Triplixam - (IR): skład i postać farmaceutyczna
To import równoległy: ten sam lek sprowadzony do Polski na odrębnej rejestracji. Od podstawowej linii odróżnia go jedna jedyna moc — tabletek o innych zestawieniach pod tym oznaczeniem się nie wytwarza.
| Składnik | Ilość w tabletce |
|---|---|
| Peryndopryl | 3,395 mg, co odpowiada 5 mg peryndoprylu z argininą |
| Indapamid | 2,5 mg |
| Bezylan amlodypiny | 13,870 mg, co odpowiada 10 mg amlodypiny |
Zestawienie 5 mg + 2,5 mg + 10 mg warto zapamiętać. Ograniczenie nerkowe z ulotki dotyczy leku z 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu — czyli mocy 10 + 2,5 + 5 i 10 + 2,5 + 10. Tutaj peryndoprylu jest 5 mg i do tej grupy tabletka nie należy. Postać: tabletki powlekane.
Jak działa Triplixam - (IR)
Trzy substancje czynne obniżają ciśnienie różnymi drogami, a uzupełnianie się mechanizmów pozwala utrzymać je pod kontrolą. Peryndopryl z argininą hamuje konwertazę angiotensyny, indapamid działa jak lek moczopędny chlorosulfamylowy, amlodypina blokuje kanały wapniowe jako dihydropirydyna.
Właściwości gotowej tabletki wynikają z właściwości jej części. Osobno zastrzeżono, że peryndopryl z indapamidem działają addytywnie: spadek ciśnienia po ich skojarzeniu równa się sumie wkładów.
Wskazania do stosowania
Przeznaczenie leku jest tylko jedno — leczenie substytucyjne samoistnego nadciśnienia. I to nie u dowolnego pacjenta z podwyższonym ciśnieniem, lecz wyłącznie u tego, kto już uzyskał kontrolę, przyjmując peryndopryl z indapamidem w preparacie złożonym oraz amlodypinę osobno, i w tych samych dawkach, które zebrano w tej tabletce.
Dla tej wersji warunek oznacza konkretny schemat przed zmianą: 5 mg peryndoprylu z argininą, 2,5 mg indapamidu i 10 mg amlodypiny na dobę. Jeśli dawki są inne, zamiana na jedną tabletkę jest niemożliwa — potrzebna inna moc albo inny lek.
Sposób stosowania i dawkowanie
Jedna tabletka na dobę, najlepiej rano i przed posiłkiem. Dawek samym lekiem nie dobierze się: jest stały, a każda zmiana wymaga powrotu do osobnych substancji.
- Ciężkie zaburzenie czynności nerek, klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min — przeciwwskazane.
- Umiarkowane zaburzenie, klirens 30–60 ml/min: przeciwwskazane są moce 10 + 2,5 + 5 oraz 10 + 2,5 + 10, czyli wersje z 10 mg peryndoprylu. Leczenie zaczyna się od dawek osobnych składników.
- Peryndopryl z aliskirenem przy przesączaniu poniżej 60 ml/min/1,73 m² jest przeciwwskazany.
- Ciężkie zaburzenie czynności wątroby to przeciwwskazanie. Przy łagodnym i umiarkowanym potrzebna ostrożność: zaleceń co do dawkowania amlodypiny brak.
- U starszych eliminacja peryndoprylatu jest spowolniona, leczenie możliwe z uwzględnieniem czynności nerek.
- Dzieciom i młodzieży się go nie podaje: bezpieczeństwa i skuteczności nie ustalono.
Nadzór laboratoryjny opisano konkretnie. Przed rozpoczęciem ocenia się czynność nerek i potas, potem kreatyninę i potas oznacza się po 2 tygodniach i dalej co 2 miesiące przy długim stosowaniu. Dawkę dobiera się według reakcji ciśnienia, szczególnie ostrożnie przy niedoborze wody i elektrolitów — inaczej możliwy jest gwałtowny spadek ciśnienia.
Przeciwwskazania
W tabletce są trzy substancje, więc zakazy każdej się sumują.
| Grupa | Stany |
|---|---|
| Alergia | Nadwrażliwość na substancje czynne, inne sulfonamidy, pochodne dihydropirydyny, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze |
| Obrzęk Quinckego | Obrzęk naczynioruchowy po wcześniejszym leczeniu inhibitorami ACE, a także dziedziczny i idiopatyczny |
| Nerki | Klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min; dializa; aliskiren przy cukrzycy lub przesączaniu poniżej 60 ml/min/1,73 m² |
| Wątroba | Ciężkie zaburzenie czynności, encefalopatia wątrobowa |
| Serce i naczynia | Nieleczona niewyrównana niewydolność serca; niestabilna hemodynamicznie niewydolność po ostrym zawale; ciężkie niedociśnienie; wstrząs, w tym kardiogenny; zwężenie drogi odpływu z lewej komory, np. zastawki aorty |
| Elektrolity | Hipokaliemia |
| Ciąża i laktacja | II i III trymestr; okres karmienia piersią |
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Najgroźniejszym powikłaniem inhibitorów ACE jest obrzęk naczynioruchowy. Występuje rzadko, ale pojawia się w każdej chwili leczenia i może objąć twarz, kończyny, wargi, język, głośnię lub krtań. Lek wtedy odstawia się od razu. Obrzęk twarzy i warg zwykle ustępuje sam, a obrzęk krtani bywa śmiertelny: jeśli drogi oddechowe są zagrożone, podskórnie podaje się 0,3–0,5 ml epinefryny 1:1000. U pacjentów czarnoskórych opisywano go częściej. Istnieje też postać jelitowa — ból brzucha bez obrzęku twarzy, przy prawidłowym stężeniu C1-esterazy.
| Na co patrzeć | Co trzeba wiedzieć |
|---|---|
| Potas | Hiperkaliemię prowokują niewydolność nerek, wiek powyżej 70 lat, cukrzyca, odwodnienie, kwasica, diuretyki oszczędzające potas i preparaty potasu; potrafi wywołać śmiertelne arytmie. Odwrotną stroną jest hipokaliemia poniżej 3,4 mmol/l, typowa dla leków tiazydopodobnych: nasila toksyczność glikozydów i prowokuje torsade de pointes u starszych i przy niewydolności serca. Pierwsze badanie robi się w pierwszym tygodniu |
| Ciśnienie i nerki | Zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron potrafi gwałtownie obniżyć ciśnienie i podnieść kreatyninę — częściej po pierwszej dawce i w pierwszych 2 tygodniach, przy diecie ubogosodowej, długim przyjmowaniu diuretyków, zwężeniu tętnicy nerkowej lub marskości. Przy chorobie wieńcowej grozi to zawałem lub udarem |
| Krew i wątroba | Opisano neutropenię, agranulocytozę, małopłytkowość i niedokrwistość: przy kolagenozach naczyń, lekach immunosupresyjnych, allopurynolu lub prokainamidzie kontroluje się leukocyty, a pacjenta prosi o zgłaszanie bólu gardła i gorączki. Rzadko inhibitory ACE dawały zespół z żółtaczką cholestatyczną przechodzący w martwicę wątroby — przy żółtaczce lub wzroście enzymów leczenie się przerywa. Lek tiazydopodobny przy chorobie wątroby może dać encefalopatię |
| Pozostałe | Przed planowanym zabiegiem lek odstawia się na dobę. Suchy kaszel na inhibitorach ACE jest uporczywy i ustępuje po odstawieniu. Amlodypina przy ciężkiej niewydolności serca wymaga ostrożności: u pacjentów III–IV klasy wg NYHA obrzęk płuc występował częściej niż na placebo. Leki tiazydopodobne zmniejszają wydalanie wapnia, a jego wyraźny wzrost bywa oznaką nadczynności przytarczyc |
O prowadzeniu pojazdów danych dla samego połączenia brak. Peryndopryl i indapamid na tę zdolność nie wpływają, ale reakcja na spadek ciśnienia jest indywidualna. Amlodypina wpływa słabo lub umiarkowanie: przy zawrotach głowy lub nudnościach uwaga może zawieść.
Interakcje z lekami
Lista dziedziczy się od wszystkich trzech substancji naraz. Rozłóżmy ją według tego, czym grozi każde połączenie.
| Ryzyko | Leki i co robić |
|---|---|
| Hiperkaliemia | Aliskiren, sole i preparaty potasu, diuretyki oszczędzające potas, inne inhibitory ACE, sartany, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, cyklosporyna. Podwójna blokada inhibitorem ACE z sartanem lub aliskirenem nie jest zalecana — częściej występują hipotensja, omdlenie, hiperkaliemia i pogorszenie nerek; z aliskirenem przy cukrzycy lub niewydolności nerek jest przeciwwskazana |
| Toksyczność litu | Opisano przemijający wzrost stężenia litu i jego toksyczność. Skojarzenie nie jest zalecane, a jeśli bez niego się nie obejdzie, stężenie się kontroluje |
| Arytmie torsade de pointes | Na tle hipokaliemii indapamid niebezpiecznie łączyć z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, neuroleptykami, cyzaprydem, dożylną erytromycyną, halofantryną, moksyfloksacyną i metadonem. Hipokaliemię pogłębiają dożylna amfoterycyna B, kortykosteroidy ogólne i środki przeczyszczające pobudzające jelita |
| Stężenie amlodypiny | Jest metabolizowana przez CYP3A4. Induktory — ryfampicyna, dziurawiec — obniżają jej poziom, a inhibitory proteazy, azole, makrolidy, werapamil i diltiazem podwyższają, zwłaszcza u starszych. Sok grejpfrutowy potrafi nasilić spadek ciśnienia |
| Symwastatyna | 10 mg amlodypiny z 80 mg symwastatyny zwiększało narażenie na nią o 77%, dlatego dawkę ogranicza się do 20 mg na dobę. Na atorwastatynę, digoksynę, warfarynę i cyklosporynę amlodypina nie wpływała |
| Siła efektu | Niesteroidowe leki przeciwzapalne osłabiają spadek ciśnienia i szkodzą nerkom, kortykosteroidy też osłabiają. Hipotensję nasilają baklofen, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne i azotany. Leki przeciwcukrzycowe z inhibitorem ACE mogą doprowadzić do hipoglikemii |
Jeszcze trzy połączenia wymagają uwagi: allopurynol i cytostatyki zwiększają ryzyko leukopenii, gliptyny — obrzęku Quinckego, a metformina przy diuretykach grozi kwasicą mleczanową.
Ciąża i karmienie piersią
W I trymestrze leku się nie zaleca, w II i III oraz przy karmieniu piersią jest zakazany. Dane o teratogenności inhibitorów ACE w I trymestrze nie są ostateczne, ale niewielkiego wzrostu ryzyka nie da się wykluczyć. Planującym ciążę dobiera się inne leczenie hipotensyjne o znanym profilu bezpieczeństwa, a po potwierdzeniu ciąży inhibitor ACE odstawia się natychmiast.
W II i III trymestrze wpływ na płód jest toksyczny: spada czynność nerek, rozwijają się małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka — niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia. Zaleca się wtedy USG nerek i czaszki. Lek tiazydowy w III trymestrze może zmniejszyć objętość osocza u matki i przepływ maciczno-łożyskowy, co grozi niedokrwieniem łożyska i opóźnieniem wzrostu; opisano rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości. Indapamid przenika do mleka i potrafi zahamować laktację; danych o przenikaniu amlodypiny brak.
Działania niepożądane
Profil zebrano z doświadczeń osobnego przyjmowania trzech substancji. Najczęściej zgłaszano zawroty i ból głowy, parestezje, senność, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, spadek ciśnienia, kaszel, zaburzenia trawienia, wysypkę, kurcze mięśni, obrzęk kostek i zmęczenie.
- Krew i metabolizm: eozynofilia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość; hipo- i hiperglikemia, hiponatremia, hiperkalcemia, zaburzenia potasu.
- Układ nerwowy i psychika: bezsenność, lęk, depresja, splątanie; zawroty głowy, ból głowy, parestezje, senność, niedoczulica, zaburzenie smaku, drżenie, omdlenie, neuropatia.
- Serce i naczynia: kołatanie serca, tachykardia, dławica, zaburzenia rytmu, torsade de pointes z możliwym zgonem, zawał i udar — prawdopodobnie wtórne do niedociśnienia u pacjentów dużego ryzyka; zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń.
- Oddychanie i trawienie: kaszel, duszność, skurcz oskrzeli, nieżyt nosa, eozynofilowe zapalenie płuc; ból brzucha, zaparcie, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, suchość w ustach, rozrost dziąseł, zapalenie trzustki i wątroby.
- Skóra: świąd, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, łysienie, plamica, nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zaostrzenie tocznia.
- Pozostałe: kurcze mięśni, obrzęk kostek, ból stawów, mięśni i pleców; zaburzenia oddawania moczu i niewydolność nerek; zaburzenia erekcji, ginekomastia; astenia, obrzęki; upadki.
W badaniach odnotowano zmianę masy ciała, wzrost mocznika, kreatyniny i enzymów wątrobowych.
Przedawkowanie
Dla samego połączenia danych o przedawkowaniu u ludzi nie ma. Dla peryndoprylu z indapamidem spodziewane są niedociśnienie, czasem z nudnościami, wymiotami, kurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością i skąpomoczem przechodzącym w bezmocz z powodu hipowolemii; prawdopodobne są niski sód i potas.
Zaczyna się od usunięcia leku — płukanie żołądka, węgiel aktywowany — a potem pod nadzorem uzupełnia wodę i elektrolity. Przy wyraźnym niedociśnieniu pacjenta układa się na plecach z głową niżej i podaje izotoniczny roztwór chlorku sodu; peryndoprylat usuwa dializa. Przedawkowanie amlodypiny daje rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię i długi spadek ciśnienia aż do śmiertelnego wstrząsu; potrzebne są podtrzymywanie krążenia, kontrola płynów i diurezy, przy braku przeciwwskazań lek zwężający naczynia, a dożylny glukonian wapnia odwraca blokadę kanałów wapniowych. Dializa jest bezużyteczna: amlodypina silnie wiąże się z białkami.
Jak otrzymać receptę na Triplixam - (IR) online
Status recepturowy wynika ze wskazania. Leczenie substytucyjne zakłada, że pacjent już się leczy i dawki są dobrane, a lekarz jedynie zastępuje trzy tabletki jedną. Rozpoczynania od tego leku terapii nadciśnienia ulotka zabrania, a dla tej wersji warunek jest ostrzejszy: pasuje wyłącznie schemat 5 mg peryndoprylu z argininą, 2,5 mg indapamidu i 10 mg amlodypiny.
W ankiecie podaje się aktualne dawki wszystkich trzech substancji i czas przyjmowania, wartości ciśnienia, stan nerek i wątroby, potas i kreatyninę, cukrzycę, ciążę i karmienie, a także leki towarzyszące — diuretyki oszczędzające potas i preparaty potasu, aliskiren, sartany, lit, niesteroidowe leki przeciwzapalne, symwastatynę. Lekarz analizuje dane i przy wystarczających podstawach wystawia e-receptę, która przychodzi jako kod do apteki w Polsce. Odmowa nastąpi, jeśli dawki nie zgadzają się z tym połączeniem, leczenie dopiero się zaczyna albo są przeciwwskazania.
