstość tętna;
- ośrodkowe ciśnienie żylne;
- ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej;
- objętość wydalanego moczu;
- stężenie elektrolitów;
- hematokryt i hemoglobina.
Jak podaje się lek
Albuminę ludzką podaje się dożylnie w postaci nierozcieńczonej albo po rozcieńczeniu w roztworze izotonicznym — na przykład w 5% roztworze glukozy lub w 0,9% roztworze chlorku sodu. Szybkość wlewu dobiera się do stanu konkretnego pacjenta i do wskazania, z powodu którego przepisano lek. Podczas wymiany osocza szybkość podawania dostosowuje się do szybkości usuwania osocza.
Przeciwwskazania
Alburex 20 jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na preparaty albuminy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Innych przeciwwskazań ulotka nie zawiera.
W razie podejrzenia reakcji alergicznej lub anafilaktycznej podawanie leku natychmiast się przerywa, a w razie rozwoju wstrząsu stosuje się ogólnie przyjęte zasady leczenia przeciwwstrząsowego. Stany, w których lek stosuje się z ostrożnością, wymieniono w kolejnej części — nie są to bezwzględne zakazy, lecz wskazania do uważniejszej obserwacji.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Główne zagrożenie przy podawaniu stężonego roztworu albuminy wiąże się z obciążeniem objętościowym krążenia. Hiperwolemia rozwija się wtedy, gdy dawka leku i szybkość wlewu nie odpowiadają stanowi układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Ponadto przy podawaniu wysoko stężonych preparatów albuminy należy upewnić się, że pacjent jest dostatecznie nawodniony, a w czasie wlewu jego stan musi pozostawać pod ścisłą kontrolą, aby nie dopuścić do przeciążenia krążenia lub nadmiernego gromadzenia płynu.
- z ostrożnością — gdy nadmierne rozcieńczenie krwi, hiperwolemia lub jej następstwa są szczególnie niebezpieczne: w niewyrównanej niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym, żylakach przełyku, obrzęku płuc, skazie krwotocznej, ciężkiej niedokrwistości, bezmoczu pochodzenia nerkowego i pozanerkowego;
- wlew natychmiast się przerywa przy pierwszych objawach przeciążenia krążenia — bólu głowy, duszności, poszerzeniu żył szyjnych, a także przy wzroście ciśnienia tętniczego i żylnego lub pojawieniu się obrzęku płuc;
- roztworu albuminy nie wolno rozcieńczać wodą do wstrzykiwań: może to wywołać hemolizę krwinek czerwonych pacjenta;
- przy uzupełnianiu dużych objętości płynów kontroluje się wskaźniki krzepnięcia krwi i hematokryt oraz dba o uzupełnienie innych składników krwi — czynników krzepnięcia, elektrolitów, płytek krwi i krwinek czerwonych;
- zawartość elektrolitów w roztworach albuminy 200–250 g/l jest stosunkowo mała w porównaniu z roztworami 40–50 g/l, dlatego stężenie elektrolitów kontroluje się i w razie potrzeby przywraca ich równowagę;
- przy każdym podaniu obok nazwiska pacjenta odnotowuje się nazwę leku i numer serii, aby wykorzystaną serię można było powiązać z konkretnym pacjentem;
- nie stwierdzono wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek otrzymuje się z osocza ludzkiego, dlatego w jego wytwarzaniu stosuje się standardowe procedury zapobiegania zakażeniom: dobór dawców, badania przesiewowe pojedynczych donacji i pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażeń, a także etapy skutecznej inaktywacji i usuwania wirusów. Mimo to całkowite wykluczenie przeniesienia czynników zakaźnych, w tym wirusów nieznanych i nowo odkrytych oraz innych patogenów, przy stosowaniu preparatów z krwi i osocza nie jest możliwe. Nie zarejestrowano potwierdzonych przypadków przeniesienia wirusów przez preparaty albuminy wytworzone zgodnie z zaleceniami Farmakopei Europejskiej z zastosowaniem sprawdzonych technologii.
Interakcje z innymi lekami
Przypadki interakcji albuminy ludzkiej z innymi produktami leczniczymi nie są znane. Albumina jest naturalnym białkiem osocza krwi i to w dużej mierze tłumaczy brak opisanych interakcji lekowych.
Ograniczenie praktyczne dotyczy nie łączenia z innymi lekami, lecz wyboru rozpuszczalnika: do rozcieńczania nadają się roztwory izotoniczne, natomiast woda do wstrzykiwań jest nieodpowiednia. Ponadto w trakcie leczenia infuzyjnego lekarz uwzględnia całą objętość roztworów podawanych pacjentowi, aby nie dopuścić do przeciążenia krążenia.
Ciąża i karmienie piersią
Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych bezpieczeństwa leku w czasie ciąży u ludzi. Jednocześnie doświadczenie kliniczne ze stosowaniem albuminy wskazuje, że lek nie wywiera szkodliwego wpływu ani na przebieg ciąży, ani na płód i noworodka.
Nie prowadzono również badań wpływu leku na płodność w modelach zwierzęcych. Przy ocenie bezpieczeństwa uwzględnia się, że albumina ludzka jest prawidłowym składnikiem krwi człowieka. Decyzję o zastosowaniu leku u kobiety ciężarnej lub karmiącej piersią podejmuje lekarz z uwzględnieniem sytuacji klinicznej.
Działania niepożądane
Łagodne działania niepożądane — nagłe zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, podwyższenie temperatury ciała i nudności — występują rzadko i zwykle szybko ustępują po zmniejszeniu szybkości wlewu lub jego przerwaniu. Właśnie dlatego stan pacjenta obserwuje się przez cały czas podawania leku, a nie tylko na jego początku.
W bardzo rzadkich przypadkach możliwe są objawy wstrząsu. W takiej sytuacji wlew natychmiast się przerywa i rozpoczyna odpowiednie leczenie. O wszelkich nietypowych odczuciach podczas podawania leku — utrudnionym oddychaniu, bólu głowy, dreszczach, wysypce skórnej — należy od razu poinformować personel medyczny.
Przedawkowanie
Przy podaniu zbyt dużej dawki leku lub przy nadmiernej szybkości wlewu może rozwinąć się hiperwolemia. Dla stężonego roztworu hiperonkotycznego ryzyko to jest szczególnie istotne: poza samą podaną objętością w łożysku naczyniowym zatrzymywany jest dodatkowy płyn.
Przy pojawieniu się pierwszych objawów przeciążenia krążenia — bólu głowy, duszności, poszerzenia żył szyjnych — albo przy wzroście ciśnienia tętniczego, wzroście ośrodkowego ciśnienia żylnego i obrzęku płuc wlew natychmiast się zatrzymuje. Parametry hemodynamiczne pacjenta muszą po tym pozostawać pod ścisłą kontrolą.
Jak otrzymać receptę na Alburex 20 online
Alburex 20 wydawany jest na receptę: to lek do podawania dożylnego, którego dawkę i szybkość wlewu lekarz ustala indywidualnie z uwzględnieniem stanu krążenia i chorób współistniejących. Konsultacja online daje możliwość zdalnego omówienia z lekarzem sytuacji klinicznej, zaleceń i posiadanych wyników badań. Przy potwierdzonych wskazaniach lekarz wystawia receptę elektroniczną, którą można zrealizować w aptece.
