Zarejestruj się w panelu osobistym i otrzymaj 10% rabatu!Przejdź

Actimodan - ulotka, cena, sposób stosowania i przeciwwskazania leku

Actimodan w narkolepsji. Poznaj szczegółowe wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie i aktualne ceny, kup receptę na lek online

sie 13, 2026

Actimodan: skład i postać farmaceutyczna

Jedna tabletka Actimodan zawiera 100 mg modafinilu. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego, tabletkę należy połykać w całości.

W skład tabletek wchodzi laktoza, dlatego leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Sodu tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg), czyli lek uznaje się za praktycznie niezawierający sodu.

Jak działa Actimodan

Modafinil zwiększa stan czuwania u różnych gatunków biologicznych, w tym u człowieka. Dokładny mechanizm tego działania pozostaje nieznany. W badaniach przedklinicznych modafinil wykazywał słaby lub klinicznie nieistotny wpływ na receptory uczestniczące w regulacji snu i czuwania — adenozynowe, benzodiazepinowe, dopaminowe, GABA, histaminowe, melatoninowe, noradrenalinowe, oreksynowe i serotoninowe.

Modafinil nie hamuje aktywności cyklazy adenylanowej, katecholo-O-metylotransferazy, dekarboksylazy kwasu glutaminowego, MAO-A i MAO-B, syntazy tlenku azotu, fosfodiesteraz II–VI oraz hydroksylazy tyrozynowej. Bezpośrednim agonistą receptorów dopaminowych również nie jest, jednak dane uzyskane in vivo i in vitro wskazują, że modafinil wiąże się z transporterem dopaminy i hamuje wychwyt zwrotny dopaminy. Zwiększające czuwanie działanie modafinilu jest znoszone przez antagonistów receptorów D1/D2, co wskazuje na pośredni efekt agonistyczny.

Wskazania do stosowania

Actimodan jest wskazany u dorosłych w leczeniu nadmiernej senności związanej z narkolepsją — zarówno z katapleksją, jak i bez niej. Nadmierną senność definiuje się jako trudność w utrzymaniu stanu czuwania i zwiększone ryzyko zaśnięcia w nieodpowiednich sytuacjach.

Leczenie powinien rozpoczynać lekarz posiadający odpowiednią wiedzę o tych zaburzeniach albo jest ono prowadzone pod jego nadzorem. Rozpoznanie narkolepsji ustala się zgodnie z zaleceniami Międzynarodowej Klasyfikacji Zaburzeń Snu (ICSD2). Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Sposób stosowania i dawkowanie

Zalecana początkowa dawka dobowa wynosi 200 mg. Całą dawkę dobową można przyjąć jednorazowo rano albo podzielić na dwa przyjęcia — rano i w południe, w zależności od oceny stanu pacjenta przez lekarza i odpowiedzi na leczenie. Jeśli reakcja na początkową dawkę 200 mg jest niewystarczająca, stosuje się dawki do 400 mg na dobę w jednym lub dwóch przyjęciach.

Grupa pacjentówDawka modafinilu
Dorośli, początek leczenia200 mg na dobę jednorazowo rano lub w dwóch przyjęciach
Niewystarczająca odpowiedź na dawkę początkowądo 400 mg na dobę w jednym lub dwóch przyjęciach
Pacjenci powyżej 65 latrozpoczynają od 100 mg na dobę
Ciężkie zaburzenia czynności wątrobydawkę zmniejsza się o połowę
Zaburzenia czynności nerekdanych do oceny bezpieczeństwa jest za mało
Dzieci i młodzież poniżej 18 latleku nie stosuje się

Czas trwania leczenia

Stan pacjenta należy okresowo kontrolować i klinicznie oceniać konieczność kontynuacji terapii. Lekarzom przepisującym modafinil na długi okres zaleca się regularne weryfikowanie zasadności takiego leczenia u konkretnego pacjenta: długotrwała skuteczność modafinilu (powyżej 9 tygodni) nie była badana. U pacjentów powyżej 65 lat danych jest niewiele, a ze względu na możliwe zmniejszenie klirensu i zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki.

Przeciwwskazania

Actimodan jest przeciwwskazany przy nadwrażliwości na modafinil lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku. Inne przeciwwskazania to niekontrolowane nadciśnienie tętnicze umiarkowanego lub ciężkiego stopnia oraz zaburzenia rytmu serca.

Leku nie należy stosować przy rzadkiej dziedzicznej nietolerancji galaktozy, braku laktazy lub zespole złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Ze względu na bezpieczeństwo i skuteczność modafinil nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat: badań kontrolowanych w tej grupie wiekowej nie prowadzono, a ryzyko ciężkich reakcji skórnych i psychiatrycznych działań niepożądanych pozostaje.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Modafinil stosuje się wyłącznie u pacjentów, u których przeprowadzono pełną diagnostykę nadmiernej senności i u których rozpoznanie narkolepsji ustalono według kryteriów diagnostycznych ICSD2. Taka diagnostyka obejmuje zwykle nie tylko zebranie wywiadu, ale też rejestrację parametrów snu w warunkach laboratoryjnych oraz wykluczenie innych możliwych przyczyn obserwowanej hipersomnii.

  • ciężka wysypka, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i polekowa wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), występuje zwykle w ciągu 1–5 tygodni od rozpoczęcia leczenia; przy pierwszych objawach wysypki leczenie przerywa się i nie wznawia;
  • reakcje wielonarządowej nadwrażliwości — z reguły gorączka i wysypka z zajęciem innych narządów, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, nieprawidłowe próby wątrobowe, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, świąd i ogólne osłabienie — wymagają natychmiastowego przerwania przyjmowania;
  • zaburzenia psychiczne: myśli i próby samobójcze, objawy psychotyczne i maniakalne, omamy, urojenia, zachowania agresywne lub wrogie, nasilenie lęku — konieczna jest kontrola przy każdym doborze dawki, a następnie regularnie;
  • ostrożność przy psychozie, depresji, pobudzeniu maniakalnym, nasilonym zaburzeniu lękowym, bezsenności, nadużywaniu alkoholu lub substancji psychoaktywnych w wywiadzie; pacjentów z nasilonym zaburzeniem lękowym leczy się wyłącznie w placówce specjalistycznej;
  • EKG przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wszystkim pacjentom, a w trakcie terapii regularnie kontroluje się ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca;
  • modafinil odstawia się w razie wystąpienia zaburzeń rytmu albo umiarkowanego lub ciężkiego nadciśnienia tętniczego i nie wznawia do zakończenia diagnostyki i leczenia;
  • u kobiet w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia wprowadza się program antykoncepcji, przy czym alternatywne lub dodatkowe metody stosuje się jeszcze przez dwa miesiące po odstawieniu leku;
  • możliwości rozwoju uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu nie można całkowicie wykluczyć.

Modafinil nie zastępuje snu: pacjent powinien przestrzegać właściwej higieny snu, której jednym z elementów może stać się analiza spożycia kofeiny. Osoby z patologiczną sennością należy uprzedzić, że poziom czuwania może nie wrócić do normy; takich pacjentów regularnie ocenia się ponownie i w razie potrzeby zaleca powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i innej potencjalnie niebezpiecznej działalności. Działania niepożądane — nieostre widzenie lub zawroty głowy — również mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Lek nie jest wskazany przy przeroście lewej komory, sercu płucnym w wywiadzie, a także przy wypadaniu płatka zastawki mitralnej, jeśli wcześniej podczas stosowania stymulantów OUN u pacjenta rozwinął się zespół wypadania.

Interakcje z innymi lekami

Modafinil indukuje CYP3A4/5 i może przyspieszać własny metabolizm, jednak efekt ten jest niewielki i najprawdopodobniej nie ma następstw klinicznych. Silne induktory enzymów CYP, takie jak karbamazepina i fenobarbital, mogą zmniejszać stężenie modafinilu w osoczu. Sam modafinil może hamować CYP2C19 i osłabiać CYP2C9, przez co klirens szeregu leków się zmniejsza.

  • fenytoina: klirens może się zmniejszać, konieczna jest kontrola objawów toksyczności, a po rozpoczęciu lub przerwaniu przyjmowania modafinilu wskazane jest ponowne oznaczenie stężenia fenytoiny w osoczu;
  • warfaryna: klirens może się zmniejszać, dlatego w pierwszych dwóch miesiącach leczenia i po zmianie dawki modafinilu regularnie kontroluje się czas protrombinowy;
  • steroidowe środki antykoncepcyjne: skuteczność może się zmniejszać, potrzebne są alternatywne lub dodatkowe metody antykoncepcji, w tym przez dwa miesiące po odstawieniu modafinilu;
  • trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: u pacjentów z niedoborem CYP2D6 (około 10% populacji rasy białej) mogą być potrzebne mniejsze dawki leku przeciwdepresyjnego;
  • diazepam, propranolol, omeprazol: klirens może się zmniejszać, w związku z czym czasem konieczne jest zmniejszenie dawki tych leków;
  • substraty CYP3A4/5 z istotną eliminacją presystemową — cyklosporyna, inhibitory proteazy HIV, buspiron, triazolam, midazolam, większość antagonistów kanałów wapniowych i statyn: możliwe jest zmniejszenie ich stężenia we krwi.

Opisano przypadek zmniejszenia stężenia cyklosporyny o 50% u pacjenta, któremu dodatkowo przepisano modafinil. In vitro w ludzkich hepatocytach obserwowano indukcję aktywności CYP1A2, CYP2B6 i CYP3A4/5; jeśli zjawisko to zachodzi również w organizmie, stężenie leków metabolizowanych przez te enzymy może się zmniejszać, a wraz z nim ich skuteczność terapeutyczna.

Ciąża i karmienie piersią

Dane dotyczące stosowania modafinilu u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze. Leku nie zaleca się stosować w czasie ciąży, a także u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Ponieważ modafinil może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, konieczne są alternatywne dodatkowe metody zapobiegania ciąży.

Na podstawie danych farmakodynamicznych i toksykologicznych uzyskanych u zwierząt stwierdzono przenikanie modafinilu i jego metabolitów do mleka. W okresie karmienia piersią leku nie należy stosować. Dane dotyczące wpływu na płodność nie są dostępne.

Działania niepożądane

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występuje on bardzo często. Często obserwuje się nerwowość, bezsenność, lęk, depresję, zaburzenia myślenia, splątanie, drażliwość, zawroty głowy, senność, parestezje, nieostre widzenie, tachykardię, kołatanie serca, rozszerzenie naczyń, zmniejszenie apetytu, ból brzucha, nudności, suchość w jamie ustnej, biegunkę, niestrawność, zaparcie, ogólne osłabienie i ból w klatce piersiowej. Często wykrywa się również nieprawidłowości wskaźników czynności wątroby z zależnym od dawki zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej i γ-glutamylotransferazy.

  • niezbyt często: eozynofilia, leukopenia, hiperglikemia, hipercholesterolemia, cukrzyca, zwiększenie apetytu;
  • niezbyt często: zaburzenia snu, chwiejność emocjonalna, zmniejszenie popędu płciowego, wrogość, agresja, myśli samobójcze, nadmierna aktywność psychoruchowa;
  • niezbyt często: skurcze dodatkowe, zaburzenia rytmu serca, bradykardia, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, duszność, nasilenie kaszlu, krwawienie z nosa;
  • niezbyt często: dyskineza, zwiększenie napięcia mięśniowego, zaburzenia pamięci, migrena, drżenie, zaburzenia koordynacji ruchów i mowy, zaburzenia smaku;
  • rzadko: omamy, mania, psychoza; z nieznaną częstością — urojenia;
  • częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości z gorączką, wysypką, powiększeniem węzłów chłonnych i objawami zajęcia innych narządów, anafilaksja;
  • częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne — rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i zespół DRESS.

W razie wystąpienia wysypki, objawów wielonarządowej nadwrażliwości, objawów psychotycznych lub maniakalnych, myśli samobójczych przyjmowanie leku należy natychmiast przerwać i zwrócić się po pomoc medyczną.

Przedawkowanie

Objawy najczęściej towarzyszące przedawkowaniu modafinilu — zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami — obejmują bezsenność i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego: niepokój ruchowy, dezorientację, splątanie, pobudzenie psychiczne i omamy. Ze strony układu pokarmowego możliwe są nudności i biegunka, ze strony układu sercowo-naczyniowego — tachykardia, bradykardia, zwiększenie ciśnienia tętniczego i ból w klatce piersiowej.

Przy przedawkowaniu należy rozważyć sprowokowanie wymiotów i płukanie żołądka. Wskazane są hospitalizacja i obserwacja stanu psychoruchowego, a także kontrola lub obserwacja układu sercowo-naczyniowego do ustąpienia objawów.

Jak otrzymać receptę na Actimodan online

Actimodan jest wydawany na receptę, a leczenie rozpoczyna i kontroluje lekarz: lek przepisuje się wyłącznie przy potwierdzonej narkolepsji, ma on przeciwwskazania sercowo-naczyniowe i psychiatryczne oraz wymaga dostosowania dawki przy ciężkim zaburzeniu czynności wątroby i w wieku powyżej 65 lat.

Podczas konsultacji online lekarz ustali charakter senności, wyniki przeprowadzonej diagnostyki, choroby współistniejące i przyjmowane leki. W razie wskazań wystawia receptę elektroniczną, którą można zrealizować w wybranej aptece.

Zamów receptę na Actimodan

Dowiedz się więcejZamów receptę na Actimodan

Zamów receptę na Actimodan

Dowiedz się więcejZamów receptę na Actimodan