Accupro® 20 - ulotka, cena, sposób stosowania i przeciwwskazania leku

Accupro® 20: skład i postać farmaceutyczna

Accupro® 20 jest dostępny w postaci tabletek powlekanych. Jedna tabletka zawiera 21,664 mg chlorowodorku chinaprylu, co odpowiada 20 mg chinaprylu. W linii preparatu dostępne są także inne dawki: 5,416 mg, 10,832 mg i 43,328 mg chlorowodorku chinaprylu, co odpowiada 5 mg, 10 mg i 40 mg chinaprylu, dzięki czemu dawkę można zwiększać stopniowo, bez zmiany leku.

Oprócz substancji czynnej tabletka zawiera substancje pomocnicze, m.in. węglan magnezu i laktozę. Węglan magnezu ma znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu z tetracykliną, natomiast laktoza — u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy: dla nich preparat jest nieodpowiedni.

Jak działa Accupro® 20

Chlorowodorek chinaprylu jest solą chinaprylu, który stanowi etylowy ester chinaprylatu, niesulfhydrylowego inhibitora enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Substancją czynną jest właśnie chinaprylat: hamuje on tworzenie angiotensyny II — substancji zwężającej naczynia krwionośne. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym przyjmowanie od 10 do 40 mg obniża ciśnienie zarówno w pozycji siedzącej, jak i stojącej, minimalnie wpływając na częstość akcji serca. Działanie rozpoczyna się w ciągu godziny i osiąga maksimum mniej więcej po 2–4 godzinach od podania.

Badania hemodynamiczne wykazały, że obniżenie ciśnienia wiąże się ze zmniejszeniem oporu naczyń obwodowych i nerkowych. Wskaźnik sercowy, przepływ nerkowy, szybkość przesączania kłębuszkowego i frakcja filtracyjna zmieniają się w niewielkim stopniu lub wcale. U pacjentów z niewydolnością serca preparat zmniejsza opór obwodowy, średnie, skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze oraz ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, a zwiększa pojemność minutową serca.

• efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymuje się przez pełne 24 godziny między dawkami i pozostaje stabilny podczas długotrwałego leczenia;
• u części pacjentów na rozwinięcie maksymalnego efektu potrzeba około dwóch tygodni terapii;
• tiazydowe leki moczopędne i beta-adrenolityki nasilają działanie chinaprylu silniej, niż każdy z tych leków stosowany osobno;
• w chorobie niedokrwiennej serca poprawia się funkcja śródbłonka tętnic dzięki zwiększeniu dostępności tlenku azotu.

Wskazania do stosowania

Pierwszym wskazaniem jest nadciśnienie tętnicze samoistne, czyli pierwotne. Chinapryl jest skuteczny zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów oraz z beta-adrenolitykami, dlatego jest stosowany zarówno na początku leczenia podwyższonego ciśnienia, jak i u tych pacjentów, u których jeden lek okazał się niewystarczający.

Drugim wskazaniem jest zastoinowa niewydolność serca. W tym przypadku chinapryl pełni rolę leku wspomagającego i jest stosowany razem z lekami moczopędnymi i/lub glikozydami naparstnicy. Decyzję podejmuje lekarz, oceniając ciśnienie tętnicze, czynność nerek oraz już stosowaną terapię.

Sposób podawania i dawkowanie

W nadciśnieniu tętniczym u pacjentów, którzy nie przyjmują leków moczopędnych, zalecana dawka początkowa wynosi 10 lub 20 mg na dobę. W zależności od efektu dawkę zwiększa się poprzez jej podwajanie do dawki podtrzymującej — 20 lub 40 mg na dobę, raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych, z czterotygodniowymi odstępami między zmianami. U większości pacjentów udaje się kontrolować ciśnienie jednym podaniem na dobę; maksymalna stosowana dawka wynosiła 80 mg na dobę. Jeśli pacjent nadal przyjmuje leki moczopędne, dawka początkowa chinaprylu wynosi 5 mg.

Zastoinowa niewydolność serca

Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz lub dwa razy na dobę. Po pierwszej dawce pacjenta obserwuje się dokładnie: możliwe jest nadmierne obniżenie ciśnienia. Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększa się ją do dawki skutecznej — zazwyczaj od 10 do 40 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych, razem z wcześniej stosowanymi lekami.

Zaburzenia czynności nerek i podeszły wiek

Wydalanie chinaprylu zależy od czynności nerek, dlatego dawkę początkową dobiera się na podstawie klirensu kreatyniny. Jeśli jest ona dobrze tolerowana, od kolejnego dnia preparat można przyjmować w dwóch dawkach podzielonych. Przy braku niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek dawkę zwiększa się w odstępach tygodniowych. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie od 10 mg raz na dobę. Brak zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci.

Klirens kreatyniny, ml/min	Dawka początkowa chinaprylu
powyżej 60	10 mg
30–60	5 mg
10–30	2,5 mg
poniżej 10	dane są niewystarczające do sformułowania zaleceń dotyczących dawkowania

Przeciwwskazania

Leku nie stosuje się w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Pozostałe przeciwwskazania związane są z właściwościami klasy inhibitorów ACE oraz ze specyfiką krążenia krwi w niektórych wadach serca.

• obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE;
• wrodzony i/lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy;
• drugi i trzeci trymestr ciąży;
• zwężenie dróg odpływu krwi z lewej komory serca;
• jednoczesne stosowanie preparatów zawierających aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek przy przesączaniu kłębuszkowym poniżej 60 ml/min/1,73 m².

W Charakterystyce zaznaczono osobno, że preparatu nie należy stosować w stenozie aortalnej. Doświadczenie stosowania u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, gdy klirens kreatyniny jest poniżej 10 ml/min, jest niewystarczające, dlatego u takich pacjentów lek również nie jest zalecany.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Objawowa hipotensja w niepowikłanym nadciśnieniu tętniczym obserwowana była rzadko, jednak jej prawdopodobieństwo jest większe przy zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej: w trakcie terapii lekami moczopędnymi, diety ubogosodowej, dializy, biegunki lub wymiotów, a także w ciężkim nadciśnieniu reninozależnym. W razie gwałtownego spadku ciśnienia pacjenta układa się na plecach i w razie potrzeby podaje dożylnie roztwór soli fizjologicznej. Przemijająca hipotensja nie stanowi przeciwwskazania do kontynuacji leczenia, ale warto rozważyć zmniejszenie dawki chinaprylu lub leku moczopędnego.

• w niewydolności serca leczenie rozpoczyna się pod nadzorem lekarza, szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach i przy zwiększaniu dawki;
• podobna ostrożność jest konieczna w chorobie niedokrwiennej serca i chorobach naczyń mózgowych, w których gwałtowny spadek ciśnienia grozi zawałem lub udarem;
• podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron nie jest zalecana ze względu na ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i zaburzenia czynności nerek;
• w nefropatii cukrzycowej nie dopuszcza się łączenia inhibitora ACE z antagonistą receptora angiotensyny II;
• w kolagenozach i zaburzeniach czynności nerek wskazana jest kontrola liczby leukocytów: opisywano agranulocytozę i zahamowanie czynności szpiku;
• odczulanie jadem owadów podczas terapii inhibitorami ACE może być związane z reakcjami anafilaktoidalnymi;
• hemodializa z użyciem błon typu AN69 i afereza lipoprotein o małej gęstości zwiększają ryzyko reakcji anafilaktoidalnych;
• tabletki zawierają laktozę, a zdolność prowadzenia pojazdów może się pogorszyć, szczególnie na początku leczenia.

Obrzęk naczynioruchowy

W przypadku pojawienia się świstającego oddechu, obrzęku twarzy, języka lub głośni lek natychmiast się odstawia i obserwuje pacjenta do ustąpienia obrzęku. Obrzęk ograniczony do twarzy i warg zwykle ustępuje samoistnie, a objawy łagodzą leki przeciwhistaminowe. Obrzęk krtani może zakończyć się zgonem: w razie zagrożenia niedrożnością dróg oddechowych niezwłocznie podaje się podskórnie 0,3–0,5 ml roztworu adrenaliny 1:1000. Opisywano także obrzęk naczynioruchowy jelit, objawiający się bólem brzucha.

Nerki, wątroba i metabolizm

U pacjentów predysponowanych zahamowanie układu renina–angiotensyna–aldosteron zmienia czynność nerek: w ciężkiej niewydolności serca możliwe są skąpomocz, narastająca azotemia i rzadko ostra niewydolność nerek. W zwężeniu tętnic nerkowych i przy jednoczesnym stosowaniu z lekami moczopędnymi często obserwuje się zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zazwyczaj odwracalne po odstawieniu leku. W chorobach wątroby opisywano cholestatyczną żółtaczkę przechodzącą w piorunującą martwicę wątroby, dlatego w przypadku żółtaczki lub zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych lek należy odstawić. Możliwy jest wzrost stężenia potasu w surowicy oraz hipoglikemia u chorych na cukrzycę, dlatego w pierwszych miesiącach zaleca się kontrolę glikemii.

Interakcje z innymi lekami

Ponieważ preparat zawiera węglan magnezu, jednoczesne podawanie z tetracykliną zmniejsza wchłanianie tej ostatniej o 28–37%. Należy to uwzględnić i w miarę możliwości rozdzielać czasowo przyjmowanie leków. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać biodostępność samego chinaprylu, natomiast chinapryl nie wywierał istotnego wpływu na farmakokinetykę atorwastatyny.

• leki moczopędne, zwłaszcza niedawno włączone, nasilają obniżenie ciśnienia po pierwszej dawce: ich stosowanie przerywa się na kilka dni lub rozpoczyna od mniejszej dawki chinaprylu;
• leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), preparaty potasu i zamienniki soli zawierające potas wymagają kontroli stężenia potasu w surowicy;
• kotrimoksazol (sulfametoksazol z trimetoprimem) u osób w podeszłym wieku i przy niewydolności nerek powodował ciężką hiperkaliemię;
• lit — możliwy wzrost jego stężenia i objawy toksyczności, konieczna jest kontrola laboratoryjna;
• niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym inhibitory COX-2, osłabiają efekt przeciwnadciśnieniowy i u osób starszych lub odwodnionych mogą pogarszać czynność nerek;
• inhibitory mTOR (temsyrolimus) i inhibitory DPP-4 (wildagliptyna) zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego;
• allopurynol, leki cytostatyczne, immunosupresyjne i prokainamid zwiększają ryzyko leukopenii.

Alkohol, barbiturany i opioidy nasilają hipotonię ortostatyczną, a inne leki przeciwnadciśnieniowe działają addytywnie. Podczas dużych zabiegów operacyjnych i znieczulenia lekami obniżającymi ciśnienie możliwa jest hipotensja, którą koryguje się zwiększeniem objętości płynów.

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie jest zalecane, a w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane. Wyniki badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka działania teratogennego w pierwszym trymestrze są niejednoznaczne, ale nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Kobietom planującym ciążę wcześniej dobiera się inny lek przeciwnadciśnieniowy o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa, a po stwierdzeniu ciąży leczenie natychmiast się przerywa.

Ekspozycja w drugim i trzecim trymestrze może działać toksycznie na płód — upośledzenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki — oraz na noworodka, u którego możliwe są niewydolność nerek, hipotensja i hiperkaliemia. W takim przypadku zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu, a dziecko powinno być monitorowane. Chinapryl przenika do mleka kobiecego w bardzo małych ilościach, jednak w przypadku karmienia wcześniaków nie zaleca się jego stosowania w pierwszych tygodniach po porodzie; u starszych dzieci decyzję podejmuje się indywidualnie.

Działania niepożądane

Często obserwuje się zapalenie gardła i nieżyt nosa, hiperkaliemię, bezsenność, zawroty głowy, ból głowy i parestezje, obniżenie ciśnienia, kaszel i duszność, nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność i bóle brzucha, bóle pleców i mięśni, bóle w klatce piersiowej, zmęczenie i astenia, a także zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi. Odchylenia laboratoryjne częściej występują przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i zazwyczaj z czasem ulegają zmniejszeniu.

• niezbyt często: zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zakażenia dróg moczowych, nerwowość, depresja, dezorientacja, senność;
• niezbyt często: kołatanie serca, dławica piersiowa, tachykardia, zawał mięśnia sercowego, rozszerzenie naczyń, przemijający atak niedokrwienny;
• niezbyt często: szumy uszne, pogorszenie widzenia, suchość w ustach, wzdęcia, świąd, wysypka, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioruchowy, impotencja;
• rzadko: zaburzenia równowagi, omdlenia, skurcz oskrzeli, zaburzenia smaku, zaparcia, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca;
• bardzo rzadko: niewyraźne widzenie, niedrożność jelit, wysypka łuszczycopodobna;
• częstość nieznana: neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu;
• częstość nieznana: zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, zespół Stevensa–Johnsona, zapalenie złuszczające skóry, martwica naskórka, nadwrażliwość na światło;
• częstość nieznana: zaburzenia krążenia mózgowego, hipotonia ortostatyczna.

Najbardziej niebezpieczne są obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych, który rzadko prowadził do ich niedrożności i zgonu, a także zapalenie trzustki i ciężkie reakcje skórne. Zmianom skórnym mogą towarzyszyć gorączka, bóle mięśni i stawów, zapalenie naczyń i błon surowiczych, eozynofilia i przyspieszone OB. W przypadku takich objawów należy przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną.

Przedawkowanie

Średnia dawka śmiertelna chinaprylu po podaniu doustnym u myszy i szczurów wynosi od 1440 do 4280 mg/kg masy ciała. Brak danych dotyczących leczenia przedawkowania u ludzi. Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania chinaprylu jest ciężkie obniżenie ciśnienia tętniczego.

W takiej sytuacji podaje się dożylnie roztwór soli fizjologicznej, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Hemodializa i dializa otrzewnowa mają niewielki wpływ na eliminację chinaprylu i chinaprylatu, dlatego nie są skuteczne w usuwaniu leku z organizmu.

Jak uzyskać receptę na Accupro® 20 online

Do uzyskania recepty na Accupro® 20 konieczna jest konsultacja lekarska: lek ma przeciwwskazania, wymaga dostosowania dawki do czynności nerek i nie ze wszystkimi lekami może być łączony. Lekarz oceni poziom ciśnienia tętniczego, choroby współistniejące i aktualnie stosowane preparaty.

Konsultacja online umożliwia omówienie tego na odległość, a w przypadku istnienia wskazań lekarz wystawia e-receptę, którą można zrealizować w wybranej aptece.