Piramil 5 mg - ინსტრუქცია, ფასი, გამოყენების წესი და უკუჩვენებები

Piramil 5 mg: შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

Piramil არის რამიპრილის ტაბლეტები, რომლებიც გამოდის ოთხ დოზირებაში: 1,25 მგ, 2,5 მგ, 5 მგ და 10 მგ. ეს არ არის მარკეტინგული მრავალფეროვნება: რამიპრილს თითქმის არასოდეს ნიშნავენ მაშინვე საბოლოო დოზით, მას საფეხურებით აღწევენ და ყოველი შეფუთვა თავის საფეხურს შეესაბამება. Piramil 5 mg შუა საფეხურია, რომელზეც დაახლოებით ერთი თვის ტიტრაციის შემდეგ გადიან და რომელზეც პაციენტების ნაწილი რჩება, ნაწილი კი ათ მილიგრამამდე მიდის.

ტაბლეტის მიღებას ურჩევენ ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს. საკვები ბიოშეღწევადობაზე არ მოქმედებს, ამიტომ მისი მიღება შეიძლება ჭამამდე, ჭამის დროს ან შემდეგ; ტაბლეტს სითხით ყლაპავენ, მაგრამ არ ღეჭავენ და არ ანაწევრებენ.

როგორ მოქმედებს Piramil 5 mg

შიგნით მიღების შემდეგ რამიპრილი სწრაფად შეიწოვება საჭმლის მომნელებელი ტრაქტიდან და ღვიძლში გარდაიქმნება აქტიურ ფორმად — რამიპრილატად. ეს არის ხანგრძლივად მოქმედი აპფ ინჰიბიტორი, ფერმენტისა, რომელიც ანგიოტენზინ I -ს ანგიოტენზინ II -ად აქცევს. შედეგად პლაზმაში ეცემა ანგიოტენზინ II -ის კონცენტრაცია, იზრდება პლაზმის რენინის აქტივობა, მცირდება ალდოსტერონის გამოყოფა და მთელი რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონული სისტემა ჩახშობილი აღმოჩნდება. წნევა ქვეითდება პერიფერიული სისხლძარღვების გაფართოებისა და სისხლძარღვთა წინააღმდეგობის შემცირების ხარჯზე — და არა იმის გამო, რომ გული სუსტად მუშაობს.

ამ ფერმენტს მეორე სახელიც აქვს — კინინაზა II — და სწორედ ის ხსნის კლასის ყველაზე ცნობილ გვერდით ეფექტს. ბრადიკინინის დაშლით აპფ მონაწილეობს კალიკრეინ-კინინ-პროსტაგლანდინის სისტემაში; როცა ფერმენტი დაბლოკილია, ბრადიკინინი გროვდება, აქედან კი მშრალი, დამაძაბუნებელი ხველა და იშვიათად ანგიონევროზული შეშუპება. რამიპრილატის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში მიღებიდან 2–4 საათზე მოდის, შეწოვა 50 -დან 60% -მდე მერყეობს, ცილებთან შეკავშირება რამიპრილისთვის 73% -ია, რამიპრილატისთვის 56%; ნივთიერება თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება და ძირითადად თირკმლებით გამოიყოფა.

ჩვენებები

რამიპრილის ჩვენებები ოთხ აზრობრივ ჯგუფად იყოფა და მხოლოდ პირველი ეხება წნევის დაქვეითებას როგორც ასეთს; დანარჩენი სისხლძარღვების, თირკმლებისა და ინფარქტის შემდეგ გულის დაცვაზეა. აქედან პარადოქსი, ბევრი პაციენტისთვის ნაცნობი: პრეპარატს ხშირად უნიშნავენ ადამიანს, რომელსაც წნევა ისედაც ნორმაშია.

ჯგუფი	ვის კონკრეტულად
არტერიული ჰიპერტენზია	მომატებული წნევის მკურნალობა დამოუკიდებლად ან სხვა ჯგუფის ჰიპოტენზიურ საშუალებებთან ერთად
გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების პროფილაქტიკა	აშკარა ათეროსკლეროზული დაავადებისას — გულის იშემიური დაავადება, გადატანილი ინსულტი, პერიფერიული სისხლძარღვების დაავადება — ან დიაბეტისას სულ მცირე ერთი რისკის ფაქტორით
საწყისი დიაბეტური ნეფროპათია	როცა თირკმლის გორგლების დაზიანება მიკროალბუმინურიით დასტურდება
აშკარა დიაბეტური ნეფროპათია	როცა არის პროტეინურია და სულ მცირე ერთი გულ-სისხლძარღვთა რისკის ფაქტორი
აშკარა არადიაბეტური ნეფროპათია	პროტეინურიისას დღეში არანაკლებ 3 გ
სიმპტომური გულის უკმარისობა	მკურნალობა კლინიკური გამოვლინებების არსებობისას
მეორეული პროფილაქტიკა ინფარქტის შემდეგ	სიკვდილიანობის შემცირება გულის უკმარისობის კლინიკისას; პრეპარატს 48 საათის შემდეგ უერთებენ

მეორე ჯგუფის აზრი გასაშიფრია: საუბარია გულ-სისხლძარღვთა მიზეზებით ავადობისა და სიკვდილიანობის შემცირებაზე, ანუ შედეგების სტატისტიკაზე და არა აქ და ახლა თვითშეგრძნებაზე. ნეფროლოგიური ჩვენებები მსგავსადაა მოწყობილი. სწორედ ამიტომ კურსი ხანგრძლივია, მისი შეწყვეტა კი იმის გამო, რომ «არაფერი მაწუხებს», აზრს მოკლებულია.

გამოყენების წესი და დოზირება

ზოგადი პრინციპი ყველა ჩვენებისთვის ერთია: იწყებენ მცირე დოზით, აორმაგებენ მას რამდენიმე დღიდან რამდენიმე კვირამდე ინტერვალით და ჩერდებიან სამიზნეზე, ამტანობაზე ორიენტირებით. ჰიპერტენზიისას იწყებენ დღეში 2,5 მგ-ით და დოზას ყოველ 2–4 კვირაში ზრდიან სამიზნე წნევამდე, მაქსიმუმ 10 მგ, ჩვეულებრივ ერთ მიღებად. გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების პროფილაქტიკისთვისაც 2,5 მგ-ით იწყებენ, აორმაგებენ 1–2 კვირაში და კიდევ 2–3 კვირაში გადიან შემანარჩუნებელ 10 მგ-ზე. დიაბეტისას მიკროალბუმინურიით და არადიაბეტური ნეფროპათიისას სტარტი 1,25 მგ-ია, ორ კვირაში — 2,5 მგ, კიდევ ორში — 5 მგ. დიაბეტისას რისკის ფაქტორით იწყებენ 2,5 მგ-ით და 1–2 და კიდევ 2–3 კვირაში გადიან 5 და 10 მგ-ზე. სიმპტომური გულის უკმარისობისას შარდმდენით სტაბილიზებულ პაციენტებში სტარტი დღეში 1,25 მგ-ს უდრის, გაორმაგებით ყოველ 1–2 კვირაში მაქსიმალურ 10 მგ-მდე, უკეთესია ორ მიღებად.

ცალკე სქემა მოქმედებს ინფარქტის შემდეგ: სტაბილურ პაციენტს 48 საათის შემდეგ აძლევენ 2,5 მგ-ს დღეში ორჯერ სამი დღის განმავლობაში, ცუდი ამტანობისას — 1,25 მგ-ს დღეში ორჯერ ორი დღე, შემდეგ 2,5 და 5 მგ-ს; დოზას აორმაგებენ 1–3 დღის ინტერვალით შემანარჩუნებელ 5 მგ-მდე დღეში ორჯერ, ხოლო თუ 2,5 მგ-მდე დღეში ორჯერ ვერ მიდიან, მკურნალობას წყვეტენ. NYHA-ს IV კლასის შესახებ ინფარქტისთანავე მონაცემები კვლავ მწირია; თუ გადაწყვეტილება მიღებულია, იწყებენ დღეში ერთხელ 1,25 მგ-ით. დოზას ორგანოთა ფუნქციითაც ასწორებენ: კრეატინინის კლირენსისას 60 მლ/წთ-დან სტარტი ჩვეულებრივია, მაქსიმუმი 10 მგ; 30–60 -ისას მაქსიმუმი 5 მგ; 10–30 -ისას სტარტი 1,25 მგ, მაქსიმუმი 5 მგ; ჰემოდიალიზზე ციფრები იგივეა, ტაბლეტს კი სეანსიდან რამდენიმე საათში იღებენ, რადგან რამიპრილი სუსტად დიალიზდება. ღვიძლის დაავადებებისას მკურნალობას მხოლოდ ექიმის მკაცრი კონტროლით იწყებენ, დღეში 2,5 მგ-ს არ აჭარბებენ. ხანდაზმულებს საწყის დოზას 1,25 მგ-მდე უმცირებენ და უფრო ნელა ზრდიან, ბავშვებში კი უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

უკუჩვენებები

ჩამონათვალი მოკლეა და თითქმის მთლიანად ერთი მექანიზმის გარშემოა აგებული. პრეპარატს არ იყენებენ რამიპრილის, ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების ან სხვა აპფ ინჰიბიტორის მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას; წარსულში აპფ ინჰიბიტორების მიღებასთან დაკავშირებული ანგიონევროზული შეშუპებისას; მემკვიდრეობითი ან იდიოპათიური ანგიონევროზული შეშუპებისას; ჰემოდინამიკურად მნიშვნელოვანი ორმხრივი თირკმლის არტერიების სტენოზისას ან ერთადერთი თირკმლის არტერიის სტენოზისას; ასევე ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში.

თირკმლის არტერიების სტენოზი ამ ჩამონათვალში შემთხვევით არ არის. შევიწროებული არტერიის მქონე თირკმელი ფილტრაციას სწორედ ანგიოტენზინ II -ის ხარჯზე ინარჩუნებს, რომელიც გამომტან არტერიოლას ავიწროებს; მისი მოხსნით პრეპარატი ბოლო საყრდენს აცლის. იმავე მიზეზით ანგიონევროზული შეშუპების ნებისმიერი ეპიზოდი აპფ ინჰიბიტორზე წარსულში მთელ კლასს კეტავს: ბრადიკინინის დაგროვების მექანიზმი მათთვის საერთოა და ერთი პრეპარატის მეორეთი ჩანაცვლება განმეორებისგან არ იცავს.

განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები

დაკვირვების მთავარი საგანი თირკმლებია. თირკმლის უკმარისობისას შეიძლება საჭირო გახდეს ნაკლები დოზა ან უფრო იშვიათი მიღება, ხოლო თუ კრეატინინი 265 მკმოლ/ლ-ს, ანუ 3 მგ%-ს გადააჭარბებს ან საწყისთან შედარებით გაორმაგდება, განიხილავენ მოხსნას. დროულად ამოცნობილი დარღვევა ჩვეულებრივ შექცევადია. თირკმლის არტერიების სტენოზის მქონე პაციენტების ნაწილში აპფ ინჰიბიტორებზე იზრდებოდა შარდოვანა და კრეატინინი, მოხსნის შემდეგ კი ეს ცვლილებები ჩვეულებრივ გადიოდა. ვაზორენალური ჰიპერტენზიისას მძიმე ჰიპოტონიისა და თირკმლის უკმარისობის რისკი უფრო მაღალია: იწყებენ მცირე დოზებით მკაცრი კონტროლით, შარდმდენებს დროებით აუქმებენ და პირველ კვირებში თირკმლის ფუნქციას აკვირდებიან.

დაკვირვების მეორე საგანი პირველი დღეების წნევაა. გაურთულებელი ჰიპერტენზიისას სიმპტომური ჰიპოტონია იშვიათია, მაგრამ მისი ალბათობა იზრდება სითხის შემცირებული მოცულობისას: შარდმდენების, უმარილო დიეტის, დიალიზის, ფაღარათის ან ღებინების ფონზე. წნევის მნიშვნელოვანი ვარდნა აღწერილია ძირითადად მძიმე გულის უკმარისობისას მარყუჟოვანი დიურეტიკების დიდ დოზებზე ჰიპონატრიემიასთან ერთად; მოცირკულირე სისხლის მოცულობის აღდგენისა და წნევის ნორმალიზების შემდეგ მკურნალობას განაახლებენ, დოზას ფრთხილად შეარჩევენ. სიფრთხილეა საჭირო აორტის ხვრელის სტენოზისა და ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათიისას, განსაკუთრებით გამოსავალი ტრაქტის შევიწროებით. მკურნალობას არ იწყებენ ინფარქტის ადრეულ ფაზაში, გართულებულს ჰიპოტონიით სისტოლური წნევით 100 მმ ვწყ.სვ. და ნაკლები, ასევე კარდიოგენული შოკისას. პრეპარატს არ იყენებენ მაღალგამტარი მემბრანებით დიალიზისას, მაგალითად AN69, და აპკფრთიანების შხამზე დესენსიბილიზაციისას: ორივე შემთხვევაში იზრდება ანაფილაქტოიდური რეაქციების რისკი. საჭესთან ითვალისწინებენ ეპიზოდური თავბრუსხვევისა და დაღლილობის შესაძლებლობას — განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, დოზის გაზრდის შემდეგ და ალკოჰოლის ფონზე.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

რამიპრილის შეთავსება წნევის დამწევ სხვა საშუალებებთან აძლიერებს ჰიპოტენზიურ ეფექტს — ზოგჯერ სწორედ ესაა მკურნალობის მიზანი, მაგრამ კომბინაციას ექიმი არჩევს. ჰიპოტენზიურ მოქმედებას აძლიერებს აგრეთვე ალკოჰოლი, ზოგადი ანესთეზიის საშუალებები, საძილე, ანტიდეპრესანტული და ნარკოტიკული ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატები. საპირისპირო მიმართულებით მუშაობს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები და სიმპათომიმეტიკები, ამასთან არასტეროიდულებს თირკმლის უკმარისობისას დამატებით შეუძლიათ თირკმლის ფუნქციის გაუარესება.

ცალკე ყურადღებას მოითხოვს კალიუმი. რამიპრილი ამცირებს თიაზიდებით გამოწვეული ჰიპოკალიემიისა და ჰიპერურიკემიის ალბათობას და ამცირებს კალიუმის დაკარგვას სხვა შარდმდენებზე, მაგრამ თირკმლის უკმარისობისას შეუძლია პლაზმის კალიუმის მომატება. ამიტომ კალიუმის პრეპარატები, კალიუმშემნახველი შარდმდენები და მისი სხვა წყაროები, მათ შორის კალიუმის მარილი სუფრის მარილის ნაცვლად, არასასურველია. ლითიუმის მარილებით მკურნალობისას აკონტროლებენ მის კონცენტრაციას შრატში: რამიპრილს შეუძლია ლითიუმის გამოყოფის შენელება. იმუნიტეტის დამთრგუნველ საშუალებებთან იზრდება ლეიკოპენიის რისკი. ბოლოს, პრეპარატი აძლიერებს ინსულინისა და პერორალური შაქრის დამწევი საშუალებების მოქმედებას, რაც დიაბეტისას ნიშნავს გლუკოზის უფრო ყურადღებით კონტროლს მკურნალობის დასაწყისში.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

აღწერაში ფორმულირება უკიდურესად მოკლეა: არ გამოიყენოთ არც ორსულობისას, არც ძუძუთი კვების პერიოდში. მეორე და მესამე ტრიმესტრი ცალკეა გატანილი, პირდაპირი უკუჩვენებების ჩამონათვალში, და ეს პრობლემის არსს ასახავს: აპფ ინჰიბიტორები ორსულობის მეორე ნახევარში მოქმედებს ნაყოფის თირკმლებზე, რომლებზეც სანაყოფე წყლების გამომუშავებაა დამოკიდებული, მცირეწყლიანობას კი ფილტვებისა და თავის ქალას ძვლების განვითარების დაზიანება მოსდევს.

პრაქტიკული დასკვნა ეხება არა იმდენად ორსულებს, რამდენადაც მათ, ვინც ორსულობას გეგმავს. რამიპრილს წლების განმავლობაში იღებენ, ჰიპერტენზია და დიაბეტური ნეფროპათია კი შვილოსნობის ასაკშიც გვხვდება, ამიტომ ჩანაცვლებას ექიმთან წინასწარ განიხილავენ და არა დადებითი ტესტის შემდეგ. თუ ორსულობა მკურნალობის ფონზე გამოვლინდა, შეტყობინება დაუყოვნებლივ სჭირდება: სხვა სქემას ჩვეულებრივ სწრაფად არჩევენ, წინანდელის გაგრძელება კი არ შეიძლება.

არასასურველი მოვლენები

საერთო ჯამში პრეპარატი კარგად აიტანება, არასასურველი მოვლენები კი ჩვეულებრივ მსუბუქი და გარდამავალია. ყველაზე ხშირი მშრალი, დამაძაბუნებელი ხველაა, რომელიც ღამით და წოლისას ძლიერდება; ის მოხსნის შემდეგ გადის და ხველის საწინააღმდეგო საშუალებებით არ იკურნება. შესაძლებელია აგრეთვე ყელის ტკივილი, სურდო, ბრონქოსპაზმი და ბრონქიტი, იშვიათად კი სახის, კიდურების, ტუჩების, ენის, ხმოვანი ნაპრალისა და ხორხის ანგიონევროზული შეშუპება. სისხლის მიმოქცევის მხრიდან გვხვდება ჰიპოტონია, გულისცემა და ტაქიკარდია, ძალიან იშვიათად კი არტერიების მნიშვნელოვანი სტენოზების მქონე პაციენტებში — ინფარქტი ან ტვინის გარდამავალი იშემია წნევის მკვეთრი ვარდნის შედეგად.

საჭმლის მონელება პასუხობს ეპიზოდური პირის სიმშრალით, კუჭქვეშა არეში ტკივილითა და გულისრევით, უფრო იშვიათად ღებინებით, ფაღარათითა და ყაბზობით; ერთეულ შემთხვევებში აღწერილია ჰეპატიტი, სიყვითლე და პანკრეატიტი. ნერვული სისტემის მხრიდან აღინიშნება თავის ტკივილი და თავბრუსხვევა, განწყობის ცვალებადობა, დეზორიენტაცია და პარესთეზიები, ასევე კლასისთვის დამახასიათებელი გემოსა და ძილის დარღვევები. კანი პასუხობს ოფლიანობით, ქავილით, ჭინჭრის ციებით, თმის ცვენითა და სინათლისადმი მგრძნობელობით, ერთეულ შემთხვევებში კი ფსორიაზითა და მძიმე დაზიანებებით სტივენს-ჯონსონის სინდრომამდე და ტოქსიკურ ეპიდერმულ ნეკროლიზამდე. თირკმლები იშვიათად პასუხობს წინანდელი დარღვევების გაჩენით ან გაძლიერებით, მძიმე შეგუბებითი უკმარისობისას — შარდის რაოდენობის შემცირებით და იშვიათად პროტეინურიით; აღნიშნულია ერექციის დარღვევები. სისხლის მხრიდან აღწერილია ძვლის ტვინის დათრგუნვა ანემიით, თრომბოციტოპენიით ან ლეიკოპენიით და აგრანულოციტოზის იშვიათი შემთხვევები. ანალიზებში გვხვდება შარდოვანას, კრეატინინის, ღვიძლის ფერმენტებისა და ბილირუბინის გარდამავალი ზრდა, ასევე ჰიპერკალიემია და ჰიპონატრიემია.

დოზის გადაჭარბება

დოზის გადაჭარბების გამოვლინებები პირდაპირ მექანიზმიდან გამომდინარეობს: წნევის მძიმე დაქვეითება შოკამდე, ბრადიკარდია, ელექტროლიტური წონასწორობის დარღვევები და თირკმლის უკმარისობა. მკურნალობა სიმპტომურია, განსახილველ ზომად კი დასახელებულია ანგიოტენზინ II -ის შეყვანა — სწორედ იმ ნივთიერებისა, რომლის გამომუშავებასაც პრეპარატი თრგუნავს.

პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ შემთხვევით მიღებული ზედმეტი ტაბლეტი საშინაო ზომებს კი არა, დაკვირვებას მოითხოვს: ზომავენ წნევასა და პულსს და აფასებენ თვითშეგრძნებას ფეხზე დგომისას. მკვეთრი სისუსტე, თავბრუსხვევა ადგომისას, გულის წასვლა ან შესამჩნევად შენელებული პულსი დახმარების გამოძახების საბაბია. ხანდაზმულებსა და თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე ადამიანებს ეს პირველ რიგში ეხება: მათში რამიპრილი უფრო ნელა გამოიყოფა.

როგორ მივიღოთ რეცეპტი Piramil 5 mg-ზე ონლაინ

Piramil გაიცემა რეცეპტით და e-zdrowie.com -ზე მისი გაფორმება დისტანციურად შეიძლება. თქვენ ავსებთ სამედიცინო კითხვარს, ექიმი სწავლობს პასუხებს და თუ პრეპარატი შესაფერისია, წერს ელექტრონულ რეცეპტს — კოდი შეტყობინებით მოდის და მისით ტაბლეტებს ნებისმიერი პოლონური აფთიაქი გასცემს. ფორმატი სწორედ ამ პრეპარატისთვის მოხერხებულია: რამიპრილს მუდმივად იღებენ, დოზას ერთხელ არჩევენ, შემდეგ კი მხოლოდ რეგულარული მარაგია საჭირო.

კითხვარში მიუთითეთ, ვინ და როდის დანიშნა პრეპარატი, რომელ დოზაზე ხართ ახლა და რის გამო იღებთ მას — ჰიპერტენზიის გამო, თირკმლების დასაცავად თუ ინფარქტის შემდეგ. გამოგადგებათ წნევის ბოლო ციფრები და ახალი ანალიზები: კრეატინინი, კალიუმი და, ნეფროპათიისას, ცილა შარდში. აუცილებლად შეატყობინეთ ორსულობის ან მისი დაგეგმვის შესახებ, შარდმდენების, კალიუმის პრეპარატების, ლითიუმისა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღებაზე და მკურნალობის ფონზე სახის, ტუჩების ან ენის შეშუპების ნებისმიერ ეპიზოდზე — უკანასკნელი ნიშნავს, რომ პრეპარატების მთელი კლასი თქვენთვის უკუნაჩვენებია.