Aethoxysklerol 0,5%: skład i postać farmaceutyczna
Aethoxysklerol 0,5% to roztwór w ampułkach przeznaczony do podania do światła żyły. Jedna ampułka o objętości 2 ml zawiera 10, 20, 40 lub 60 mg polidokanolu: preparat jest dostępny w kilku stężeniach — 0,5%, 1%, 2% i 3%, a lekarz dobiera odpowiedni wariant w zależności od kalibru naczynia, które ma zostać poddane skleroterapii.
Poza substancją czynną roztwór zawiera 5% etanolu, co warto uwzględnić u pacjentów, u których alkohol jest z jakichkolwiek powodów niewskazany. Ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użycia: roztworu, który pozostał niewykorzystany, nie wolno stosować, nawet jeśli ampułkę otwarto całkiem niedawno.
Jak działa Aethoxysklerol 0,5%
Substancją czynną preparatu jest polidokanol, znany także jako lauromakrogol 400. Działa on drażniąco na śródbłonek naczyń krwionośnych, przez co ściana patologicznie zmienionego naczynia ulega sklerotyzacji, czyli twardnieje, a światło stopniowo zamyka się wskutek powolnego tworzenia się zakrzepu. Zmieniona żyła zostaje w ten sposób wyłączona z krążenia.
Jeśli preparat przedostanie się do tkanek otaczających ścianę naczynia, dodatkowo rozwija się obrzęk, który uciska ścianę żylakowato poszerzonej żyły od zewnątrz i wzmacnia efekt zabiegu. Polidokanol ma również działanie miejscowo znieczulające, dlatego samo wstrzyknięcie zwykle nie wiąże się z nasilonym bólem.
Wskazania do stosowania
Stężenie 0,5% jest przeznaczone do najcieńszych naczyń: stosuje się je do obliteracji bardzo drobnych żylakowato poszerzonych żył o średnicy do 1 mm oraz do obliteracji teleangiektazji — tych samych siateczek naczyniowych, które prześwitują przez skórę. Im cieńsze naczynie, tym słabszy roztwór jest potrzebny, dlatego dobór stężenia jest częścią decyzji lekarskiej, a nie życzeniem pacjenta.
Pozostałe stężenia tej samej linii są przeznaczone do naczyń o większym kalibrze i stosowane są w innych sytuacjach.
- 1% — obliteracja drobnych żylaków o średnicy od 1 do 3 mm i żył centralnych pajączków naczyniowych;
- 2% — obliteracja żylaków średniej wielkości o średnicy do 4 mm;
- 3% — obliteracja żylaków średniej wielkości o średnicy 4–8 mm, a także obliteracja guzków krwawniczych.
Sposób stosowania i dawkowanie
Z reguły nie należy przekraczać dawki 2 mg lauromakrogolu 400 na kilogram masy ciała na dobę. Dla pacjenta o masie 70 kg odpowiada to nie więcej niż 140 mg substancji czynnej. Zwykle stosowane dawki są istotnie mniejsze od wyliczonego maksimum, a rozległe żylaki zawsze leczy się w kilku sesjach, a nie podczas jednej wizyty.
Maksymalna objętość roztworu zależy od jego stężenia: im mocniejszy roztwór, tym mniej mililitrów mieści się w dopuszczalnej dawce dobowej.
| Stężenie roztworu | Maksymalna objętość dla pacjenta o masie 70 kg |
|---|---|
| 0,5% | 28 ml |
| 1% | 14 ml |
| 2% | 7 ml |
| 3% | 4,6 ml |
Objętość na jedno wstrzyknięcie
Podczas skleroterapii pajączków naczyniowych i żył centralnych pajączków naczyniowych podaje się donaczyniowo 0,1–0,2 ml roztworu w zależności od powierzchni opracowywanego obszaru. Podczas skleroterapii żył siatkowatych i niewielkich żylaków podaje się 0,1–0,3 ml w zależności od wielkości żyły. U pacjentów ze skłonnością do reakcji alergicznych podczas pierwszego leczenia wykonuje się nie więcej niż jedno wstrzyknięcie; w kolejnych sesjach, kierując się uzyskaną odpowiedzią, można wykonać kilka wstrzyknięć, nie przekraczając dawki maksymalnej.
Technika podania i kompresja po zabiegu
Wstrzyknięcia wykonuje się wyłącznie dożylnie i tylko w nogę, która znajduje się w pozycji poziomej lub jest uniesiona o około 30–45 stopni powyżej poziomu. Po opracowaniu miejsca wkłucia zakłada się opatrunek uciskowy lub pończochę elastyczną, a następnie pacjent powinien pochodzić około 30 minut, najlepiej niedaleko gabinetu. Po skleroterapii pajączków naczyniowych kompresję stosuje się 2–3 dni, w pozostałych przypadkach — 5–7 dni; przy rozległych żylakach zaleca się dłuższe leczenie uciskowe. Powodzenie skleroterapii w dużej mierze zależy właśnie od starannego przestrzegania reżimu kompresyjnego po zabiegu.
Przeciwwskazania
Preparatu nie stosuje się przy nadwrażliwości na jego składniki oraz przy wysokiej gorączce. Obliteracji żylaków nie wykonuje się u pacjentów unieruchomionych, a także przy ciężkich zaburzeniach krążenia, zapaleniu wsierdzia lub mięśnia sercowego, przy niepoddających się leczeniu niewydolności serca i nadciśnieniu tętniczym.
- obrzęk kończyn uniemożliwiający założenie opatrunku uciskowego;
- angiopatie cukrzycowe;
- podeszły wiek z ograniczonymi możliwościami poruszania się, a także wyniszczenie pacjenta;
- nieleczona lub niepoddająca się leczeniu astma oskrzelowa i ciężkie choroby układu oddechowego;
- ostry stan zapalny w okolicy odbytu — jeśli planowana jest obliteracja guzków krwawniczych.
Preparatu nie wolno podawać dotętniczo: grozi to rozwojem martwicy. W celach kosmetycznych nie stosuje się go u pacjentów z zaburzeniami krążenia tętniczego lekkiego i średniego stopnia nasilenia.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Obliteracji rozległych żylaków nie przeprowadza się podczas jednego zabiegu — zakres interwencji rozkłada się na kilka sesji. U pacjentów ze znaną nadwrażliwością na leki podczas pierwszego zabiegu obliteracji wykonuje się nie więcej niż jedno wstrzyknięcie; przy kolejnym zabiegu preparat można już podawać w kilku wstrzyknięciach.
W okolicy stawu skokowego stosuje się wyłącznie niewielkie ilości roztworu o małym stężeniu: tutaj szczególnie wysokie jest ryzyko niezamierzonego podania preparatu do tętnicy. Po chirurgicznym usunięciu żylakowato zmienionych żył głównych w znieczuleniu ogólnym, przed obliteracją ich dopływów należy zachować dwudniową przerwę. Osobne ostrzeżenie dotyczy twarzy: zastosowanie preparatu w tej okolicy może spowodować odwrócenie kierunku ciśnienia w tętnicach i w konsekwencji trwałe zaburzenia widzenia.
Interakcje z innymi lekami
Informacje o interakcjach sprowadzają się do jednego, ale klinicznie istotnego ostrzeżenia: jednoczesne stosowanie z innymi środkami znieczulającymi może prowadzić do zahamowania czynności serca. Polidokanol sam ma działanie miejscowo znieczulające, a przy połączeniu z innymi lekami tej grupy efekty się sumują.
Praktyczny wniosek jest prosty: przed zabiegiem lekarz powinien wiedzieć o wszystkich lekach, które pacjent przyjmuje lub otrzymywał na krótko przed skleroterapią, w tym o środkach do znieczulenia miejscowego i ogólnego.
Ciąża i karmienie piersią
W okresie ciąży preparat może być stosowany wyłącznie w przypadku wyraźnej konieczności. Decyzję podejmuje lekarz, oceniając, na ile zabieg jest rzeczywiście wskazany właśnie teraz i czy można go odłożyć.
Kobiety karmiące piersią powinny przerwać karmienie na 2–3 dni po zastosowaniu preparatu.
Działania niepożądane
Bardzo często w miejscu zastosowania rozwija się hiperpigmentacja — ciemnienie skóry wzdłuż opracowanego naczynia. Często obserwuje się zapalenie żył powierzchownych, zapalenie tkanek wokół żyły, zakrzepowe zapalenie żył i martwicę tkanek w miejscu podania preparatu.
- bardzo rzadko: skórne reakcje nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, reakcje przypominające astmę;
- sporadycznie: zapaść, zawroty głowy, zaburzenia oddychania, zaburzenia widzenia;
- sporadycznie: nudności, miejscowe zaburzenia czucia, metaliczny posmak w ustach, uczucie ucisku w klatce piersiowej;
- ponowne krwawienie w miejscu wstrzyknięcia;
- niewielkie bolesne ogniska martwicy błony śluzowej, gojące się w ciągu kilku dni.
Przy obliteracji guzków krwawniczych, zwłaszcza położonych w pobliżu gruczołu krokowego lub moczowodu u mężczyzn, w okolicy wstrzyknięcia lub w okolicy gruczołu krokowego może wystąpić przemijający ból utrzymujący się do trzech dni; rzadko towarzyszą mu przemijające zaburzenia erekcji. O wstrząsie anafilaktycznym, zaburzeniach oddychania i nagłym pogorszeniu widzenia należy natychmiast powiadomić personel medyczny — reakcje te wymagają pomocy w trybie pilnym.
Jak otrzymać receptę na Aethoxysklerol 0,5% online
Aethoxysklerol 0,5% to lek na receptę, który podaje lekarz: ocenia on stan żył, wyklucza przeciwwskazania i dobiera stężenie roztworu, objętość wstrzyknięcia oraz reżim kompresji. Dlatego przepisanie leku zawsze poprzedza konsultacja lekarska.
Dolegliwości, choroby współistniejące i przyjmowane leki można omówić podczas konsultacji online, a przy istnieniu wskazań lekarz wystawia receptę elektroniczną, którą można zrealizować w wybranej aptece.
