Cetix: შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
Cetix ორი ფორმით გამოდის. გარსით დაფარული ერთი ტაბლეტი შეიცავს 400 მგ ცეფიქსიმს ტრიჰიდრატის ფორმით. შიგნით მისაღები სუსპენზიის მოსამზადებელი გრანულატი შეიცავს 100 მგ ცეფიქსიმს მზა სუსპენზიის 5 მლ-ში.
ორივე ფორმა მხოლოდ შიგნით მისაღებადაა განკუთვნილი. ტაბლეტს საკმარისი რაოდენობის წყლით სვამენ, ხოლო მზა სუსპენზიას განუზავებლად აძლევენ ჭამის წინ ან ჭამის დროს. ფლაკონს თან ერთვის 5 მლ-იანი პლასტმასის დოზირების შპრიცი — მისი მოცულობა სწორედ 100 მგ ცეფიქსიმს შეესაბამება. პრეპარატის შეწოვაზე საკვები არსებით გავლენას არ ახდენს.
როგორ მოქმედებს Cetix
ცეფიქსიმი ცეფალოსპორინების ჯგუფის ანტიბაქტერიული პრეპარატია. სხვა ცეფალოსპორინების მსგავსად, იგი უკავშირდება პენიცილინშემკავშირებელ ცილებს და ბლოკავს მათ მუშაობას. ეს ცილები ბაქტერიის უჯრედის კედლის სინთეზში მონაწილეობს, ამიტომ მისი აგება ირღვევა, უჯრედი ლიზისს განიცდის და კვდება.
ბაქტერიების მდგრადობა ცეფიქსიმის მიმართ ერთდროულად რამდენიმე მექანიზმით შეიძლება წარმოიშვას: გაფართოებული სპექტრის β-ლაქტამაზებით ან ქრომოსომული AmpC ფერმენტებით ჰიდროლიზით, რომლებიც აერობული გრამუარყოფითი ბაქტერიების ნაწილში შეიძლება ინდუცირდეს ან დერეპრესირდეს; პენიცილინშემკავშირებელი ცილების ნათესაობის შემცირებით; გარეთა მემბრანის განვლადობის შემცირებით, რის გამოც პრეპარატი უარესად აღწევს სამიზნემდე; იმ ტუმბოების მუშაობით, რომლებიც ნივთიერებას აქტიურად გამოაქვთ უჯრედიდან. ერთ ბაქტერიულ უჯრედში ეს მექანიზმები შეიძლება შეხამდეს და მაშინ წარმოიშობა ჯვარედინი მდგრადობა რამდენიმე ან ყველა დანარჩენი β-ლაქტამური ანტიბიოტიკისა და სხვა ჯგუფების პრეპარატების მიმართ.
გამოყენების ჩვენებები
Cetix-ს იყენებენ მისდამი მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციების დროს: ქრონიკული ბრონქიტის უეცარი გამწვავებებისას, მწვავე შუა ოტიტისას, გაურთულებელი მწვავე ცისტიტისა და გაურთულებელი პიელონეფრიტის დროს.
ანტიბიოტიკის დანიშვნისას ექიმი ხელმძღვანელობს რაციონალური ანტიბაქტერიული თერაპიის ოფიციალური რეკომენდაციებით. ეს მნიშვნელოვანია: რაც უფრო იშვიათად გამოიყენება ანტიბიოტიკები ჩვენებების გარეშე, მით უფრო ნელა იზრდება ბაქტერიების მდგრადობა.
გამოყენების წესი და დოზირება
მოზრდილებს რეკომენდებულია დღე-ღამეში 400 მგ — ერთჯერადად ან ორ მიღებად 200 მგ-ით ყოველ 12 საათში. ხანდაზმულ პაციენტებს იმავე დოზას ნიშნავენ, რასაც დანარჩენ მოზრდილებს, მაგრამ თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევისას მას თირკმლის ფუნქციის შეფასების შემდეგ გადასინჯავენ. მკურნალობის ჩვეულებრივი ხანგრძლივობა 7 დღეა, საჭიროების შემთხვევაში კურსს 14 დღემდე ახანგრძლივებენ.
| პაციენტთა ჯგუფი | დოზირება |
|---|---|
| მოზრდილები | 400 მგ დღე-ღამეში ერთ მიღებად ან 200 მგ-ით ყოველ 12 საათში |
| 12 წლიდან მოზარდები | იგივე დოზა, რაც მოზრდილებში |
| 12 წლამდე ბავშვები | ტაბლეტებს არ იყენებენ — მათთვის სუსპენზიაა განკუთვნილი |
| კრეატინინის კლირენსი 20 მლ/წთ და მეტი | სტანდარტული დოზა და სქემა |
| კრეატინინის კლირენსი 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები | არაუმეტეს 200 მგ დღეში ერთხელ |
| მუდმივი ამბულატორიული პერიტონეული დიალიზი და ჰემოდიალიზი | როგორც 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსისას |
თირკმლის უკმარისობის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში ცეფიქსიმის გამოყენების მონაცემები არასაკმარისია, ამიტომ ამ ჯგუფში პრეპარატი რეკომენდებული არ არის.
უკუჩვენებები
Cetix-ს არ ნიშნავენ ცეფიქსიმის, სხვა ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკების ან პრეპარატის ნებისმიერი დამხმარე ნივთიერების მიმართ მომატებული მგრძნობელობისას.
მეორე უკუჩვენებაა ანამნეზში პენიცილინზე ან ნებისმიერ სხვა β-ლაქტამურ ანტიბიოტიკზე დაუყოვნებელი ან მძიმე მომატებული მგრძნობელობის რეაქცია. პენიცილინებსა და ცეფალოსპორინებს შორის ნაწილობრივი ჯვარედინი ალერგია არსებობს და ასეთ შემთხვევებში რისკი ძალიან მაღალია.
განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილის ზომები
გაფრთხილებების მთავარი თემა ალერგიაა. ცეფიქსიმს სიფრთხილით ნიშნავენ იმ პაციენტებს, რომლებსაც სხვა სამკურნალო საშუალებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა აქვთ, ხოლო განსაკუთრებულ სიფრთხილეს იცავენ მათთან, ვისაც წარსულში პენიცილინზე ან სხვა β-ლაქტამურ ანტიბიოტიკზე ალერგიული რეაქცია ჰქონდა: აღწერილია მძიმე რეაქციები, ანაფილაქსიის ჩათვლით, პრეპარატების ორივე ჯგუფზე. მომატებული მგრძნობელობის მძიმე ან ანაფილაქსიური რეაქციისას პრეპარატს დაუყოვნებლივ აუქმებენ და გადაუდებელ ღონისძიებებს ატარებენ.
- 20 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსისას პრეპარატს სიფრთხილით იყენებენ;
- თირკმლის უკმარისობის მქონე ბავშვებსა და მოზარდებში მონაცემები არასაკმარისია, ამიტომ ცეფიქსიმი მათ არ ეძლევათ რეკომენდაციად;
- ამინოგლიკოზიდებთან, პოლიმიქსინ B-სთან, კოლისტინთან ან მარყუჟოვანი შარდმდენების, მაგალითად ფუროსემიდის, დიდ დოზებთან ერთდროული გამოყენებისას აკონტროლებენ თირკმლის ფუნქციას: შესაძლებელია მისი დამატებითი გაუარესება;
- ანტიბიოტიკის კურსის დროს ან შემდეგ დიარეა გვაფიქრებინებს ანტიბიოტიკის მიღებასთან დაკავშირებულ კოლიტზე;
- ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია ბაქტერიული და სოკოვანი სუპერინფექცია;
- პაციენტთა ნაწილში, ისევე როგორც სხვა ცეფალოსპორინების მიღებისას, აღინიშნებოდა პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება — ანტიკოაგულანტების მიღებისას სიფრთხილეა საჭირო;
- პრეპარატს შეუძლია ლაბორატორიული ტესტების შედეგების დამახინჯება, ამიტომ შარდში გლუკოზას გლუკოზოქსიდაზიანი ფერმენტული მეთოდებით განსაზღვრავენ;
- შესაძლებელია ცრუდადებითი პირდაპირი კუმბსის ტესტი, ასევე კეტონური სხეულების განსაზღვრის ცრუდადებითი შედეგი, თუ ნიტროპრუსიდიან სინჯებს იყენებენ.
წამლისმიერი ურთიერთქმედებები
პოტენციურად ნეფროტოქსიკურ ნივთიერებებთან — ამინოგლიკოზიდურ ანტიბიოტიკებთან, კოლისტინთან, პოლიმიქსინთან და ვიომიცინთან — ან ძლიერ შარდმდენებთან, როგორიცაა ეთაკრინის მჟავა და ფუროსემიდი, ერთობლივი გამოყენება ზრდის თირკმლის ფუნქციის დარღვევის რისკს.
ნიფედიპინს, კალციუმის არხების ბლოკატორს, შეუძლია ცეფიქსიმის ბიოშეღწევადობის თითქმის 70%-ით მომატება. ისევე როგორც სხვა ცეფალოსპორინების გამოყენებისას, ზოგიერთ პაციენტში აღინიშნებოდა პროთრომბინის დროის გახანგრძლივება, ამიტომ ანტიკოაგულანტების ერთდროული მიღებისას სიფრთხილეა საჭირო. ცალკე უნდა გვახსოვდეს ანალიზებზე გავლენა: შესაძლებელია შარდში გლუკოზის განსაზღვრის ცრუდადებითი შედეგი ბენედიქტისა და ფელინგის რეაქტივებით ან სპილენძის სულფატიანი ტაბლეტური ტესტით — ამ შემთხვევებში იყენებენ გლუკოზოქსიდაზიან ფერმენტულ ტესტებს; კეტონური სხეულებისთვის ნიტროპრუსიდიანი სინჯების ნაცვლად ციანონიტროზოფერატიან ტესტებს იყენებენ.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულებში ცეფიქსიმის გამოყენების საკმარისი მონაცემები არ არსებობს. ცხოველებზე კვლევებმა არ გამოავლინა პირდაპირი ან ირიბი მავნე გავლენა ორსულობის მიმდინარეობაზე, ემბრიონისა და ნაყოფის განვითარებაზე, მშობიარობასა და მშობიარობის შემდგომ განვითარებაზე. სიფრთხილის მოსაზრებით პრეპარატს ორსულობისას არ იყენებენ, თუ ექიმმა ეს აუცილებლად არ ჩათვალა.
უცნობია, აღწევს თუ არა ცეფიქსიმი ადამიანის დედის რძეში; ცხოველებზე დოკლინიკურ კვლევებში იგი რძეში გამოიყოფოდა. ძუძუთი კვების ან მკურნალობის გაგრძელების გადაწყვეტილებას იღებენ ბავშვისთვის კვების სარგებლისა და დედისთვის თერაპიის სარგებლის აწონვით, თუმცა უფრო ფართო კლინიკური გამოცდილების დაგროვებამდე მეძუძურ ქალებს პრეპარატს არ ნიშნავენ. თაგვებსა და ვირთხებში რეპროდუქციული ფუნქციის კვლევებმა ნაყოფიერებაზე მავნე გავლენა არ აჩვენა.
გვერდითი მოვლენები
ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქციები საჭმლის მონელებასა და კანს ეხება.
- ხშირად — დიარეა და გამონაყარი;
- არახშირად — მუცლის ტკივილი, გულისრევა, ღებინება, თავის ტკივილი, ანგიონევროზული შეშუპება, ქავილი;
- იშვიათად — მეტეორიზმი, თავბრუსხვევა, მადის დაკარგვა, ეოზინოფილია, მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები, ლორწოვანი გარსების ანთება, ცხელება;
- იშვიათად — ბაქტერიული და სოკოვანი სუპერინფექცია;
- ძალიან იშვიათად — ანტიბიოტიკის მიღებასთან დაკავშირებული კოლიტი;
- ძალიან იშვიათად — ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, პანციტოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰემოლიზური ანემია;
- ძალიან იშვიათად — ანაფილაქსიური შოკი, შრატისმიერი ავადმყოფობა, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა, ჰეპატიტი, ქოლესტაზური სიყვითლე, ინტერსტიციული ნეფრიტი;
- ძალიან იშვიათად — სტივენს-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი; სიხშირე უცნობია — წამლისმიერი გამონაყარი ეოზინოფილიითა და სისტემური გამოვლინებებით (DRESS სინდრომი), მრავალფორმიანი ერითემა, თრომბოციტოზი, ნეიტროპენია.
დოზის გადაჭარბება
ცეფიქსიმის დოზის გადაჭარბების გამოცდილება არ არსებობს. ჯანმრთელ ადამიანებში პრეპარატის 2 გ-მდე მიღებისას არასასურველი რეაქციების პროფილი არ განსხვავდებოდა იმისგან, რაც ჩვეულებრივი სამკურნალო დოზებისას შეინიშნება.
დოზის გადაჭარბებისას შესაძლოა რეკომენდებული იყოს კუჭის ამორეცხვა. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს, ხოლო ჰემოდიალიზი და პერიტონეული დიალიზი ცეფიქსიმს არსებითად არ გამოაქვს.
როგორ მივიღოთ რეცეპტი Cetix-ზე ონლაინ
ცეფალოსპორინული ანტიბიოტიკები რეცეპტით გაიცემა: ექიმმა უნდა დარწმუნდეს, რომ ინფექცია ბაქტერიულია, და გაითვალისწინოს წარსულში პენიცილინებსა და სხვა β-ლაქტამებზე ალერგიული რეაქციები.
ონლაინ კონსულტაციაზე ექიმი გაარჩევს სიმპტომებს, ალერგოლოგიურ ანამნეზსა და თირკმლების მდგომარეობას, განსაზღვრავს კურსის ხანგრძლივობას, ხოლო ჩვენებების არსებობისას გამოწერს ელექტრონულ რეცეპტს — მისი კოდით პრეპარატის აფთიაქში მიღებაა შესაძლებელი.
