Memocit: skład i postać farmaceutyczna
Substancją czynną leku jest cytykolina, obecna w postaci farmaceutycznej jako sól sodowa. Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 100 mg cytykoliny. Roztwór jest konfekcjonowany w saszetkach przeznaczonych na jedno podanie — taka postać zwalnia z konieczności odmierzania dawki i jest wygodna dla pacjentów, którym trudno połykać tabletki.
Skład substancji pomocniczych ma znaczenie praktyczne. Lek zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) i czerwień koszenilową A (E 124), a także 2000 mg sorbitolu ciekłego niekrystalizującego (E 420) i 77 mg sodu w jednej saszetce. Każdy z tych składników nakłada własne ograniczenia, o których szerzej mowa w rozdziale o specjalnych ostrzeżeniach.
Jak działa Memocit
Cytykolina pobudza biosyntezę fosfolipidów strukturalnych wchodzących w skład błony komórkowej neuronów — wykazano to w badaniach z zastosowaniem spektroskopii rezonansu magnetycznego. Dzięki takiemu działaniu cytykolina poprawia pracę błon komórkowych, w tym funkcjonowanie pompy sodowo-potasowej i receptorów błonowych, których modulacja ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego przewodzenia impulsu nerwowego. Ze stabilizującym wpływem na błony wiąże się też inna właściwość cytykoliny — sprzyja ona ustępowaniu obrzęku mózgu.
Badania eksperymentalne wykazały, że cytykolina hamuje aktywację niektórych fosfolipaz — A1, A2, C i D. Tym samym zmniejsza się powstawanie wolnych rodników, zapobiega się uszkodzeniu błon komórkowych i zachowany zostaje antyoksydacyjny układ ochronny, w szczególności glutation. Innymi słowy, działanie leku skierowane jest nie na pojedynczy objaw, lecz na stan błon komórek nerwowych w warunkach uszkodzenia.
Wskazania do stosowania
Lek jest przepisywany w leczeniu zaburzeń neurologicznych i poznawczych wywołanych incydentem naczyniowo-mózgowym — na przykład udarem. Druga grupa wskazań to zaburzenia neurologiczne i poznawcze wywołane urazami czaszki.
Przez zaburzenia poznawcze rozumie się w tych sytuacjach zaburzenia pamięci, uwagi, mowy i innych funkcji wyższych, powstałe wskutek przebytego uszkodzenia mózgu. Lek nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania „na pamięć” poza tymi wskazaniami: zarówno rozpoznanie, jak i zasadność zastosowania określa lekarz.
Sposób stosowania i dawkowanie
U dorosłych zalecana dawka wynosi od 1000 do 2000 mg cytykoliny na dobę w zależności od stanu pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne. Doświadczenie ze stosowaniem cytykoliny u dzieci jest ograniczone, dlatego lek przepisuje się dzieciom i młodzieży tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść terapeutyczna przewyższa ryzyko związane z jego stosowaniem.
Jak przyjmować roztwór
Cytykolinę można przyjmować na czczo lub razem z posiłkiem — nie wpływa to na działanie leku. Roztwór przyjmuje się bezpośrednio z saszetki albo po rozcieńczeniu w połowie szklanki wody, czyli w około 120 ml. Przed pierwszym podaniem warto zapoznać się z dołączoną do opakowania instrukcją przygotowania leku do stosowania.
Czas trwania leczenia określa lekarz, kierując się charakterem i dynamiką zaburzeń neurologicznych i poznawczych. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki dobowej ani przerywać leczenia.
Przeciwwskazania
Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Biorąc pod uwagę skład, dotyczy to również reakcji na parahydroksybenzoesany i barwnik czerwień koszenilową A.
Odrębnym przeciwwskazaniem jest wzmożone napięcie przywspółczulnego układu nerwowego. Pacjenci z takim stanem nie powinni przyjmować leku, dlatego należy o nim poinformować lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lek może wywoływać napady astmy, w szczególności u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy. Zawarte w nim metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) i czerwień koszenilowa A (E 124) mogą powodować reakcje alergiczne, w tym reakcje typu opóźnionego, czyli rozwijające się nie od razu po przyjęciu.
- jedna saszetka zawiera 2000 mg sorbitolu, który jest źródłem fruktozy;
- w przypadku nietolerancji niektórych cukrów lub dziedzicznej nietolerancji fruktozy — rzadkiej choroby genetycznej, w której organizm nie rozkłada fruktozy — należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku przez osobę dorosłą lub dziecko;
- należy uwzględnić sumaryczne działanie jednocześnie przyjmowanych leków z fruktozą lub sorbitolem oraz pokarmów zawierających te substancje;
- sorbitol może wpływać na biodostępność innych leków przyjmowanych doustnie jednocześnie z tym lekiem;
- jedna saszetka zawiera 77 mg sodu, co odpowiada 3,85% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu dla osób dorosłych, wynoszącej 2 g;
- lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Interakcje z innymi lekami
Cytykolina nasila działanie lewodopy. Nie jest to zakaz jednoczesnego stosowania, ale powód do uwagi lekarza: przy jednoczesnym przepisaniu może być konieczna zmiana schematu leczenia przeciwparkinsonowskiego, dlatego o przyjmowaniu lewodopy trzeba poinformować z wyprzedzeniem.
Cytykoliny nie należy stosować jednocześnie z meklofenoksatem. Ponadto ze względu na zawartość sorbitolu lek może wpływać na biodostępność innych leków przyjmowanych doustnie w tym samym czasie — warto to uwzględnić przy układaniu harmonogramu przyjmowania.
Ciąża i karmienie piersią
Brak wystarczających danych o stosowaniu cytykoliny u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany w okresie ciąży wyłącznie w przypadku wyraźnej konieczności, czyli wtedy, gdy spodziewana korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Taką decyzję podejmuje lekarz.
Jeśli w trakcie leczenia doszło do zajścia w ciążę lub jest ona planowana, należy poinformować o tym lekarza prowadzącego, aby mógł on ponownie ocenić stosunek korzyści do ryzyka i w razie potrzeby zmienić zalecenia.
Działania niepożądane
Działania niepożądane podczas przyjmowania cytykoliny odnotowuje się bardzo rzadko, dotyczą one jednak różnych układów organizmu. Osobno odnotowano biegunkę, którą obserwowano sporadycznie. Poniżej wymieniono reakcje zgłaszane z częstością „bardzo rzadko”.
- ze strony psychiki: omamy;
- ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy;
- ze strony naczyń: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze;
- ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: duszność;
- ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty;
- ze strony skóry i tkanki podskórnej: zaczerwienienie, pokrzywka, wysypka, plamica;
- zaburzenia ogólne: dreszcze, obrzęk.
Najbardziej niepokojące z wymienionych reakcji to duszność, rozległa pokrzywka, obrzęk i plamica, a także omamy. W razie ich wystąpienia należy przerwać przyjmowanie leku i niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną. O mniej nasilonych, ale utrzymujących się objawach, na przykład o uporczywym bólu głowy lub wahaniach ciśnienia tętniczego, trzeba powiedzieć lekarzowi prowadzącemu.
Przedawkowanie
Nie odnotowano przypadków przedawkowania cytykoliny. Nie jest to powód, by traktować dawkę niedbale: przekroczenie przepisanej ilości leku nie przyspieszy odzyskiwania funkcji neurologicznych, a zwiększy podaż substancji pomocniczych, w tym sorbitolu i sodu. Jeśli przez pomyłkę przyjęto więcej leku, niż przepisano, należy zwrócić się do lekarza.
Jak otrzymać receptę na Memocit online
Cytykolinę przepisuje się po przebytym udarze lub urazie czaszkowo-mózgowym, a dawkę dobową dobiera się na podstawie stanu pacjenta, dlatego leczenie rozpoczyna się wyłącznie z przepisu lekarza. Podczas konsultacji ważne jest, aby opowiedzieć o przebytym incydencie, występujących zaburzeniach neurologicznych i poznawczych, alergii na kwas acetylosalicylowy oraz o wszystkich przyjmowanych lekach.
Konsultacja online pozwala omówić te kwestie zdalnie, a przy istnieniu wskazań lekarz wystawia e-receptę, którą można wykorzystać w wybranej aptece.
